Waar is de eenheid, het samenzijn waar ik zo naar verlang

Ik zei:
Waar is de eenheid, het samenzijn waar ik zo naar verlang. Waar is de eenheid, de worsteling die mij niet langer in zijn greep houdt. Waar is de eenheid? Waar valt het leven zo samen dat ik niet langer hoef te twijfelen, hoef na te denken. Maar simpelweg kan vertrouwen op een weg die me leidt naar de eeuwigheid. Waar ik rust mag vinden en de kalmte zie als een zee, vastgelegd op een foto. Waar vind ik de rust die mijn oren zullen strelen met de zachtste tonen en toch niet hoorbaar zullen zijn. Waar vind ik de rust.

Ik sluit mijn ogen en laat me leiden door de eenvoud, de stilte en het licht. Licht wat niet brandt aan mijn ogen, maar mijn ogen juist vergroot, opdat ik zal zien. Opdat de weg zich zal openbaren en ik niet langer hoef te vragen welke weg te gaan. Ze openbaart zich en de enige stap die ik nu nog maar hoef te nemen, is een stap. Voet voor voet zet ik vooruit en kom ik in beweging. Terwijl mijn lichaam stil in de stoel zit, voel ik mezelf gaan. Onbevreesd en zonder verlangen vervolg ik mijn weg naar het centrum van het licht.

Hij zei:
Ik ben het antwoord mijn lieve kind. Ik roep je al een eeuwigheid. Je vroeg me mij te kunnen vinden. Maar om te vinden dien je eerst afgescheiden te worden. Onmiddellijk nadat ik je van me afscheid zal ik je roepen. Ik stuur je licht om je te laten zien waar en hoe je moet zoeken. Maar mensen sluiten haar ogen en ook jij wist eerst niet waar te zoeken. Totdat je me vroeg me je te leiden, terug naar huis. Terug naar mij.

Ik mag nu je hand weer raken. Je staat me nu weer toe dicht bij je hart te zijn. Het te voeden en er in te verblijven. Je hebt het huis weer terug gevonden en ik weet; het voelt onwennig. Maar sta jezelf toe te voelen hoe het is om los te laten. Het is het loslaten waardoor je jezelf weer kunt vinden. Om te realiseren wie je werkelijk bent. Sta je zelf toe te twijfelen. Want het is de twijfel die je doet zoeken. Nu je weer voor je me staat, weten we beide dat je niet meer terug hoeft te gaan naar het verleden.

Het heden en het nu zullen het verleden in zich opnemen zodat alles samen mag smelten. Een dimensie zal zich afsluiten en mag je achter je laten. Nieuw licht zal zich nu aan je openbaren. Nieuwe ervaringen die je leven mogen verrijken. Rust nu zacht, je bed staat gereed. Ieder mens zal moe zijn na haar reis. Geef jezelf daarom toestemming uit te rusten zodat je opgewekt de nieuwe dag kunt betreden. Rust zacht.

Werkelijke religie gaat om vertrouwen

Werkelijke religie gaat om vertrouwen, durven los te laten, en mee te gaan met de stroom van zijn. De wens om dichter bij een God te komen, dichterbij een werkelijkheid van zuiverheid en liefde, is wat je uiteindelijk tegen zal houden het te bereiken. Een wens, een verlangen, is de deur die maar niet open lijkt te gaan. Zelfs op het spirituele pad, zal het de wens zijn die de deur tot werkelijke realisatie gesloten zal houden. Ontwaken is vertrouwen, ontwaken is simpelweg gewaar zijn.

Het is de grootste uitdaging die je tegen zult komen in het leven. Eerst het verlangen om nader tot God te komen, om vervolgens dit verlangen los te moeten laten. Het zal je niet langer meer dienen wanneer je ben aanbelandt aan de deur van zijn huis. De grootste leegte zal zich voor je openen en het vraagt je slechts een ding; vertrouwen. Kun je werkelijk vertrouwen, durf je werkelijk alles los te laten in vertrouwen dat je wordt opgevangen.

Wanneer je van een berg springt, weet je dat je uiteindelijk de bodem raakt. Het zal je verwonden of zelfs doden. Maar deze laatste stap van vertrouwen kent geen afloop. En toch vraagt God je deze laatste stap te zetten. Te vertrouwen, volledig te vertrouwen. Niet langer meegesleurd door de gedachten voor morgen of de herinneringen aan gisteren. Vertrouwen is nu. Het enige moment is werkelijk nu, als je nu vertrouwt, dan zal je niets meer verlangen. Niet langer afhankelijk van wat gisteren was of morgen wenselijk is.

Vertrouwen uit zich in een nimmer aflatende blijdschap dat alles goed is zoals het mag zijn. Het enige wat je nu nog kunt doen, is gewaar zijn van het leven. Durf jezelf te laten verdrinken in de stroom van zijn. Durf jezelf te laten oplossen in de wind van alle richtingen. Vertrouw op het zijn in het nu, het opent de deur naar de eeuwigheid.

Jij bent niet degene die antwoorden moet geven op de vragen over het leven.

Jij bent niet degene die antwoorden moet geven op de vragen over het leven. Probeer het niet te begrijpen, het leven is om te ervaren en vanuit deze ervaring de realisatie te ontvangen. Elke kunstenaar, elke beoefenaar van een instrument, weet dat je uiteindelijk de muziek of de kunst dient te worden. Het gaat niet om de persoon die het brengt, de werkelijke realisatie is de uitdrukking ervan. Je kunt in het hart liefde voelen, maar dat is slechts een ervaring. Pas wanneer je haar tot uitdrukking brengt, realiseer je jezelf.

De diepste waarheden van het leven tonen zich aan die personen die bereid zijn ze te realiseren. Ze in de werkelijkheid gestalte te geven en zo als voorbeeld kunnen dienen voor de mens. Tot dienst zijn voor de mens betekend niet jezelf wegcijferen zodat de ander gebruik van je kan maken. Dienstbaarheid is realiseren wat god in je hart plaatst. Maar daarvoor dien je eerst tot God te komen, hem te vinden in jezelf. We spreken hier niet over de religies die de aarde rijk zijn, maar die ene werkelijke liefde die het totale bewustzijn is van alles dat is, is geweest en zal zijn.

Wanneer je werkelijk toestaat dat God zichzelf via jou uitdrukt, dan pas gebruik je je eigen vrije wil om weer tot naleving van zijn wetten te komen. Het zal je eigen ziel zijn die zichzelf het hoogste licht laat genieten en deze tot uitdrukking brengt in het leven op aarde. Dit is geen ervaring van tijdelijke aard, maar een realisatie van ‘zijn’. Het wordt een werkelijkheid waar geen angst meer is. Blijdschap straal je uit welke van diep uit je ziel komt.

Mensen zullen de eenheid herkennen die je gerealiseerd hebt, zullen zien dat je de weg gevonden hebt en je zult voor hen de weg vormen die zij zoeken. Toon ze echter niet de weg, maar laat ze zelf op zoek gaan naar hun eigen pad. Wees erop berust dat de ander niet afhankelijk van je wordt, daarmee neem je hun eigen vrije wil weg. Geef de mens juist de vrijheid om te zoeken, laat slechts zien dat realisatie een realiteit is.

Hij die het licht heeft gezien, zie ook het licht in de ander. Al het donker kan overwonnen door je licht erop te schijnen, niet langer in angst, maar in vrede en blijdschap dat alles zichtbaar mag zijn. Alles mag zijn.

Na twijfel komt zekerheid

Na twijfel komt zekerheid. Wanneer je niet zeker weet wat je moet doen, maak je ook een keuze. Hoe te handelen, maar ook niet handelen is altijd een keuze. Het kan zijn dat je van de ene twijfel in de andere terecht komt. Maar twijfel wordt altijd gevolgd door zekerheid. Onlangs schreef een vriendin me: bij twijfel niet inhalen. Een gedachtengoed uit de psychologie.

Als je er dieper over nadenkt geeft het aan dat je bij twijfel dus kijkt naar je externe omgeving. Als je twijfelt moet je niet inhalen. Je externe omgeving bepaalt dus de ‘zekerheid’, of beter, de twijfel waarop je je keuzes baseert. Is er zekerheid, dan doen die externe omstandigheden er minder, of zelfs niet, toe. Dan kun je inhalen en vergeet je de gehele situatie al snel. Maar wanneer je je druk blijft maken om die externe omstandigheden, dat wat buiten jouw macht ligt, dan kom je daar niet makkelijk uit.

Zekerheid is een interne aangelegenheid, twijfel een externe. Bij twijfel, hoe ziet die externe wereld er dan uit? Welke situaties of mensen doen je twijfelen? Maar misschien nog belangrijker, waarom laat je externe omstandigheden jouw gemoedstoestand bepalen? Wat is er voor nodig om je weer naar binnen te laten kijken. Om weer op zoek te gaan naar datgene wat je zekerheid kan bieden. Om je ogen te sluiten voor je externe wereld en naar binnen te gaan.

De waarheid, bestaat deze eigenlijk wel? Of is er slechts een externe illusie waarin je kunt bewegen die je twijfel en andere emoties bezorgt. In je zelf ligt de enige zekerheid verscholen, is jouw waarheid te vinden. De meesten mensen worden echter opgeslokt door de externe wereld, door de illusie die door anderen in stand wordt gehouden. Niemand kan jou werkelijk geluk brengen, niemand zal onvoorwaardelijk van jou houden, niemand staat voor jou klaar. Dit omdat het externe factoren zijn waardoor je afhankelijk wordt. Jij bent geluk, jij bent liefde, jij ben de enige die voor jezelf klaar kan staan door eerlijk en open naar jezelf te kijken.

Jezelf te accepteren om wie je werkelijk bent. Jij bent de enige die je zelf zekerheid kan verschaffen in het leven. Maar wees niet gevreesd, vanuit die eenzaamheid volgt heling. Vanuit eenzaamheid ontstaat vanzelf eenheid wanneer we weer weten en erkennen wie we zijn, wat we zijn. Liefde is een kracht die alleen in onszelf gevonden kan worden en wanneer je weer handelt vanuit die echte liefde, is niets meer krachtig genoeg om je te doen twijfelen.

De kracht van de overgave

De kracht van de overgave, er is geen daad die meer kracht vereist en tegelijkertijd kracht geeft. Al je moed dien je te verzamelen om je over te geven, maar vanuit de overgave vindt je ook de grootste kracht die je als mens kunt beschouwen. Het is geen kracht waaruit je zelf kunt handelen, maar overgave is een daad van opoffering. Om jezelf te geven voor je broeder en je zuster, al je naasten ten dienst te zijn als je de bron in jezelf hebt gevonden.

De centrale ademhaling van de kosmos die nu in je hart de liefde laat weerklinken. Vanuit overgave handel je niet meer voor jezelf, maar voor een groter geheel. Ben je niet meer een deeltje maar zie en ervaar je dat jij zelf het geheel bent. Er is geen afscheiding tussen jou en de ander, maar overgave leert dat we allen één zijn. Wanneer we ons overgeven aan God, aan die ene bron, valt alles weg wat nu als grens tussen jou en mij dient.

We hoeven niet langer te leren waarnaar we terug mogen keren, maar overgave is onze terugkomst bij het huis van onze Heer. Openen we ons hart weer voor geluk, werkelijk geluk, niet gebaseerd op bezit of rijkdom. Openen we onze ogen weer voor de waarheid, opdat we mogen zien door de sluiers van onze verlangens. Luisteren we weer naar de klanken van het leven, want onze oren zullen vrij zijn om te horen. Overgave kent geen verlangen, geen verwachtingen.

Wanneer we ons werkelijk overgeven dan openen we onze handen en geven daarmee onszelf terug aan onze schepper. Vragen we hem ons de weg te wijzen, zodat we kunnen dienen uit zijn naam. Overgave is het vinden van het pad dat ons terugleidt naar ons hart, terug naar het huis van overvloed waarin we mogen delen met elkaar. Wees niet zoals de ander, maar wees zoals Hem, die zich elke dag weer ten dienst stelt aan jou. Jou geeft wat je wilt, ongeacht de gevolgen, ongeacht de vraag.

Stel nu jezelf open, geef je zelf over en je zult zien wie aan de poort van je hart staat. Hij wacht op je en wijst je de weg terug naar huis.