Stel me een vraag en ik geef je antwoord

Stel me een vraag en ik geef je antwoord. Stel me er duizend en ik zal je beantwoorden. Maar stel eerst die ene vraag, vanuit je hart, werkelijk vanuit de kern van je wezen. Deze eerste vraag is heel simpel, vraag me je te helpen. Vraag me je bij te staan in alle tijden; van tegenspoed en vooral voorspoed. Ik laat mijn kinderen niet lijden en toekijken naar elkaar in verlangen. Ik zie in ieder hart de liefde die het kan uitdrukken. Ik zie de kleur van liefde en hoor het lied van de zachtste woorden ooit gesproken.

Maar de mens schreeuwt liever en laat zich verleiden tot de donkere hoeken van de schaduw. Ik zal altijd toekijken en wachten tot je weer je ogen opent voor het licht en je oren, de gelegenheid, de stilte van het eeuwige leven te ervaren. Wees niet bang om los te laten, vrees het vasthouden. Wees niet bang voor liefde, vrees angst. En laat uiteindelijk ook vrees los maar wees slechts. Gaat weer zijn wie je werkelijk bent, zijn wie je werkelijk mag zijn.

Het licht van mijn hart schijnt ook in het hart van jouw ziel. Ga daarom niet op zoek maar kijk naar binnen, naar het centrum van je eigen wezen en omarm wat je daar vindt. Maak het schoon van alle illusies en dromen, van alle aardse stof die zich heeft verzameld daar. Alles is reeds vergaan, maar jij zal weder opstaan in het licht van mijn huis. Jij zult weer thuis komen en weten dat het slechts een droom was. Je wilde jezelf zien in het licht van de ander.

Maar weet, wanneer je herkent dat jij het bent in de ogen van de ander; dat je weer de sleutel tot de bevrijding van het zelf hebt gevonden. Want zoals de ander in jouw is, ben ik ook in jouw en ben jij in mij. Ik ben het licht en de liefde, de eeuwigheid en de trouw. Ik geef je het leven en de adem. Kijk daarom uit naar de dag dat ik haar weer tot me neem, dat jouw leven weer in mij tot leven komt en jouw adem weer één wordt met de mijne.

Sta me toe en ik zal voor je staan. Ik zal je beschermen en je de weg wijzen. Sta me toe, ik ben er voor je!

Sta op en loop zei Jezus tegen de zieke man die niet meer liep

Sta op en loop zei Jezus tegen de zieke man die niet meer liep. De man, die dacht dat zijn benen hem in de steek hadden gelaten, dat hij nooit meer zou lopen, stond op en liep. Zo ook tegen de blinde zei hij, open de ogen en zie weer. En zo geschiedde, de man zag weer. Dit zijn geen wonderen, dit zijn natuurwetten. Hij die het vertrouwen en geloof heeft ter grootte van een zandkorrel, zal een berg kunnen bewegen zich te verplaatsen.

Waarom kijken we op tegen een man, die in twijfel wordt getrokken over zijn bestaan. Zijn de ‘wonderen’ die hij verrichte werkelijk de wereld uit of hebben ze zelfs nooit bestaan. Is het niet onze grootste angst om te realiseren dat wat hij deed, ook aan ons toegedicht kan worden. Zo sprak hij ook, kijk niet op tegen mij, na mij zullen nog veel grotere ‘wonderen’ geschieden. Als je gelooft in zijn bestaan, is het dan niet triest om te zien dat de wereld weer vele stappen achteruit heeft gedaan.

We hebben zijn lessen niet hebben opgepakt, zijn ‘wonderen’ niet hebben herhaald opdat we weten dat deze natuurwetten voor iedereen gelden. En veel herhalingen hebben plaatsgevonden. Maar de mens sluit haar ogen. De angst om je kleine zelf te ontgroeien, volwassen te worden en de kracht van liefde werkelijk te realiseren. Hoeveel mensen zijn er wel niet angstig voor het woord God. Ze realiseren zich niet eens dat het alleen maar een valse illusie is waar ze bang voor zijn. Een door de maatschappij gecreëerd beeld waar ze zich tegen af proberen te zetten.

Wat is het wat je kunt omarmen? Waarom die angst voor het woord van God, voor zijn liefde. Voor liefde om mee te beginnen. Waarom nog langer verschuilen voor wie je werkelijk bent? Waarom wachten tot de wetenschap ons vertelt dat er een intelligentie is in het universum. Dat niets toeval is en gestuurd wordt door een groter iets, waarvan we zeggen dat we het niet kunnen zien, omdat het te groots is om te bevatten. Maar kijk om je heen, overal waar je kijkt zie je het wonder, het woord van God, liefde voor het leven.

Open je hart weer voor de openbaringen die overal om je heen plaatsvinden. Sta jezelf weer toe om groots te zijn. Om uit naam van liefde het woord van God weer uit te spreken. Mijn stem spreekt slechts in vreemde tongen voor hen die een andere taal machtig zijn. Maar mijn liefde toont me wie ik werkelijk ben. Als ik me overgeef eraan en toe sta te zijn wie ik werkelijk ben. Een kind van mijn vader, God in de hemelen, en de zoon van mijn moeder, de natuur om ons heen.

Ik ben niet tijdelijk aanwezig. Ik ben er voor altijd, mijn licht zal nimmer doven, mijn liefde zal nooit vergaan.

Sta je weleens stil bij de vraag waarom je leeft?

Sta je weleens stil bij de vraag waarom je leeft? Veel mensen zijn angstig voor de dood en daardoor vaak angstig voor het leven zelf. Ze laten het leven voorbij gaan, blind, in de hoop dat er ooit een wonder gebeurt. Dat alles beter wordt. Maar hoe? Ze zien niet in dat ze zelf de vormgevers van hun leven zijn. Dat ze zelf alle mogelijkheden in zich hebben om een leven te scheppen dat ze gelukkig maakt.

Veel mensen wegen hun leven op tegen dat van hun ouders, hun naasten en hun gemeenschap. Doorgaans willen ze geen verandering. Laten ze liever alles bij het oude, dan dat ze verandering aanbrengen en zo meer liefde, geluk en vreugde in hun leven introduceren. Het leven mag goed voelen! Het mag een overdaad aan blijdschap hebben. Waarom met minder dan blijdschap genoegen nemen.

Is het niet vreemd dat we onszelf het slachtoffer maken van onze eigen illusies? Begin eens, met oneens zijn. Neem afstand van het gedachtegoed van de ander en begin naar jezelf te kijken. Wat wil jij in het leven bereiken? Wat wil jij ervaren, het leven draait namelijk om jou. Hoe denk je de ander tot dienst te kunnen zijn als je dit niet kunt vanuit je eigen kern. Werkelijk vanuit jezelf handelen en hierin blijdschap ervaren zonder dat het ten koste gaat van wie je bent.

Waarom je laatste cent geven als je daarmee zelf hulpbehoevend wordt? Delen is iets anders dan alles maar weggeven. Alle materie is eindig. Deel daarom in je hulp, in je aandacht, in je liefde en in je gezelschap. Wees samen zodat alleen zijn geen angst meer is, maar een gebed om tot je zelf te spreken. Wees in eenheid met wie je werkelijk bent. Geen afstand maar juist toenadering. Het leven is om te leven, te beleven; niet om te herleven wat de ander je toedraagt.

Laat al het oude bij het oude en creëer vol overgave het nieuwe. Durf anders te zijn, durf te veranderen. Kijk daarbij niet naar de ander, maar leef jouw leven. Laat de ander niet jouw pad zien, maar toon slechts dat ook de ander zijn eigen unieke pad kan volgen. Zodat aan het eind van je leven, je kunt zeggen dat je geleefd hebt. Niet vanwege het bekende, maar omwille van alles wat je niet wist maar te weten bent gekomen. Door ervaring, beleving en dankbaarheid.

Meditatie is als een open weide, groen met gras en vol met bloemen

Meditatie is als een open weide, groen met gras en vol met bloemen. De werkelijke kunst is stil durven zitten en je niet druk te maken over de grootte van het veld en wat er zich op bevindt. In de rust van het zitten wordt je vanzelf gewaar van je omgeving, wordt je aangeraakt door een vlinder en ruik je de zoete bloemen. Vogels zullen neerstrijken om je heen en daarbij hun gezang laten horen. Juist door stil te zijn, zal je werkelijke natuur zichzelf openbaren.

Niet op zoek gaan, maar gewoon laten zijn. De mens denkt te mediteren, maar het denken is geen meditatie. Meditatie is volledig stil in gewaar zijn. Niet zoekende, niet afvragend, niet luisterend of kijkend. Gewaar zijn is een staat van stilte, absolute rust, waarbij alles mag zijn. In haar eenvoud én liefde. Wanneer je de weide speels betreedt met een enthousiaste en zekere pas, zie je hoe grootst het is, maar je maakt er geen kennis mee.

Het is als het lezen van een duizendtal boeken zonder ook maar 1 woord te begrijpen. Verlichting ligt echter in het doorleven van 1 woord. Werkelijk begrijpen. Werkelijk zien en ervaren. Wanneer we werkelijk terug gaan naar onze kern, onze essentie van zijn, dan zullen we ervaren wie we zijn. Wees dus stil in de eenvoud van de waarneming. Onze innerlijke stilte is het lied dat we zingen voor onze ziel. Ons hart, onze ziel, komt tot uitdrukking in de stilte van gedachten.

Niet langer proberen te zijn, maar tot uitdrukking komen in eenheid met moeder liefde. In eenheid met onze vader der creatie. We zijn het kind van een kosmische droom waarin slechts één gebed is gesproken: toon uzelf. Laat het daarom ook slechts dit ene verzoek zijn dat je tot jezelf stelt. Toon uzelf. Wordt een uitdrukking van het meest liefdevolle, mooiste wat er in jezelf bevindt. Of kies ervoor te ervaren wat angst en boosheid is door jezelf af te keren van wie je bent. Hierin ligt je eigen vrij keuze.

Uiteindelijk zal iedereen dezelfde vraag stellen vanuit het hart. Toon uzelf, opdat ik weet wie u bent. Er is geen ander dan u, in u ben ik. Toon uzelf!

Ik hoef je niet te vertellen dat de aarde rond is

Ik hoef je niet te vertellen dat de aarde rond is, dat is vanzelfsprekend. Je weet niet beter ondertussen. Toch is er een tijd geweest dat de mens anders dacht. Zo zal er ook een tijd aankomen dat andere zaken vanzelfsprekend zullen zijn die nu nog als ridicuul worden beschouwd. Onderwerpen zoals het leven en ziekte, de dood en wat er gebeurt na de dood. Het is nog lang niet in het domein van vanzelfsprekendheid, maar ook daar zal ooit verandering in komen. En dan zullen de mensen terugkijken op deze tijd en erom lachen.

Onwetendheid is de grootste kracht die de mens tegenhoudt werkelijk te groeien. Te leren over het leven en weten dat de dood niet het einde is van het leven, maar slechts een nieuw begin. Een wedergeboorte waarbij een zware last wordt afgedaan. Waarbij veel remmingen weg vallen en we weer mogen opstaan in een nieuw licht. We moesten allemaal door onze baby tijd om een peuter te worden, en van peuter groeiden we verder en leerden we meer over de omstandigheden van het leven. Maar de jonge volwassenheid is waar velen lijken op te houden. Ze zetten zich vast in verantwoordelijkheden en verwachtingen; allen door de mens gemaakt.

Het natuurlijke proces kent geen begin noch einde. We dienen door te groeien en verder te leren, meer te ervaren totdat we het werkelijke licht van de waarheid ontdekken; dat we eeuwig bewustzijn zijn. De sleutel tot dit alles is liefde. Liefde voor je zelf en liefde voor de ander, voor elkaar. Wanneer we hierin delen gaan we zien dat we vanuit de blijdschap het leven mogen ervaren in plaats van verduren. Wanneer we onze geest openstellen voor het licht dat ons innerlijk doet groeien en ons de werkelijke realisatie van het leven laat zien.

Laat je zorgen los, laat de pijn los en ga weer leven. Hou niet vast aan wat je niet dient, maar vind wat je wel dient. Wat maakt je werkelijk gelukkig, wat geeft je vrijheid in je keuzes om het leven uit te nodigen. Verrijk je leven met dat wat je gelukkig maakt. Niet wat je verarmt, vraag niet om liefde, maar verwacht het. Weet dat het er is voor je, doe jezelf niet langer tekort. Je bent liefde, uit het! Wees een expressie van liefde voor jezelf en de rest volgt vanzelf.

Sta niet stil bij de dag die nog moet komen

Sta niet stil bij de dag die nog moet komen, of de dag die geweest is. Sta niet stil bij het leven dat je wilt leven, of dat je geleefd hebt. Sta niet langer stil, maar beweeg, nu, in dit moment. Geef jezelf over aan dit moment van inspiratie, geef jezelf over aan de stem die spreekt uit het binnenste van je hart. Je ziel, die je probeert te beroeren het juiste voor jezelf te doen. Laat al je acties een antwoord zijn op die innerlijke stem door haar te aanvaarden en ernaar te handelen.

Wanneer je in meditatie de stilte zoekt, zoek dan niet het niets, maar geef jezelf over aan de rust zodat je daarin je eigen ziel kunt ervaren. Wie je werkelijk bent, wat je werkelijk bent en hoe je dit kunt manifesteren in het nu. Je bent geen lichaam met een bewustzijn of intelligentie. Je bent een intelligent bewustzijn dat een fysieke ervaring heeft. Keer daarom terug naar die niet fysieke manifestatie en wordt je bewust van wat je werkelijk bent. Tijdloos, niet gebonden aan ruimte, liefdevol en oneindig grootst.

Je bent hier maar tijdelijk, ook al lijken de dagen maar te duren en voelt je lichaam als een last. Sta open voor de gratie van liefde, voor het woord, dat weerklinkt uit je mond wanneer je de eenheid terug vindt met de bron. “Ik ben het woord”, en van daaruit kwam de mens. Spreek daarom uit het hart en volg wat je innerlijk stem je zegt. Wees niet langer gevreesd door de woorden die je ziel spreken. Want het zijn woorden van liefde. Liefde voor het leven, liefde voor het zelf. Liefde voor de werkelijke creatie dat zich leven mag noemen.

Bind je zelf niet langer vast maar wees vrij. Vrij om te bewegen en vrij om te spreken. Gooi alle verbindingen los en laat je hart vrij spreken. Opdat je het woord zult oogsten, het woord van liefde.

Lieve vader

Lieve vader,

Tot op de dag van vandaag doet het me verdriet, je te moeten missen. Ik probeer me sterk te houden, mijn hoofd recht en een glimlach op mijn gezicht. Maar ik weet dat je ziet, dat mijn hart huilt. Met de jaren treedt er een vreemd soort gewenning op, een acceptatie, dat ik je niet ouder zie worden. Dat ik jou mag helpen in je leven als je ouder wordt en meer hulp behoevend. Ik zal je nooit kunnen bijstaan, zoals je mij al die jaren hebt bijgestaan toen ik opgroeide.

Maar ook nu, wellicht nog meer dan ooit, voel ik je aanwezigheid en je steun. Je helpt me bij zoveel moeilijke obstakels in mijn leven, zoveel uitdagingen. Je leert me onvoorwaardelijke liefde kennen en kijken voorbij grenzen die het menselijk oog niet kunnen zien. Je staat me bij in mijn zoektocht naar het Goddelijke in ons, onze ware ik, die roos in de droge woestijn van onze ziel. Ik voel me rijk met de ervaringen die ik heb mogen ontvangen vanuit jouw wereld. Maar ik ontkom er niet aan me af en toe arm te voelen, want ik mis je aanwezigheid hier op aarde.

20 jaren zijn er voorbij, nu meer dan de helft van mijn leven. En toch weet ik, dat de rijkste jaren nog zullen komen. De jaren waarin ons contact nog verder zal groeien, onze liefdevolle band in kracht zal toenemen. Ik begrijp nu steeds beter hoe ik ook voor jou klaar kan staan. Het is de liefde die daarin centraal staat. Heb de ander lief, laat daarin geen verschil zijn tussen je vijand of je geliefde. Elkaar liefhebben is alles wat er toe doet.

Ik voel je glimlach en je zachte omhelzing. Ik weet dat je er altijd voor me bent.
Papa bedankt, ik mis je en ik hou van je!

Beweging ontstaat vanuit stilstand

Beweging ontstaat vanuit stilstand, net als geluid vanuit stilte het beste hoorbaar is. Het is de rust die we dienen op te zoeken om te ervaren wie we werkelijk zijn. Wanneer we gewaar zijn van ons innerlijke ademen, ons hart, dat haar rust vind in liefde. Liefde voor ons zelf, en vanuit die rust de liefde voor de ander. Zonder verwachtingen, zonder verlangens, waarnemen wat er gebeurt in de onderlinge interactie.

Als individu zijn we allemaal met elkaar verbonden, het is onze empathie dat daaraan richting geeft. Wanneer we bewust worden en ons hart open stellen om de ander toe te laten; met haar pijn en blijdschap. Leven in de volledige gewaarwording dat we in verbinding met elkaar kunnen leven. Maar dit pad is niet eenvoudig, want je zult eerst jezelf moeten leren kennen en daar elk aspect van dienen te accepteren.

Iedereen is reeds perfect, het is echter hoe we over onszelf denken dat hieraan tekort doet. De indruk die anderen ons geven nemen we voor waar aan, terwijl we voorbij gaan aan hoe we ons werkelijk voelen. Zie je in de spiegel het licht van je eigen ziel, of de schaduw die een ander over je werpt? Ga weer staan in je eigen licht, en laat de ander ook vrij in zijn of haar waarneming. Er is geen één waarheid, er is slechts jouw waarheid. Jouw naakte waarheid waarin je jezelf mag zien zoals je werkelijk bent.

Wees trouw aan je zelf, aan je hart en haar diepste verlangens. Wees wie je werkelijk bent en laat de valse illusies los die je toch niet verder helpen. Je hoeft alleen maar te zijn. Jouw plek op aarde is om te ervaren, om te zijn. Niet om na te streven, om te winnen of verliezen, niet om de ander op een voetstuk te plaatsen en te volgen. Volg je eigen innerlijke stem, wees je eigen meester en leer.

Leer jezelf de weg te vinden via het woord van het hart. Want als er liefde is, is er altijd een pad. En waar je het pad vindt, ga dan op weg en loop weg van dat wat je niet dient. Laat de drukte achter je en vind de stilte van je ziel. Laat het leven een uitdrukking zijn van de ziel. Haar liefde is eeuwig.