Lief kind, wat sta je nu te staren?

Lief kind, wat sta je nu te staren? Spring gewoon over die sloot heen, gok het er gewoon op. Je wist dat dit moment zou komen, je wist dat het pad wat je hebt gelopen zou eindigen, spring! Als je voor het moment van de grote verandering sta dat lijkt het wel een brede rivier die je over moet steken. In plaats van dat je werkelijk ziet dat het maar een klein slootje is, onschuldig diep. Des te langer dat je er naar staar, de breder en dieper wordt het. Besteed er dus geen tijd aan maar maak die sprong, zet je zelf schrap, neem een aanloop en maak die sprong. Je zult anders nooit weten wat er aan de andere kant van de sloot te vinden zal zijn, welke nieuwe wegen het je zal brengen en naar welke ontmoetingen je mag uitkijken.

“Makkelijker gezegd dan gedaan”, zul je denken. Of “jullie hebben makkelijk praten”. Maar waarom vraag je ons dan je het pad te tonen en neem je vervolgens niet de stappen om je een weg te banen erop. Uiteraard zijn er meerdere manieren maar we zullen je altijd het snelste pad tonen. Onzekere tijden bestaan niet, weet je nog, tijd is een illusie. Onzekerheid zit in jezelf, jij bent onzeker en dat realiseert zich in tijd. Zonder tijd is onzekerheid niets, maar wanneer tijd geïntroduceerd wordt krijgt alles ruimte om zich te manifesteren op een gegeven moment. Spring dus gewoon, niet in het diepe, maar gewoon, naar de overkant.

Er zullen je nieuwe kansen worden aangeboden. Alles in het universum is zo ingericht dat je krijgt wat je nodig hebt, dat je niet angstig hoeft te zijn om te kort te komen. Waar je nu leeft, waar je wellicht bent je geboren, heeft alle mogelijkheden voor jou om te groeien en tot realisatie te komen. Maak daar dus gebruik van, het leven is een school van vorming, als een stuk deeg wat je leert kneden in de juiste vorm. Wanneer jij er klaar voor bent stop je het in de oven om werkelijk te laten realiseren waarvoor het is gemaakt.

Spring dus, waarop zou je willen wachten? Onzekerheid koop je niet af met zekerheid. Onzekerheid dien je gewoon los te laten en te vervangen door vertrouwen. Net als vroeger, toen je als kind ook vertrouwde op je gevoel, je instinct. Spring!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *