Leven in onwetendheid

Een tijd terug heb ik het boek “De herberg van het hart” gelezen over Franciscus van Assisi en Mevlana Rumi, geschreven door Hein Stufkens en Marcel Derkse. Beide mystici – Franciscus en Rumi – leefden in de 12de eeuw. Ze vertoonden grote gelijkenis met elkaar, ware het niet dat Franciscus een christen was en Rumi een soefi (mystieke tak van de islam). Het had overigens evengoed een verhaal kunnen zijn met de Boeddha want de levensstijl van de heren kent weinig verschil.

Franciscus kreeg na verloop van tijd volgelingen wat zich de Kloosterorde van Franciscanen ging noemen, of nog mooier, zichzelf de Minderbroerders noemden. Een kenmerkende passage in het boek ging over het opstandige van Franciscus. Hij leefde als asceet en had huis en haard verlaten om tot de bron te komen. Hij was continue op zoek naar zijn God en wilde daarbij zo min mogelijk afleiding. Dit ging zo ver dat hij het huis verwoeste wat zijn volgelingen hadden gebouwd in zijn afwezigheid. Furieus en woedend was hij!

Waarom vertel ik dit verhaal? Omdat ik in Mexico het werk tegenkwam van de Franciscanen. Grote kathedralen die zijn gebouwd met de stenen en het bloed van de Maya’s. Nu moge het tot de verbeelding spreken wat Franciscus van Assisi hiervan gevonden zou hebben. Dit druist in tegen alles waar hij voor stond. Los van het materialistisch waar hij afstand tot gedaan had zocht hij evengoed zijn heil bij andere volkeren. Hij was bevriend met de Sultan van Damiate en toonde veel bewondering en respect voor de Islam omdat hij de overeenkomsten zag en koesterde.

Dat ging hier in Mexico iets anders! De Maya’s wilde niet echt aan het christelijke geloof, ze hadden immers hun eigen goden en super nauwkeurige kalenders en jaartellingen. Dus werd het christendom met de harde hand erin geslagen. Duizenden Maya’s hebben de dood gevonden en het kruisje slaan is hier geen symbool van liefde voor god maar van angst voor de onderdrukker.

Nu is dit een duidelijk voorbeeld van hoe het niet moet. Maar ik durf met zekerheid te zeggen dat er weinig mensen naar de kerk gaan wetende waarom, waarvoor en van wie. Want wat wordt je nu eigenlijk verteld in de kerk? Het is niet de lezing van Jezus zelf, dat kan geen enkele kerk meer ontkennen. Het zijn de geschriften van díe volgelingen waarvan de inhoud is goedgekeurd door de kerk en haar verschillende stromingen. Er zijn vele geschriften die verborgen worden gehouden voor de massa. Om simpele redenen, het instituut kerk in stand houden. Als jong ventje zei ik al dat ik niet geloofde, ik wilde weten. Ook Einstein zei dat wetenschap zonder geloof gelijk is aan geloof zonder wetenschap – niets! Zeggen gelovigen dat ze liever niet de moeite willen nemen om de waarheid te willen weten? Luisteren met je oren dicht. Je zou toch op z’n minst moeten weten waarin je zegt te geloven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *