Wat de boer niet kent.. dat vreet ‘ie niet

En dat zouden meer mensen moeten doen.. want wat stoppen we toch een hoop voedsel per dag in ons mond waarvan we eigenlijk niets weten. Nu ben ik geen voedingsdeskundige dus ga ik het niet hebben over voedingswaarde (al zullen daar best wel interessante en vooral zorgwekkende feitjes over geschreven kunnen worden). Wat me vooral boeit is het voedsel leren kennen. Hoe komt het op mijn bord, wat is er allemaal voor nodig…. gewoon, een aantal simpele vragen die je kunt stellen. Onwetendheid is één van de grootste kwaden van de wereld en het aanpakken hiervan zou de basis moeten zijn van opvoeding.

Vanuit wetenschap komt waardering en hieruit volgt in veel gevallen ook dankbaarheid. Stel je gaat eten in een restaurant en bestelt een lekker bord biologische spagetti met vegetarische gehaktballetjes, verse tomatensaus en kruiden en een goed glas wijn. Ik krijg er spontaan trek van. Zo’n simpel gerecht waarvan de basisingrediënten vanuit de gehele wereld komen.

[adsense]

Maar, eerst terug naar het begin. Want iemand heeft ons vriendelijk ontvangen, onze stoel gewezen en bestelling opgenomen. De kok werkt samen met zijn team in de keuken om een heerlijke maaltijd voor te schotelen op prachtige witte schone borden. Maar wat dit restaurant zo populair maakt zijn haar ingredienten, want die haalt de eigenares van dit restaurant dagelijks met haar kok vers op de markt.

De zongerijpte tomaten komen uit Spanje en worden geteeld door een boerenfederatie die biologisch telen. Samen met de gedroogde kruiden die ze elk half jaar persoonlijk ophaalt bij haar Italiaanse familie maakt ze een heerlijke basissaus. De vegetarische gehaktballetjes heeft ze leren maken tijdens een studiereis in Thailand toen ze op bezoek was bij een Fairtrade organisatie die de lokale bevolking steunde. Zonder de kennis die ze daar heeft opgedaan had ze nooit zulke lekkere soja gebaseerde gerechten klaar kunnen maken. En dan nog de overheerlijke wijn die erbij geschonken wordt. Een eerlijke eco-wijn uit Australië die met veel zorg en liefde wordt gewonnen uit Franse druiven.

Nu kunnen we het nog gaan hebben over de transporteurs die ervoor zorgen dat al het voedsel over de wereld heen gaat. Of de vele arbeiders die bij alle afzonderlijke bedrijven werken en bijvoorbeeld de druiven en tomaten plukken. Wc’s en bedrijfskantines die schoongemaakt moeten worden en de kinderen die naar school kunnen omdat hun ouders wat geld verdienen met hun werkzaamheden. Het lijkt misschien wat vergezocht en onbenullig maar voordat je eten op je bord komt is het door heel wat handen gegaan en is er mogelijk gemaakt dat veel mensen een bestaan kunnen opbouwen. We zijn allemaal op de één of andere manier met elkaar verbonden, zijn afhankelijk van elkaar en verzorgen elkaar. Denk je de volgende keer over opvoeding, denk dan ook weer eens hier aan. Het voldane gevoel wat je dan kan overhouden aan voeding kan zo veel malen groter zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *