Mevrouw, zou mijn zoontje even mogen plassen?

Ik keek in eerste instantie niet eens op bij de vraag. De vraag die door een vrouw met jong zoontje werd gevraagd op de sportschool terwijl ik stond na te zweten van weer een fijne workout.

“Zou mijn zoontje even gebruik kunnen maken van het toillet?”

Ik had weer snel mijn aandacht erbij toen het antwoord Nee luidde. Mijn tik is dat ik op dat soort momenten altijd overweldigd wordt van verbazing en mijn assertiviteit opeens nergens te vinden is. {He? Wijst ze deze vrouw nu gewoon de deur?} Ratelt het door mijn hoofd terwijl ik in mijn ooghoek de vrouw al zie vertrekken uit de sportschool. Nadat ik het sleuteltje van mijn kluisje heb omgeruild voor mijn sportpas loop ik naar buiten met de scene nog spokend door mijn hoofd.
Lees verder Mevrouw, zou mijn zoontje even mogen plassen?

Ik denk, dus ik ben.. of?

Of toch niet. Besta ik door te denken, of maakt het denken me wijs dat ik besta. En wat is bestaan eigenlijk? Je hoeft geen doorgewinterde filosoof te zijn om zo nog tientallen vragen te bedenken. Ik help graag een handje want die hersens van me knarsen aardig door en dus heb ik wat ervaringsfeiten op een rijtje gezet.

Stelling 1; alles is energie!

Die is gelukkig redelijk eenvoudig te verdedigen. (Meta-)Fysici zijn het daar al lange tijd over eens. Alles wat we waarnemen is energie, onze waarneming bepaalt zelfs de vorm van deze energie. We trillen ons wezenloos, de hele dag door.

Stelling 2; het verleden bestaat niet!

En

Stelling 3; het onderbewuste bestaat niet!

Deze twee stellingen zijn bijzonder verwant aan elkaar. Het menselijk lichaam is namelijk heel goed in het opslaan en vasthouden van energie door zich ermee te identificeren. Wat is het verleden? Niet veel meer dan een herinnering, trage energie, energie die zich vast heeft gezet in ons lichaam. Zo ook het onderbewuste, het is dat wat niet is. Het is als het ware het canvas waarop we kunnen schilderen. Het onderbewuste is een ideale plaats om energie op vast te zetten. En het onderbewuste is veranderlijk. Het past zich aan – aan datgene we in ons leven willen ervaren. Het onderbewuste heeft in zoverre dus geen bestaansrecht omdat het zichzelf in dat geval bewust maakt.

Stelling 4; het bewustzijn zoals we dat menen te ervaren bestaat niet!

Wanneer gesproken wordt over bewustzijn wordt dit doorgaans verward met denken. “Ik denk, dus ik ben.” Dat denken we inderdaad. Maar hoe weten we dat we denken. Hoe maken we dat onderscheidt in de keuzes die we maken. Wie is eigenlijk die waarnemer? En wat nemen we waar? Het is het bewustzijn dat we waarnemen. Of, beter gezegd, het is het denken dat we waarnemen. Mmmm, ook niet helemaal correct. Want dit is mede afhankelijk van de evolutie waar je als ziel bent. De ziel evoluteert namelijk van Doen, naar Ervaren en vervolgens naar Zijn. Maar terug naar ‘denken’ als datgeen we waarnemen. Evolutionair gezien valt dit onder Ervaren. Ik ervaar mezelf door te doen waarbij ik nadenk over dat wat ik wil doen. Een deel van de wereldbevolking is als ziel aan het ervaren, een deel Doet en een ander deel is zover geevolueerd dat het Is. We zeggen misschien wel eens gekscherend van iemand dat het een ‘simpele ziel’ is, eigenlijk is het een ziel die slechts Doet.

Terug naar de stelling; het bewustzijn bestaat niet.

Als je kijkt naar de evolutionaire stappen die de ziel maakt kun je stellen dat het bewustzijn geen vaste definitie heeft. Het is afhankelijk van het perspectief dat je inneemt. Ben je een ‘doener’ of ervaar je dat je doet, of ‘ben je’ doordat je waarneemt dat je ervaart wat je doet. Is er nog meer? Ja, die geweldige volgende stap waarbij ook het fysieke wegvalt en je kan waarnemen dat je Bent. Hier ligt je ware identiteit in verborgen. Hier ligt je realisatie, een nieuwe dimensie. Door meditatie kun je deze stap eenvoudig maken en beoefening ervan helpt je ziel zich te evolueren. Dit is de realisatie van de ziel, de verlichting. Bewustzijn is realisatie!

Ik denk, dus ik was.
Ik denk niet, want ik ben!

Shantaram

Lin ontsnapt uit een Australische gevangenis en reist met een vals paspoort naar India. Hij dompelt zich onder in de kleurrijke chaos van Bombay, waar hij de trouwe gids Prabaker ontmoet en bevriend raakt met de maffiabaas Khader Khan en de ongrijpbare Karla. Onder de indruk van de armoede in de krottenwijken en gesteund door zijn nieuwe vrienden besluit Lin zijn beperkte EHBO-training aan te wenden om een kliniek te beginnen. Terwijl een niet aflatende stroom verstotelingen bij hem aanklopt, bouwt hij een nieuw leven op. Maar pas als Lin de innerlijke rust voelt om kritisch te kijken naar zijn eigen daden, komt de liefde waarnaar hij zo verlangt binnen handbereik.

Shantaram is een onweerstaanbare epische roman met een indrukwekkende levensboodschap,… dat voor een groot deel gebaseerd is op het leven van de auteur. Gregory David Roberts (Melbourne, 1952) werd na het plegen van een serie roofovervallen in Australië veroordeeld tot negentien jaar gevangenisstraf. Na zijn ontsnapping werd hij de meest gezochte man van Australië en begon hij een lange reis over verschillende continenten. Roberts woonde tien jaar in de sloppenwijken van Bombay, vervalste documenten, smokkelde wapens naar Afghanistan en werkte voor de maffia. Toen werd hij alsnog opgepakt. Nadat hij zijn straf uitgezeten had, schreef hij Shantaram.

Onbegrensde onzekerheid

Het denken levert ons een aantal prachtige producten waarvan de boeiendste nog wel angst en onzekerheid zijn. Niet helemaal correct, angst wordt vaak gebruikt om onzekerheid gestalte te geven. Onzekerheid zelf is geen product van het denken, onzekerheid is eigenlijk niets, het bestaat niet in werkelijkheid!

Ik ben onzeker over iets” zegt alleen dat de uitkomst onbekend is. In die zin schuilt noch angst, noch blijdschap. Onzekerheid op zichzelf bevat geen emotie, geen waarde oordeel. Dit komt later, als het denken aan het werk gaat. Want het denken werkt in de voltooid verleden tijd! Het denken zoekt houvast en gaat allemaal illusies voorschotelen om je angst in te boezemen. Die angst moet ervoor zorgen dat je op de bekende paden blijft lopen. Maar nader bezien slaagt het denken hier totaal niet in. Want ook al gebruikt het angst als wapen, ben je in staat om die daadwerkelijke pijn te voelen? Nooit, nooit, nooit! Nooit stelt die angst je in staat om de pijn te voelen die samengaat met de voorgeschotelde illusies. Want je grootste angst is de confrontatie met angst. Angst voor angst heft zichzelf op! Dit is heel belangrijk om voor jezelf uit te zoeken! Lees verder Onbegrensde onzekerheid

Aan jou de keuze

Ik kwam onlangs weer een oud-collega tegen waaraan ik goede herinneringen ontleen. Hij was de enige toentertijd die me vroeg waarom ik bij die werkgever wilde werken. Zijn motief was zeer idealistisch van aard en ingegeven door zijn gevoel. Ik kwam helaas niet veel verder dan wat materialistische en praktische zaken; ik ging meer verdienen, het was dicht bij huis en de baan ‘leek me wel leuk’. Mijn keuze was dus voor een groot deel ingegeven door het verstand.

Nu, een paar jaar verder, ben ik ervan overtuigd dat nagenoeg elke keuze met ‘het verstand’ gemaakt, een foute is… of, op zijn minst twijfelachtig! Hierbij heb ik het vooral over persoonlijke keuzes, zakelijke keuzes dien je vanuit meerdere invalshoeken te bekijken. Maar op die belangrijke knooppunten in je leven moet je NOOIT een keuze maken met je hoofd.

Het verstand staat nooit toe dat je nieuwe wegen inslaat,
het houdt niet van onbekend terrein.

De hersenen zijn als een grote bibliotheek met allerlei verwijzingen en associaties. Dit alles gebaseerd op wat is geweest. Het reageert supersnel op al je opdrachten om informatie op te hoesten zolang de informatie maar bekend is. Het is als een databank, geen beslisorgaan! Hoe moet je dán keuzes maken? Er zijn grofweg twee manieren te noemen; op basis van gevoel óf op basis van intuïtie. Intuïtief ingestelde mensen zullen, wanneer ze zichzelf de juiste vraag stellen, intuïtief en vrijwel direct weten wat het beste antwoord is.

Emotioneel ingestelde mensen dienen echter wat meer tijd te nemen, ze zeggen wel 3 dagen. Dag 1 is je antwoord linksom, dag 2 rechtsom en dag 3 twijfel je misschien aan alles. Hierdoor leer je de leegte inzien van keuzes, er is geen absoluut goed of fout! Het denken zal zeker zijn rol proberen op te eisen bij de keuzes en gaat je bestoken met alles wat er wel niet fout kan gaan als je niet luistert naar het denken. Vooral bij intuïtief ingestelde mensen is het belangrijk goed te onderscheiden wat het denken doet en wat de intuïtie zegt. Voor emotionele mensen ligt dit iets genuanceerder, want zij kunnen het denken gebruiken om tot de beste keuze te komen.

De keuze maken die voor jou het best is lijkt ineens niet meer zo gemakkelijk. De eerste vraag die je jezelf echter moet stellen is: wil ik vooruit in het leven of blijven hangen in het verleden? Aan jou de keuze!