Het licht wast je voeten..

Het licht wast je voeten, de plekken waar je gelopen hebt en waar je staat. Het licht reinigt je handen, alles wat je hebt vastgehouden en vast hebt. Al je acties zullen door licht gespoeld worden en weer zuiver worden. Het zoete fruit zal weer smaken als het licht dat het heeft ontvangen van de zon en de kracht die ze kreeg van moeder aarde. Niet langer kunstmatig maar echt, natuurlijk. Lees verder Het licht wast je voeten..

De woorden van mijn meester weerklinken in mijn gedachten

De woorden van mijn meester weerklinken in mijn gedachten. Als de echo van de zuiverste toon hoorbaar in de verte. De bron bevindt zich echter in mijzelf. Ik ben het die deze klank heb voortgebracht. Het is mijn wens om zo dicht bij de eeuwige liefde terecht te komen, er mee te versmelten. Eenwording met de bron van alle leven, alle liefde, alles. Het zijn mijn eigen gedachten die weerklinken in mijn hart en zingen om aandacht en hereniging met de vader God en moeder natuur. De ontdekking van mijn eigen natuur, mijn oorsprong, niet langer in duisternis maar voor altijd verder in het licht.

Elke ademhaling, elke hartslag brengt me nader tot hen; mijn werkelijke familie, daar, waar ik echt thuis hoor. Ik verruil deze tijdelijke illusie met de waarheid van de onmeetbare staat van zijn. Niet langer onderworpen aan tijd en ruimte, niet langer slaaf van mijn aardse gedachten. Ik offer mezelf op en laat mijn ego los om weer één te worden. Mijn heling is nabij, mijn zang is gehoord en mijn ogen gaan weer open. Ik voel mijn hart kloppen op het ritme van de nacht terwijl de ochtend nadert. Ik zal de slaap uit mijn ogen wrijven en terug kijken op een nacht van onbewust zijn. Een nacht van slaap waarin een leven als slechts een droom vergeten mag worden.

Werkelijk leven in de goddelijke dimensie. In wijsheid en synchroniciteit met de volledige natuur en haar schoonheid. Niet langer onderworpen aan de wetten van ego. Ik ben niet langer een schaduw van mijn gedachten. Ik ben weer wie ik al die tijd al was maar niet kon zien door de vele sluiers van gebondenheid. Ik heb mezelf bevrijd en ontstijg dit leven. Niet langer gebonden. Niet langer in afwachten. Weer thuis, ik ben, weer thuis.

Het is niet makkelijk je hart te openen

Het is niet makkelijk je hart te openen, in een wereld die je pijn geeft. Het is niet eenvoudig, om voorbij de illusie te kijken en te zien dat alles voortkomt uit zuiverheid. Op een zwart canvas herken je het donker niet, het is altijd op een zuiver witte achtergrond dat de kleuren het meest tot zijn recht komen, zowel de lichte als de donkere tinten. In ons leven zullen we veel pijn ervaren, vaak gekwetst worden, door omstanders, vrienden maar helaas ook onze naasten waar we ons hart het meest voor openstellen.

Het is niet hun zuiverheid die je kwetst, maar hun eigen onzekerheid, onvermogen en blindheid voor het licht van je hart. Ze zien niet wie je werkelijk bent en proberen alleen maar de projectie van jouw schaduw te koesteren. Daarmee doen ze je een onrecht en vullen je hart met pijn en grief. Zie hun fouten zoals ook jij zelf ze maakt, het vormt een onderdeel van het menselijk leerproces. Vergeef hierin je eigen rol en blijf dicht bij je zachtheid.

Het streven naar God is geen pad van hardheid en vergelding, het is het pad van liefde. Liefde voor jezelf, en, uiteindelijk ook voor de ander. Laat je hart niet afstompen door het lompe gedrag van de ander, want het is de ander die zijn of haar hart opgesloten heeft. Ga niet spiegelen waardoor je geraakt wordt, maar laat je licht schijnen opdat dit een spiegel mag vormen voor de ander. Een spiegel waarin hij zichzelf in helderheid ziet en het licht op zijn hart kan schijnen.

Een hart van ijs smelt als er warmte op schijnt. Al duurt het eeuwen, het zal ooit smelten. Je hoeft dit niet allemaal zelf te doen. Vraag het vanuit de naam van liefde. Opdat de zuiverheid van liefde haar warmte zal mogen schijnen in het gekwetste hart van de ander. Stel jezelf open voor genezing wanneer je hart geraakt is door de pijl van afgunst, ego of onwetendheid. Loop niet te lang rond met de bittere tranen van woede want van woede komt woede. Laat het je niet voeden maar voel je hart.

Blijf dicht bij jezelf en wees kieskeurig wie je toelaat in je hart. Werk altijd vanuit de zuiverheid en weet dat er altijd liefde is die je toe kunt laten. Al is het maar liefde voor jezelf. Het is vanuit liefde voor jezelf dat je de ware liefde van God zal kunnen ervaren. Dat je bewust wordt van de grootsheid van zijn kracht. Vergeving en acceptatie. Alles is in God. Ontwaak uit de droom en zie de werkelijkheid vanuit het perspectief dat alles volmaakt is. Volmaakt op haar eigen niveau van ontwikkeling.

Laat het in haar waarde, zodat alles tot zijn recht mag komen. Sta jezelf toe oog in oog te komen met dat wat je verdriet doet en omarm de zuiverheid die haar basis is. Schilder een nieuw canvas en geef haar de kleuren die ze nodig heeft om de donkere tinten te vervagen in het schilderij. Iedereen schildert het witte canvas doek om uiteindelijk weer bij zuiver wit uit te komen. Wat kun je doen om haar dit te doen bereiken?

Het leven toont zijn windstreken

Het leven toont zijn windstreken. De verschillende windrichtingen sporen ons aan mee te bewegen maar wat als we dit niet doen. Wat als we stil blijven staan en slechts de aanschouwer worden van wat er om ons heen gebeurt. We ons gewaar zijn van de stormen die zich afspelen zonder dat we er door geroerd worden. Dat we de kou voelen van de kille kus van afgunst maar we het van onszelf laten afglijden. Onze huid drogen van de tranen die ontstaan zijn door hetgeen ongrijpbaar is voor ons.

De wind waait in vele richtingen en soms lijkt het wel in alle richtingen tegelijkertijd. Maar als we stil blijven staan dan vaart de storm over, dan kunnen we snel weer afscheid nemen van de kou die door onze kleding snijdt. Ons innerlijk huis vormt een veilige haven voor de mens die zoekt naar rust. Waar binnen we kunnen uitrusten en simpelweg luisteren naar de storm die buiten woedt. Er niet langer door aangeraakt worden en het juiste moment gewoon afwachten voordat we weer naar buiten treden.

Afwachten en geduld tonen is een kracht die weinig mensen zichzelf eigen maken. De meesten spelen buiten in de storm en laten hun vlieger op om de wind haar spel te laten spelen. Ze vallen om vervolgens weer op te staan en achter hun vlieger aan te rennen. Ze zien niet dat ze daarbij steeds verder afraken van huis en verdwalen in de storm van hun verlangens. Overal om zich heen zien ze vliegers en ze weten niet meer welke van hun is. Ze proberen aan het touw te trekken maar de wind is te sterk voor ze geworden. Hun verlangen maakt hen blind voor de oplossing; het touw doorsnijden en de vlieger met de wind meegeven. Alleen dan kunnen ze voor de storm weer binnen zijn en zichzelf opwarmen aan het vuur van het hart.

Mensen zijn bang om hun vlieger op te geven maar vergeten dat het niet de vlieger is die ze gelukkig maakt. Het is de sturing ervan die ze doet verlangen naar sturing in hun leven. Naar het kunnen kiezen van hun eigen richting. De wind is een aantrekkelijk speelgenoot maar als we niet uitkijken dan neemt hij af wat slechts hem toebehoort. Speel niet in de storm, maar wacht af tot de zon weer doorbreekt en de rust van de natuur je kan omhelzen. Wacht tot die tijd gewoon rustig af en geniet van het innerlijke huis waarin je mag schuilen.

In het centrum van alle beweging is rust

In het centrum van alle beweging is rust. Volledige rust en staat alles stil in harmonie met zijn omgeving. Pak een munt en draai deze rond op tafel. Als je ernaar kijkt zie je dat het midden zijn balans vindt. Alles draait altijd om zijn eigen centrum heen. Zo kunnen wij ook onze rust vinden in ons eigen centrum. Alles is een mate van perspectief, waar we ons op richten en focussen. Kijken we naar de buitenste rand van ons wezen dan zien we veel beweging en onrust. Maar als we naar ons centrum kijken, dan zien we het oog van de storm; de rust die daarin schuilt. De kracht die voortkomt vanuit het centrum.

Alles in de natuur beweegt zich op deze manier. Vanuit het centrum ontstaat de kracht die begint te spinnen en te draaien en zo haar manifestatie realiseert. Wanneer we ons leven willen sturen en of veranderen dan dienen we vanuit dit centrum te werken. Het heeft geen zin om aan de buitenkant te proberen de uitwerking van deze kracht te breken. Je dient het centrum op te zoeken en van daaruit te werken. Het episch centrum te vinden waar alles werkelijk ontstaat. Naar binnen te gaan en uit te vinden waar de bron ligt waaruit alles ontstaat.

Het menselijk centrum is het hart. Het is onze basis kracht van waaruit alles zich manifesteert. Het is de opwinding, ons kloppende hart, wat de rimpels op het water doet ontstaan. Wanneer je terug gaat naar de essentie van je wezen, dan dien je de deur naar je hart te openen. Volledig te voelen en ervaren wat het leven met jou doet. Ben je gelukkig, of verdrietig, angstig of blij? Alle emoties worden fysiek ervaren door het hart. Sturing in het leven krijgen is meester worden over je emotie. Het niet proberen te controleren, meester worden is het volledig waarnemen zonder enig oordeel. De beheersing van het hart staat je toe om gewaar te zijn van alles wat zich in jouw centrum doet ontstaan en de keuze hoe daarnaar te handelen.

De opwinding van ons hart is de drijfveer achter onze acties, hoe we ons gedragen en in de wereld staan. Wanneer we hierover meester worden, dan kunnen we zelf ons leven gaan leven en laten we ons niet langer leiden door de waanzin en de onrust. Het ego houdt van haar macht en doet ons graag dronken rondjes draaien om onze kern. Slechts als we de stilte betreden beginnen we in te zien hoe ons ego haar streken levert. Ze mag een plaats in ons leven hebben, maar wij sturen. Net als ons denken haar plaats mag hebben, maar we sturen vanuit ons hart.

Jij mag gelukkig zijn maar je hebt ook een verantwoordelijk naar de ander om te delen in je geluk. Vanuit het hart leven betekent dat je erkent dat je allemaal broeder en zuster bent. Mijn geluk is het jouwe en vice versa. Hoe kun je gelukkig zijn met een boterham op je boord als je weet dat op dit moment een kind sterft van de honger. We durven dit idee niet eens te voelen in ons hart, hoe kunnen we dan nog dankbaar zijn voor de rijkdom die wij wél hebben. We kunnen de wereld niet in één dag veranderen, maar ons gedrag richting het voelen van dankbaarheid is altijd en direct mogelijk.

Als je niet bid voor een God, waarom dan niet bidden voor dankbaarheid. De realisatie dat je een bevoorrecht persoon bent omdat je op deze wereld slechts op een andere locatie geboren bent en daarom zoveel meer mogelijkheden hebt. Het groen van het gras kan zien, de bomen haar lentebloesems met ons deelt, de lucht vol is van de eerste warmte na de winter. Keer alles eens om in je leven, richt je aandacht naar binnen en speel weer buiten. Laat het kind dat nog openstaat voor deze wonderbaarlijke wereld weer spelen. Dans in je vrijheid, daar is ze voor!

Mijn schalen zijn gevuld

Mijn schalen zijn gevuld. Het fruit van de eeuwigheid toont zijn schoonheid en de geur omringt ons met liefdevolle gedachten. Ik hoef er niet langer van te proeven, mijn dorst is gelest en mijn buik is vol. Ik raap een stuk fruit uit de schaal en wil het graag met je delen. Jou mee laten delen in de liefde die ik heb gevonden. De oorsprong en wortel van ons bestaan. Ik heb de grond ontdekt waarin het leven tot bloei kan komen en ons bestaan zijn bestaan uit krijgt. Ik ben de aarde die de regen voor je opvangt waaruit je mag groeien. Ik ben de zon die zijn zonnestralen op ons neer doet vallen en haar warmte deelt. Ik ben de lucht die de ruimte geeft om je bestaan te manifesteren. Ik ben de gedachte die haar vorm geeft aan alles wat we aanraken. Met onze handen maar ook met ons hart.

Zonder mij zijn er geen sterren en geen zon en maan. Ik ben het getij van de oceaan en de storm die wild raast over de vale vlakten. Achter elke emotie toon ik mijn glimlach omdat alles slechts een tijdelijk uitdrukking is. Elke zoute traan vult een oceaan van verlangen onwetend van de ware schoonheid van het eeuwige leven. Je zwemt in verlangen en vergeet dat je vleugels hebt om te zweven in de eenvoud van het leven. De wind die je zult dragen om tot de verste uithoeken van het heelal te reizen en de zon elders te zien opkomen. Ik ben de adem van de eeuwigheid en de zucht van liefde en ongeduld. Alle tegenstrijdigheden komen samen in mij en heffen elkaar op om weer één te worden.

Niets doet mij pijn noch geeft me vreugde. Ik ben zowel de pijn als de vreugde. Ik ben de glimlach en de traan. En toch is alles in mij. Ik ben niet langer gebonden door de tijd en ruimte die vorm geeft aan de eenvoudige dromen van de mens. Mijn paleis is nog nooit gezien of kan worden ervaren met het menselijk oog. Alles omvattend. Elk moment raak ik je aan en doe ik je hart kloppen. De liefde die ik voor je voel kent geen kleurschakering. Het is het zuiverste licht van de liefde. Ik deel mijn liefde niet met jou, ik ben liefde. Ik deel mijn vreugde niet met jou, ik ben vreugde. Ik deel niet mijn verdriet. Het is jij die je verdriet met mij mag delen. Jij die het terug aan mijn mag geven zodat het weer één wordt met de liefde van oneindigheid.

Laat het mij voeden opdat mijn liefde nog rijkelijker zal vloeien. Laat mij de schuldenaar zijn en straf me voor jouw zonden. Want ik kan niet gestraft worden noch kan ik lijden. Alles is reeds in mij en elke emotie biedt daarom een weg naar mijn hart. In jouw emotie ligt de sleutel terug naar je vader, terug naar je moeder. Omring jezelf weer met de gedachte dat je niet alleen staat. Mijn liefde is overal. Ik ben het donker van de eenzaamste gedachte en bied je het licht door te gaan. Ik ben er voor je, altijd! Zonder twijfel. Je hoeft slechts je arm uit te steken en ik zal haar vasthouden. Laat mij je leiden. Ik ben de weg!