Ouder van, maar ook ouder dan?

Wie voedt wie nu op? De ouder het kind of het kind de ouder. Ik had er onlangs een mailwisseling over met een vriend. Hij ziet gedrag bij zijn zoontje wat als een schoolvoorbeeld mag gelden van goedheid, zuiverheid en een eerbied voor mens en natuur. Maar, zo zegt hij, “die grote boze wereld.. hoe kan hij zich hierin staande houden?”. Tja, ik vroeg hem of zijn angst voor deze boze wereld haar ook niet in stand houdt. Je kunt je kind nu eenmaal niet opzadelen met de lessen die jij zelf in je leven hebt moeten leren.

Ik geloof dat kinderen hun ouders kiezen, de mensen bij wie ze ter aarde willen terugkeren. Maar op basis waarvan maken ze die keuze? Ze kiezen daarbij niet persee voor de ouders, maar wellicht ook voor de randvoorwaarden waarin ze terecht willen komen. Wil de ziel leren of tonen wat vergeving is, dan zal ze terecht komen in een situatie waarin vergeving noodzakelijk is. Of de manifestatie van onvoorwaardelijke liefde, in wat voor huishouden moet je dan terecht komen? Al snel een familie waarin liefde aan regels gebonden is. Maar een stelregel is dat je weerstand zult tegenkomen zodat je kunt uitdragen waar je voor gekomen bent. Voor vrede heb je oorlog nodig, voor liefde een zekere vorm van geweld en voor vertrouwen in de mensheid wellicht een teleurstelling erin. De reden van deze weerstand is dat het je als mens de mogelijkheid geeft om het zuivere te manifesteren. Je kunt ‘denken’ dat je zuivere liefde kent, maar het is niets waard als je er geen blijk van geeft in je eigen handelen.

En waar komen ze dan vandaan als ze die keuze maken? We komen allemaal uit een zuiver licht, een zuivere energie waarin alles reeds is. Sommige mensen zullen dit hemel of het hiernamaals noemen. Liever zie ik het gelijk aan het leven zoals we dat nu kennen in een dimensie zonder grenzen en zonder ervaring van de fysieke manifestatie. En uiteraard nog een extra pakket aan opties die we hier op aarde paranormaal vinden. Maar daar sta je dan als ouder, vader of moeder van een kind welke jou nodig heeft. Opvoeden begint dan ook doorgaans met het opstellen van regels, normen en waarden. Wat wil je je kind meegeven, of dus eigenlijk, waarom zou dit kindje bij jullie zijn gekomen, om wat te leren of te tonen? In de eerste levensjaren valt dit nog moeilijk te zeggen maar al snel begint zich een karakter te tonen, een wijsheid die hem of haar een unieke manifestatie op aarde zullen geven. Wellicht komen de eerste moeilijkheden, de kleine drempels die het kind zullen herinneren aan wat zijn rol op aarde zal mogen zijn. Hoe kijk je hier als ouder naar?

Belangrijk voor een goed ouder is het kind de vrijheid te geven ‘fouten’ te maken. Van fouten leer je niet, door fouten kies je! Wijs je kind daarom op de mogelijkheden om tot keuzes te komen, welke keuzes kunnen er gemaakt worden, zonder daarbij je eigen stempel te willen drukken. Uit eigen ervaring leer ik dat je sensitiviteit je grootste kracht dient te worden. Daar waar je het hardst geraakt kan worden is gelijk ook waar je de meeste energie kan omzetten in iets positiefs. Leer je kind dus ook niet om die sensitiviteit weg te stoppen, maar leer het zijn of haar sensitiviteit kennen en wijs vervolgens op de keuzes. Doordat je de sensitiviteit in het bewuste domein plaatst zal het kind in staat zijn er keuzes over te maken. Niet door de ontkenning, maar door de erkenning kan het kind de sensitiviteit beschermen, het voeden en het later inzetten voor hetgeen hij wilt betekenen op aarde.

Je zult zien, dat je daar als ouder enorm veel van kunt en zult leren. Want de support die het kind nodig heeft, dient te komen vanuit de zuivere en onvoorwaardelijke liefde van de ouder. Net zoals je als ouder keuzes maakt hoe je je kind wilt opvoeden, gun je kind ook de ruimte haar eigen keuzes te maken. In die eerste 20 jaar van zijn leven dien je het kind de tools te geven om op een constructieve manier keuzes te kunnen maken. Zo zal het zich kunnen ontplooien tot de beste versie van zichzelf!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *