Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Als jij me iets wilt vertellen en ik luister niet met volledige aandacht, zou je dit horen?
Als jij me iets wilt laten zien en ik kijk niet met volledige aandacht, zou je dit zien?
Als jij me iets wilt laten voelen en ik voel niet met volledige aandacht, zou je dit voelen?
Als ik je negeer, zou je dit doorhebben?

Als ik het de laatste keer zo duidelijk zeg, klinkt het opeens heel vervelend. Negeren? Genegeerd worden of een ander negeren. Het woord zit in mijn gedachten als het Engelse ignorance omdat dit woord zo mooi tweeledig is. “To ignore” als werkwoord vertaald naar negeren of “ignorance” wat onwetendheid betekent. Weten we zelf wel dat we mensen zo vaak negeren? Dit houd me bezig nadat ik zondag de workshop Sensitivity works bezocht. Een workshop over het gebruiken van onze zintuigen.

Vanochtend in mijn dagelijkse meditatie kreeg ik inzicht in wat de workshop en de lessen voor me betekenen. Kunnen we echt voelen, echt kijken, echt ruiken, proeven en luisteren? Of doen we vaak net alsof, omdat het ons niet uitkomt, we eigenlijk niet geinteresseerd zijn of de schone schijn ophouden en alweer afgeleid zijn door de volgende gedachte. Als je eerlijk bent en er bij stil staat, dan kun je niet anders dan concluderen dat we de ander vaak niet onze volledige aandacht geven, ze dus deels negeren. Of kun je eigenlijk niet ‘een beetje’ negeren, want als de boodschap niet volledig aankomt, wat betekent het dan uberhaupt? Dan negeer je de ander dus gewoon.

Je zou denken, “ach, de ander heeft dat toch niet door!” Niet als je slechts redeneert vanuit de ratio. Je hebt geleerd de ander netjes aan te kijken en de zender kan niet zien dat zijn boodschap je ene oor in gaat en je andere weer uit. Maar de zender zal het wel voelen. Bewust of onbewust zal hij voelen of jouw intentie ligt bij het ontvangen van de boodschap of dat je het negeert. Hij zal voelen dat hij niet serieus genomen wordt! Of….. voelt hij dit niet? Want als je soms mensen met elkaar ziet praten, dan wordt er maar wat heen en weer geluld en lijkt het meer een wedstrijdje om de meeste aandacht. We zien de ander niet, we horen de ander niet, we voelen de ander niet. En eigenlijk, als we ons zo onbewust zijn van dit negerende gedrag, hebben we dan nog wel aandacht voor onszelf?

Wie houden we nu eigenlijk echt voor de gek? De Boeddha heeft geleerd dat ‘onwetendheid’ één van de meest belemmerende eigenschappen is die onze ontwikkeling als mens tegenhoudt. De reden is simpel, je negeert jezelf en de ander en je bewustzijn raakt daardoor verstrikt in illusies. Leven in het nu. Mediteren. Mededogen. Het zijn allemaal van die prachtige dingen, maar begrijpen we eigenlijk wel wat het is. Kun je werkelijk zeggen dat je aandacht hebt voor jezelf, voor het moment, voor nu? Of negeer je het ‘nu’ en leef je liever in de illusie waarbij je wilt dat dingen toch anders zijn. Dat je liever niet naar die ander luistert, liever niet naar de ander kijkt en werkelijk ziet wie er voor je staat.

Werkelijk aandacht voor jezelf hebben of de ander is hetzelfde. De onwetendheid blijft zichzelf in stand houden doordat je negeert. Doordat je geen aandacht hebt voor wat er zich nu aandient. Maar gelukkig is de oplossing simpel, aandacht! Als iemand tegen je praat, luister naar hem. Als iemand je aankijkt, kijk terug en zie de ander. Als je lichaam je iets wilt vertellen, luister ernaar en negeer je zelf niet. Jij bent het mooiste geschenk wat je jezelf hebt gegeven, dat mag je best weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *