Het is best eng om je dromen uit te zien komen!

Enorm spannend is het; het laten uitkomen van een droom. Eng ook gewoon een beetje. Vele uren heb ik op zolder achter m’n iMac gezeten om te werken aan mijn allereerste meditatiecd. Lekker op mijn veilige zoldertje. Paar nootjes erbij, toch weer weg, een galm erover en weer verder tweaken. Akoestisch gitaar opnemen net zolang totdat ik tevreden was. De keren zijn niet te tellen dat mijn vriendin riep dat ze een kop thee had gezet en ik weer riep “jaha, ik kom zo, nog even dit… ”. Ze heeft nooit begrepen wat dat ‘dit’ dan was, wel wist ze dat mijn thee koud was tegen de tijd dat ik eens beneden kwam.

Vorige week was Colin Bates in Nederland en logeerde hij een paar dagen bij ons zodat we zijn begeleiding konden opnemen. Een behoorlijk intensieve klus, want we hadden maar anderhalve dag om alles goed op te nemen. En, hij had niets op papier staan, alles kwam uit inspiratie en afstemming met de ‘spirit world’. Een werkwijze die ik overigens erg bewonder en ook steeds vaker zelf toe pas. Het draait daarbij op vertrouwen, weten dat de inspiratie er is wanneer die nodig is.

En toen zaten we met zijn drieen beneden. Ik was ‘s ochtends heel vroeg opgestaan om alle opnames te editten en een eerste grove eindmix te maken. 1 uur, 4 minuten en 15 seconden en we gingen elke seconde met aandacht beluisteren om de laatste puntjes op de i te kunnen gaan zetten. De cd eindigt, net zoals hij begint, met gitaar die de akkoorden van het thema laat horen. De cirkel is zo rond en ik zat behoorlijk ontdaan en met tranen in mijn ogen naar de laatste klanken te luisteren. Die tranen waren deels omdat ik het zelf echt ongelooflijk mooi vond klinken, maar wellicht nog belangrijker, omdat het gelukt was. Een droom is uitgekomen, waanzinnig mooi en tegelijkertijd ook verschrikkelijk eng. Lees verder Het is best eng om je dromen uit te zien komen!