Ik volg je in dit moment van stilte

Het is letterlijk en figuurlijk een prachtige dag vandaag, want naast het heerlijke weer vieren we ook nog eens bevrijdingsdag. Werden we gisteren gevraagd een moment stilte in acht te houden om de doden te herdenken, vandaag kunnen we luidruchtig zijn en feest vieren. Maar dat moment van stilte, het gevoel van liefde, respect en erkenning wat daarin te vinden is is voor mij vele malen krachtiger. Want in dat moment van stilte kom ik in contact met de strijders die voor ons gevochten hebben, de strijders waar we het nazaat van zijn. Een bijzonder feit is dat ik het nazaat ben van Duitse èn Nederlandse grootouders en daardoor opgevoed ben met een besef dat bruggen bouwen belangrijker is dan ze afbreken.

Gisteravond was ik bij een vriendin van me, ze is Duitse en haar grootouders hebben de oorlog meegemaakt vanuit het centrum van de oorlog. Ze vertelde hoe ze in haar jeugd op school gedrild werd dat deze oorlog nooit meer mag gebeuren.

[adsense]

Daar zit je dan als tienjarig meisje te kijken naar de meest vreselijke films over de oorlog, iets waar je niets van begrijpt en logischerwijs afkeurt. Of het helpt? Wat je aandacht geeft, groeit. Ik geloof nog steeds dat “goed voorbeeld doet volgen“. En met dat goede voorbeeld zijn we gisteren druk bezig geweest. Binnenkort zullen we samen onze eerste Trance Healing avond organiseren en er zit nog veel meer in de pipeline. Trance Healing is een prachtige manier van bruggen bouwen, want enerzijds sla je een brug tussen deze wereld en de spirituele. Maar wellicht nog belangrijker is dat het religie, cultuur en grenzen overstijgt… want uiteindelijk moeten we samen deze wereld tot een liefdevollere maken.

De avond sloten we af met een Trance Healing waarbij we – aangezien we beide Trance Healers zijn – onszelf kunnen overgeven aan de spirit world en dan kunnen aanschouwen wat er gebeurt. Een mooiere dodenherdenking konden we er eigenlijk niet van maken. Want in plaats van de doden als iets buiten ons zien, erkennen we de levende zielen die ze nog steeds zijn. Ze leven voort in ons hart, onze gedachten en soms ook ons handelen. En zelfs, als je ze toestaat, kan de rol die je ze geeft in je leven nog veel groter en rijker zijn.

Zo ervaarde ik vanochtend weer de rijkdom en de liefde voor mijn vader. Op mijn werk aangekomen zette ik mijn laptop aan en haalde een kop thee . En daar hoorde ik het al in de verte… “You win again” van de Bee Gees! In de laatste maanden van zijn ziekte putte mijn vader enorme kracht uit hun muziek. Nu houden ze daarboven best wel van een potje humor en weten ze het hier zo nu en dan zo te sturen dat je – op de momenten dat je het niet verwacht – verrast wordt door ze. En met het refrein van dit nummer “You win again” wil ik afsluiten. Want ik weet zeker, dat als we allemaal een beetje ons best doen, we er een verdomd mooie wereld van kunnen maken, en dan zullen we zeker zegevieren!

There’s no fight you can’t fight
This battle of love with me
You win again
So little time
We do nothing but compete
There’s no life on earth
No other could see me through
You win again
Some never try
But if anybody can, we can
And I’ll be, I’ll be
Following you

Tekst: Bee Gees “You win again”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *