Wat is jouw voertuig naar innerlijke vrede?

Het is het moeilijkst meetbaar, maar het belangrijkst voor je spirituele ontwikkeling. Hoe je je voelt, hoe je omgaat met de situaties van dag tot dag. Sta je open voor nieuwe inzichten en inspiraties en kun je in de spiegel kijken en van jezelf houden. Helaas ligt het meer voor de hand om de dag te analyseren op basis van wat je gedaan heb. Was je dag op het werk druk of juist rustig, heb je af gekregen wat je af moest krijgen of ging je juist naar huis met stress en het idee dat je nog 8 uur tekort kwam.

De mens laat zich veelal leiden door alle uiterlijke vormen van deze materialistische wereld. We kijken naar het weer en voelen ons even neerslachtig als de grijze lucht die ons omringd. Krijgen we op het werk onze taken niet af dan voelt dat als een falen, slechts weinige kunnen dit van zich afkloppen. Maar stel jezelf gewoon eens de vraag; ben je geboren om te werken? Het zou toch wel een erg trieste gedachte zijn als daarop je antwoord ‘Ja’ blijkt te zijn. Toch lijkt het alsof veel mensen om me heen zich wel zo gedragen.

Het heeft mij lang geduurd om te realiseren dat de uiterlijke omstandigheden er eigenlijk niets toe doen hoe ik me ‘mag’ voelen. Ik liet het vaak wel toe, in mijn eigen onwetendheid wellicht, of omdat het me niet genoeg frustreerde. Frustratie is als een wekker, je gaat langzaam maar zeker je ogen open doen en zien dat het eigenlijk anders hoort te zijn. Een baby wordt niet geboren met een diploma of arbeidscontract. Dat is de maatschappij die dat oplegt. Ik zag het ook toen mijn vader ziek werd en hij zich in de steek gelaten voelde door zijn werk. Het was onder andere die frustratie welke hem liet inzien dat het leven meer dan werk was.

Werkelijk geluk bevindt zich niet buiten ons. Ik begin het steeds meer te ontdekken in mijn meditatie. Meditatie is geen kwestie van ‘niet meer nadenken’ of zo stil mogelijk zitten en op je ademhaling letten. Dat is slechts het voertuig. Meditatie is vrede. Een vrede in onszelf die alle situaties en omstandigheden overstijgt. Ik ben ervan overtuigd dat ook iemand als Nelson Mandela deze vrede gevonden heeft in zijn cel. Zijn gevangenschap was zijn voertuig zoals dat voor mij meditatie en muziek is.

En misschien is het voor anderen wél hun werk? Werk waar ze in harmonie, balans en passie datgeen kunnen doen wat ze vrede geeft. Maar of dit soort werk mogelijk is in het bedrijfsleven waar geldelijk gewin de boventoon drijft? Het is allemaal tijdelijk van aard. Werkelijke vrede is een toestand van ‘zijn’ die tijd en ruimte ontstijgt. Alleen hoe er te komen? Dat is wellicht het bijzondere van het leven; dat we door alle omstandigheden, alle stress, zorgen en ziektes we toch in staat zijn die vrede in ons zelf te vinden.

Niet ondanks de omstandigheden, maar dankzij de omstandigheden! Want het zijn juist de moeilijkheden, de uitdagingen en onze medemens die ons de kans biedt vrede in onszelf te vinden. Het enige wat je dient te doen, is jouw voertuig vinden, maar wellicht zit je daar al middenin en besef je nog niet dat het juist dit voertuig is wat je richting de vrede brengt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *