India, het land van de saddhu’s, swami’s en guru’s

Ik ben al weer twee weken thuis en het heeft lang geduurd voordat er weer een blog verscheen. Het moest allemaal een beetje bezinken, de reis naar India. Een blog schrijven over India, tja, waarover? Het land is zó bijzonder dat je wel over van alles en nog wat kunt schrijven. Ervaar het nu. Terug naar de basis dus, wat heb ik ervaren? Dat alle zintuigen tot in het extreem geprikkeld worden.. mmm.. beetje moeilijk onder woorden te brengen. Maar bij India denk je ook direct aan spiritualiteit, vele religies, vooral het hindoeïsme en natuurlijk de vele saddhu’s die streven naar verlichting. Op het vliegveld verwende ik mezelf met het boek “Autobiography of a Yogi” van Paramahansa Yogananda. Hij was één van de eerste Oosterse leraren die in 1920 naar het Westen trok om de kennis uit India door te geven.

Het is een enorm boeiend boek met een schat aan kennis over spiritualiteit en het dagelijks leven in India wat nu nog steeds herkenbaar is. Wat natuurlijk het eerst opvalt zijn de verschillen tussen onze Westerse manier van denken en leren en de Indiaase manier. Zo ook in de traditionele manier waarop tussen leraar en leerling wordt omgegaan. Ik heb lange tijd gezocht naar een spirituele richting die me aansprak en me ook echt verder helpt in het leven. Mede ook doordat het in het Westen allemaal niet zo voor het oprapen ligt. Natuurlijk hebben we de kerken in Nederland.. maar de indoctrinatie van de kerk heb ik in mijn tienerjaren afgeschud. God vind je in jezelf en hoort je geen angst of schuldgevoelens te geven, was mijn voornaamste beweegreden. Enkele jaren later vond ik mijn heil in het Boeddhisme en Krishnamurti. Ook dat heeft me niet een volledig antwoord gegeven op de vragen die ik heb. Het zelf uitzoeken en ondervinden, dat lijkt de enige manier voor mij.

Dat gaat in India wel heel anders. Je leest het ene na het andere verhaal van de guru en zijn leerling. Wellicht hoort het ook wel bij het Hindoeïsme dat er voor elk onderwerp wel een God is en je dus altijd wel iets van je gading vindt. Het leven is doordrenkt van de Goden, geloof en bijgeloof. Wat mij opviel was hoe gemakkelijk het voor Yogananda leek om zijn eigen leraar te vinden die hem de antwoorden op zijn vragen kon geven. Wat heeft hij veel geluk gehad! Of moeten we er niet zo naar kijken? Is het voor ons goed om wat meer te tobben hiermee, of moet ik het nog persoonlijker maken, heb ik een pad gelopen wat voor mij noodzakelijk was? Moest ik zelf het ‘instituut kerk’ de rug toekeren? Moest ik zelf onderuit gaan om te ontdekken dat ik ook weer op kon staan. Moest ik veel lezen en bestuderen om de rode draad te zien, erachter te komen dat de kern altijd naastenliefde is. Niet persé in de uitvoer van wat we vandaag de dag zien, maar wel in het oorspronkelijke gedachtengoed.

Toch heb ik ook wel mijn leraren gehad, maar was ik wellicht ook gewoon te eigenwijs om het in te zien. Vaak zie je pas achteraf wat iemand voor je gedaan heeft. Of herinner je iemands woorden die jaren na dato opeens wél landen. Ik heb les gehad in meditatie, yoga en even zoveel ademhalingstechnieken. De theorie, prima, maar voor de praktijk loopt waarschijnlijk toch iedereen zijn eigen pad. Ook nu heb ik een aantal mensen om me heen die ik als leraar of ’guru’ beschouw. Soms hoor ik hen dezelfde woorden tegen me zeggen en nu valt dan wel het kwartje. Alles op z’n tijd dus?

Ontwikkeling is vaak iets waar je aan toe moet zijn en in Nederland leef je een ander leven dan in India. Het is bewonderingswaardig hoe Yogananda zijn leven en lot vol overgave aan zijn meester toe vertrouwde. Dat zie ik mezelf niet snel doen. Maar ik heb mijn lesje wel geleerd en ben minder eigenwijs geworden. Iemand die verder is in zijn of haar ontwikkeling kan je helpen.. soms door een ervaring te delen, soms door richting te geven en zelfs door simpelweg aanwezig te zijn. Zo werd India voor mij ook een soort swami. Door er te zijn, te ervaren en te proeven werd ik geraakt. Weer gingen mijn ogen een stukje verder open, werd ik weer wat meer wakker om ooit ook te mogen ontwaken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *