Jezelf verliezen in een scheiding

Iemand die ik zeer koester vroeg me onlangs of ik haar kon bijstaan in de scheiding die op handen was. Ik hoefde daar niet lang over na te denken. Waar ik echter niet over nagedacht had, of misschien niet verwacht had, is de impact die het op je heeft. Want ze vroeg me omdat ik altijd heel objectief naar situaties kijk, niet oordeel en open minded ben. Maar gaandeweg het proces viel ik toch bijna in de valkuil van de veroordeling. “Het gaat allemaal zo langzaam en de advocaten lijken soms ook niet echt mee te werken.” Ik begon me haar frustratie aan te trekken.

Ik ben tot inkeer gekomen toen ik zag dat de huidige situatie gelijk was aan het negatieve scenario zoals ze dat voor zichzelf eerder ingebeeld had. En nog erger, hoe ze met de situatie omging en erover dacht, zo wil ze niet eens zijn. Ze had zichzelf mee laten sleuren in de polonaise van frustratie, achterdocht en argwaan die haar ego voorgespiegeld had. En doordat ze niet handelde in overstemming met hoe ze wil zijn, ontstond er een situatie die ze niet wilde maar wellicht zelf deels gecreëerd had. Leuk inzicht, maar verandert dit iets aan de situatie? Nee, want als de tegenpartij niet van plan is mee te werken dan lijkt het ogenschijnlijk niets uit te maken. Maar wat als ze doorzet en wél bij haar eigen principes blijft. Wat als ze de situatie weer met mededogen bekijkt en daar naar handelt? Ik ben ervan overtuigd dat ze dan wel degelijk een positieve invloed kan uitoefenen.

Allereerst scheelt het natuurlijk als er geen twee partijen olie op het vuur gooien. Want resultaat bereikt je slechts vanuit de redelijkheid. Als slechts één van de partijen voor rede vatbaar is dan is het altijd makkelijker tot overeenstemming te komen dan wanneer twee partijen dat niet zijn. En dat betekent niet dat je dan water bij de wijn moet doen. In tegendeel. Door rust te bewaren krijg je weer overzicht op de situatie. Is het wel reëel wat je van de ander verwacht? Of wat hij of zij van jou verwacht? Je kunt er heel emotioneel op reageren of inzien wat in de gegeven situatie eerlijk is. Wat je jezelf gunt, gun dat de ander ook!

De belangrijkste winst die echter gehaald wordt is de restauratie van je eigen zelfbeeld. Tijd en geld zijn sterke aanjagers van frustratie als je met dure advocaten te maken hebt. En als deze frustratie greep krijgt op je zelfbeeld en je je eigen normen en waarden laat vallen.. dan verlies je pas echt. En de keuze om dit toe te staan ligt bij jezelf. Jij bent de enige die verantwoordelijk is voor jouw geluk. Veel mensen kunnen je helpen, maar mededogen kan alleen uit jezelf komen. Mededogen voor jezelf, liefde voor jezelf en vertrouwen op een uitkomst waar je zelf mee kunt leven.

Hoe? Door jezelf de situatie voor te stellen zoals je wilt dat je leven eruit ziet. Door jezelf weer te zien zoals jij verkiest te zijn. Ben je liefdevol? Wees liefdevol. Ben je vrijgevig? Wees vrijgevig! Ben je vergevingsgezind? Wees vergevingsgezind. Aardig zijn voor aardige mensen is niet moeilijk, dan ben je gewoon aan het spiegelen. Maar aardig zijn voor die ontzettende hufter, dit zegt pas iets over je mededogen. Want je laat je niet meeslepen. Je blijft bij jezelf en je blijft dus vooral aardig voor jezelf. Je doet de ander geen dienst ermee, je doet vooral jezelf een dienst.

Je zult vast weer opnieuw uitgedaagd worden maar juist daardoor leer je dat je de sleutels zelf in handen hebt. Jij bepaalt je eigen gedrag, je eigen geluk en niemand kan daar dan nog afbreuk aan plegen. Door de ander kun je jezelf leren kennen. Als je maar in je eigen kracht blijft. Zo verandert wellicht niet direct de situatie, maar wel hoe jij er mee omgaat. En als je zelf de touwtjes in handen hebt, wie bepaalt dan nog waar je leven zich naartoe laat leiden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *