Lieve vader

Lieve vader,

Tot op de dag van vandaag doet het me verdriet, je te moeten missen. Ik probeer me sterk te houden, mijn hoofd recht en een glimlach op mijn gezicht. Maar ik weet dat je ziet, dat mijn hart huilt. Met de jaren treedt er een vreemd soort gewenning op, een acceptatie, dat ik je niet ouder zie worden. Dat ik jou mag helpen in je leven als je ouder wordt en meer hulp behoevend. Ik zal je nooit kunnen bijstaan, zoals je mij al die jaren hebt bijgestaan toen ik opgroeide.

Maar ook nu, wellicht nog meer dan ooit, voel ik je aanwezigheid en je steun. Je helpt me bij zoveel moeilijke obstakels in mijn leven, zoveel uitdagingen. Je leert me onvoorwaardelijke liefde kennen en kijken voorbij grenzen die het menselijk oog niet kunnen zien. Je staat me bij in mijn zoektocht naar het Goddelijke in ons, onze ware ik, die roos in de droge woestijn van onze ziel. Ik voel me rijk met de ervaringen die ik heb mogen ontvangen vanuit jouw wereld. Maar ik ontkom er niet aan me af en toe arm te voelen, want ik mis je aanwezigheid hier op aarde.

20 jaren zijn er voorbij, nu meer dan de helft van mijn leven. En toch weet ik, dat de rijkste jaren nog zullen komen. De jaren waarin ons contact nog verder zal groeien, onze liefdevolle band in kracht zal toenemen. Ik begrijp nu steeds beter hoe ik ook voor jou klaar kan staan. Het is de liefde die daarin centraal staat. Heb de ander lief, laat daarin geen verschil zijn tussen je vijand of je geliefde. Elkaar liefhebben is alles wat er toe doet.

Ik voel je glimlach en je zachte omhelzing. Ik weet dat je er altijd voor me bent.
Papa bedankt, ik mis je en ik hou van je!

4 gedachten over “Lieve vader”

  1. Dear Edwin, I felt your pain last week when you gave me a message and David gave you one from your Dad but throughout it all I felt your inner strength. Even though you were hurting you gave me so much comfort, joy and inspiration… and for that I can only give you my humble thanks. I once read somewhere that we are only ever given what we can cope with…so even in those moments when we think we can’t go on….we can. So from me to you…my thanks.

    1. Dear Louise, thank you so much for your kind words! It was a very special evening indeed. Sometimes its easier to be of service to spirit then to allow our own souls to be. David gave me such profound message and i’m thankful for all the beautiful work we are allowed to do! Thanks again for your support! God bless, Edwin

  2. So true, Edwin. You also gave me a deeply touching message a few weeks ago alongside the first ever message I got (dank u). Im learning a lot from observing mediums like yourself and what Im finding fascinating is how energy works between people. Isn’t telepathy quite a wonderful tool…. Usually it feels like Im connecting directly with human people on a mind to mind level but then sometimes I wonder if its actually their spirit Im connecting to and whether the person is aware of the connection. Do you find this?

    1. Dear Louise.. i remember so well again, the message of my dad left me in tears, indeed i was going through a difficult time! When the evidence for you came i instantly knew it was for you. Why? My fathers name is Louis.. and i felt him directing my attention to your name. But to answer your question.. the body is an expression of our spirit.. so, in a way, we always connect with spirit. This morning i asked my father about the difference between psychic/telepathy or spirit/soul contact. The first gives us recognition, the latter truly touches our very being!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *