Mevrouw, zou mijn zoontje even mogen plassen?

Ik keek in eerste instantie niet eens op bij de vraag. De vraag die door een vrouw met jong zoontje werd gevraagd op de sportschool terwijl ik stond na te zweten van weer een fijne workout.

“Zou mijn zoontje even gebruik kunnen maken van het toillet?”

Ik had weer snel mijn aandacht erbij toen het antwoord Nee luidde. Mijn tik is dat ik op dat soort momenten altijd overweldigd wordt van verbazing en mijn assertiviteit opeens nergens te vinden is. {He? Wijst ze deze vrouw nu gewoon de deur?} Ratelt het door mijn hoofd terwijl ik in mijn ooghoek de vrouw al zie vertrekken uit de sportschool. Nadat ik het sleuteltje van mijn kluisje heb omgeruild voor mijn sportpas loop ik naar buiten met de scene nog spokend door mijn hoofd.

Eerlijk is eerlijk, het is eenieder zijn recht iemand te weigeren in je sportschool, en tuurlijk, je hoeft niet bekend te staan als een openbaar toillet omdat IEDEREEN bij je wilt komen plassen. Want tja, als je sportschool naast het parkeerterrein staat van een Haags ziekenhuis heb je natuurlijk in no-time honderden mensen met blaasproblemen voor je deur staan. Dat wil je gewoon niet. Toch 😉

Landal GreenParks is dit jaar het klantvriendelijkste bedrijf van Nederland geworden. Klantvriendelijkste bedrijf van Nederland!!! Zouden zij een gast hebben weggestuurd als er iemand kwam vragen of zoonlief even zijn plasje mocht doen. I DON’T THINK SO!!! Maakt dat Landal soft? Nee, in tegendeel. Hostmanship is het magische toverwoord. Je gast het gevoel geven welkom te zijn. En neem daarbij gast vooral als een zo breed mogelijk begrip! Iedere ontmoeting met iemand stelt je
voor de mogelijkheid je gastheerschap zo goed mogelijk te laten zien. Zo herinner ik me ook de slogan van uitzendbureau Content: “Wij zijn pas content als u het bent”. Iemand zich welkom laten voelen legt een verantwoordelijkheid bij je neer. En blijkbaar is dat toch niet zo vanzelfsprekend als we denken.

Weer terug naar de sportschool. De receptionist van de sportschool had bijvoorbeeld ook een tegenvraag kunnen stellen. “Sport u mevrouw?” “Nee?” “Weet u wat, terwijl uw zoontje even naar de wc gaat leg ik uit welke mooie faciliteiten we hier hebben.” Dit klinkt toch allemaal wel heel klantvriendelijk EN commercieel tegelijkertijd. Maar komt het vervelend over? Ik denk dat mevrouw heel blij was geweest dat zoonlief weer fris uit zijn oogjes had kunnen kijken en wellicht had ze in de  tussentijd ook nog enige interesse voor de sportschool verkregen. Maar helaas. Die gouden kans is mooi voorbij, want ze heeft ondertussen thuis al verteld over de botte afwijzing. Kans is, dat het morgen ook bij pa op z’n werk nog even de revue passeert. En dan baal je natuurlijk als een stekker dat het laatste nieuws geen opsteker voor je sportschool is, maar een afbrander!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *