De werkelijkheid is niet te bevatten in woorden

De werkelijkheid is niet te bevatten in woorden. Het gaat voorbij aan woorden, aan vorm en regels. Kent geen grenzen en uit zichzelf in een veelvoud die ons verstand te buiten gaat. Wanneer de wetenschap weer een aspect ontdekt en zogenaamd bewijst dat ‘iets’ bestaat, bewijst het alleen dat, wat al was. De wetenschap is geen ontdekker van nieuwe kennis, ze stoft slechts af wat reeds is, echter is vergeten.

Wanneer we vast blijven houden aan onze beperkte percepties van de werkelijkheid, dan zullen we nooit de werkelijkheid zelf ontdekken. Het is als kijken naar de schaduw van jezelf, maar jezelf niet zien in het werkelijk licht dat je schaduw veroorzaakt. Ken u zelve! Wat betekent dat eigenlijk. Kun je werkelijk jezelf kennen zonder de ander te leren kennen. Kun je de ander leren kennen, zonder jezelf te zijn.

Wanneer we de ander volledig toestaan zichzelf te zijn, wat blijft er dan nog van jou over? Ben je dan niet veel meer dan slechts je eigen waarneming. Wanneer we niet meer oordelen, niet meer grenzen stellen, dan gaan we de ander werkelijk zien zoals hij of zij is. En we zullen ook onszelf zien hoe we werkelijk zijn. Wanneer je naar je schaduw kijkt zie je contouren. Maar keer je ogen naar het licht, en het vormloze wordt zichtbaar.

Vergeet je vorm, je begrenzing, je angst en het leven. Wordt wat je werkelijk bent, weer één met de bron, het licht en de vormloze liefde. Je zult weer zijn, wie je daadwerkelijke bent. Één!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *