Sta je weleens stil bij de vraag waarom je leeft?

Sta je weleens stil bij de vraag waarom je leeft? Veel mensen zijn angstig voor de dood en daardoor vaak angstig voor het leven zelf. Ze laten het leven voorbij gaan, blind, in de hoop dat er ooit een wonder gebeurt. Dat alles beter wordt. Maar hoe? Ze zien niet in dat ze zelf de vormgevers van hun leven zijn. Dat ze zelf alle mogelijkheden in zich hebben om een leven te scheppen dat ze gelukkig maakt.

Veel mensen wegen hun leven op tegen dat van hun ouders, hun naasten en hun gemeenschap. Doorgaans willen ze geen verandering. Laten ze liever alles bij het oude, dan dat ze verandering aanbrengen en zo meer liefde, geluk en vreugde in hun leven introduceren. Het leven mag goed voelen! Het mag een overdaad aan blijdschap hebben. Waarom met minder dan blijdschap genoegen nemen.

Is het niet vreemd dat we onszelf het slachtoffer maken van onze eigen illusies? Begin eens, met oneens zijn. Neem afstand van het gedachtegoed van de ander en begin naar jezelf te kijken. Wat wil jij in het leven bereiken? Wat wil jij ervaren, het leven draait namelijk om jou. Hoe denk je de ander tot dienst te kunnen zijn als je dit niet kunt vanuit je eigen kern. Werkelijk vanuit jezelf handelen en hierin blijdschap ervaren zonder dat het ten koste gaat van wie je bent.

Waarom je laatste cent geven als je daarmee zelf hulpbehoevend wordt? Delen is iets anders dan alles maar weggeven. Alle materie is eindig. Deel daarom in je hulp, in je aandacht, in je liefde en in je gezelschap. Wees samen zodat alleen zijn geen angst meer is, maar een gebed om tot je zelf te spreken. Wees in eenheid met wie je werkelijk bent. Geen afstand maar juist toenadering. Het leven is om te leven, te beleven; niet om te herleven wat de ander je toedraagt.

Laat al het oude bij het oude en creëer vol overgave het nieuwe. Durf anders te zijn, durf te veranderen. Kijk daarbij niet naar de ander, maar leef jouw leven. Laat de ander niet jouw pad zien, maar toon slechts dat ook de ander zijn eigen unieke pad kan volgen. Zodat aan het eind van je leven, je kunt zeggen dat je geleefd hebt. Niet vanwege het bekende, maar omwille van alles wat je niet wist maar te weten bent gekomen. Door ervaring, beleving en dankbaarheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *