Verander de wereld met besmettelijk overdraagbaar gedrag

Kunnen jij en ik de wereld veranderen? Het is een vraag die we al snel naast ons neerleggen, omdat we denken dat dit absoluut niet haalbaar is. Of toch wel? Er is voldoende wetenschappelijk bewijs dat stelt dat we slechts een klein deel van onze hersencapaciteit gebruiken, zelfs intelligente mensen. Wat zou er allemaal nog verborgen blijven achter de dagelijkse mist van gedachten? Waartoe zouden we in staat zijn als we de capaciteit van onze hersenen meer gaan gebruiken? Vragen stellen is niet moeilijk, maar toelaten dat er ook antwoorden op zijn, dat maakt deze materie pas echt spannend.

Er is een wetenschappelijk onderzoek gedaan naar een groep apen op een eiland bij Japan. Ze werden dagelijks gevoerd met zoete aardappelen en op een gegeven moment ging een jong aapje de zoete aardappel wassen zodat het zand eraf ging. Al snel volgden er steeds meer jonge apen. De oude apen, eigenwijs als ze waren, keken wantrouwend naar de actie van de jonge apen en bleven weg bij het water. Totdat! Totdat er een kritische massa was ontstaan en opeens alle apen op het eiland de zoete aardappelen gingen wassen. Nu denk je dit misschien niet zo bijzonder is, voorbeeld doet volgen. Maar het bijzondere was dat ook apen van de andere eilanden dit gedrag lieten zien. Apen die het jonge aapje niet als voorbeeld hadden gezien gingen plotseling allemaal hun zoete aardappels wassen. Wat was er aan de hand? Lees verder Verander de wereld met besmettelijk overdraagbaar gedrag

Zeg eens eerlijk, wie ben jij eigenlijk?

Ik ben gek op het bestuderen van samenwerkingsverbanden. De dynamiek die ontstaat in groepen is enorm boeiend.. Wie is dominant? Wie is onderdanig en welke leden zijn faciliterend binnen een groep? Iedereen heeft zijn eigen rol in de groep en er zijn doorgaans weinig woorden voor nodig om deze verhoudingen tot stand te brengen. Of we het er nu wel of niet mee eens zijn binnen de groep.

Deze groepsdynamiek zien we ook terug bij de individuele mens, want iedereen heeft meerdere ‘lichamen’ die met elkaar interacteren. Als mens zijn we de expressie van deze verschillende fijnstoffelijke lichamen, net als een groep mensen zichzelf ook als één collectief uit. Ik stel ze graag voor, want weinig mensen is er zich bewust van, maar iedereen heeft ze!

Het fysieke lichaam en haar energie
Te beginnen natuurlijk met de meest voor de hand liggende stoffelijke verschijningsvorm, het fysieke lichaam. Veel mensen menen dat alles begint en ophoudt bij het fysieke lichaam. Sterven we, dan sterft het fysieke lichaam en houdt alles gewoon op. Dit klopt…. gedeeltelijk, want ons ontzielde lichaam vergaat, maar de ziel is onsterfelijk en leeft voort. Het fysieke lichaam is daarom een uitdrukking van onze ziel, niet andersom! Het fysieke lichaam kunnen we ook omschrijven als energie, het is het laagst trillende onderdeel van ons ‘zelf’. De conditie van ons fysieke lichaam kunnen we waarnemen via ons zogenaamde etherisch lichaam. Dit lichaam, wat zich binnen een paar centimeter om het lichaam begeeft, geeft het meest duidelijk weer hoe ons fysieke lichaam er – vanuit energetisch oogpunt – aan toe is. Lees verder Zeg eens eerlijk, wie ben jij eigenlijk?

Baat het niet, dan schaadt het niet

Met sommige zaken is het soms beter om het voordeel van de twijfel toe te passen. Een oordeel vellen over mensen bijvoorbeeld is een aangeleerd mechanisme wat in onze genen zit, maar vandaag de dag niet meer nodig is. Waarom niet iemand eerst het voordeel van de twijfel geven en de positieve benadering kiezen? Zo’n 2500 jaar geleden sprak de Boeddha hier al over in zijn Apannaka Sutta. Hierin verwerpt hij het nihilisme, immoraliteit en het idee van voorbestemming. Nihilisme betekent dat ‘goed doen’ voor anderen geen zin heeft en er bijvoorbeeld geen leven na de dood bestaat. Immoraliteit spreekt over het ontbreken van verschil tussen goed en slecht zoals het doden van dieren en mensen. En als laatste dat alles voorbestemd is en de wetten van oorzaak en gevolg genegeerd mogen worden.

Het nihilisme is populair onder de materialisten die van mening zijn dat alleen dit/hun leven telt en er slechts één leven is. Egoïsme en over lijken gaan, dat past bij ze. Ze negeren het verleden – hun eigen voedingsbodem – en beseffen niet of negeren bewust hun verantwoordelijkheid voor volgende generaties. Immoraliteit breidt daarop verder door de gedachte dat ‘als je ergens mee weg kunt komen, je het ook maar gewoon moet doen’. Als laatste kun je je neerleggen bij voorbestemming en menen dat het daarom niet meer uitmaakt wat je doet; “alles is Gods wil”. Lees verder Baat het niet, dan schaadt het niet

Spiegeltje aan de wand, waarom komen problemen hand in hand?

Op een zaterdag ochtend stond ik in de rij bij de kassa, toen ik eenmaal aan de beurt was om af te rekenen wist ik mijn pincode niet meer. Mijn hoofd was leeg, ik kon me op geen enkele manier herinneren wat de viercijferige code was waarmee ik moest afrekenen. Uiteindelijk ben ik wel thuisgekomen met de boodschappen maar die maandag heb ik mijn werkgever gebeld. Ik vertelde hem dat ik me ziek melde, voordat ik me écht ziek zou moeten melden en legde uit wat er dat weekend gebeurt was. Nu heeft iedereen wel eens een ‘verstandsverbijstering’ maar dit lag toch iets anders. Ik werkte gemiddeld 60 a 70 uur per week en stuurde richting de muur die “burn-out” heet.

Het is al lang geleden en gelukkig was ik er op tijd bij. Belangrijk was dat ik daarna ook goede gesprekken met mijn werkgever had om het één en ander te veranderen. Sindsdien heb ik echter ook meerdere mensen gesproken die wél tegen de muur zijn aan geknald. Vervolgens rollen ze vaak van het ene probleem in het ander. Want, de burn-out is maar deels het probleem, doorgaans gerelateerd aan het werk. Een burn-out brengt je oog in oog met gedrag wat destructief is voor je persoonlijke ontwikkeling en dat gedrag komt veelal voort uit verwaarlozing in het verleden. Verwaarlozing klinkt wellicht zwaar, maar het zijn de onverwerkte emoties die onderhuids etteren en naar de oppervlakte komen als je je bijvoorbeeld fysiek aan het uitputten bent. Het is niet de laatste druppel, maar een waterstraal die de emmer doet overlopen. Lees verder Spiegeltje aan de wand, waarom komen problemen hand in hand?

Hoe ben jij boos?

We zijn allemaal wel eens boos, op anderen, maar vaker nog op onszelf. Ons lichaam kookt van woede en de stoom kan onze oren uitkomen. Je lijf voelt als een krachtcentrale waar het hele huishouden op aangesloten zou kunnen worden. Ben je iemand die zich dan gelijk kan uiten of krop je het lekker op? Ik ben zelf meer van de laatste orde – mede omdat ik denk dat gelijk terug ‘hakken’ niets oplost en alleen maar olie op het vuur gooit. Maar ja, dan zit je dus nog wel zelf met die negatieve energie opgescheept.

Onlangs heb ik daar echter wel een mooie manier in gevonden om toch met die energie om te gaan. Want ik weet dat vasthouden in je lijf écht slecht voor je is, ik ben van mening dat kanker daar één van de gevolgen van kan zijn. Dus oplossen en loslaten is hoe dan ook gewenst. Maar hoe? En is het niet slecht voor je om opnieuw die energie op te zoeken en ‘weer boos te worden’? Integendeel! De herinnering ophalen via meditatie is uitermate geschikt om opnieuw in verbinding te komen met die energie en te ontladen van zijn negatieve structuur. Lees verder Hoe ben jij boos?

Moet dat Nu?

Rekken vol met boeken zijn erover geschreven. Het NU. Maar waarom is het zo boeiend of belangrijk, het allerhoogste zelfs volgens sommigen. Waarom kan ik niet gewoon fantaseren over de toekomst, of met plezier of weemoed terugkijken naar het verleden. Wát is er nou zó belangrijk aan dat Nu?

Ik begin eerst maar eens met het verleden: het verleden werkt als een compas voor de toekomst. Als je nog eens kijkt naar de metafysische wet van aantrekkingskracht dan kun je stellen dat je nu leeft volgens de intentie van je eerdere ‘opdracht’. “Je bent wat je dacht“. We willen daarbij ook nog wel eens vaak in herhaling vallen, maken dezelfde fouten en vallen terug op vertrouwde patronen, of ze nu zogenaamd goed of slecht voor ons zijn. Lees verder Moet dat Nu?

De kinderboerderij

Je bent vast wel eens op een kinderboerderij geweest, als kind, of met een kind. Het is altijd erg leuk om de dieren te voederen. Je houdt wat voedsel in je hand, zakt door je knieën en blijf rustig zitten zodat het diertje niet schrikt en voorzichtig op je afkomt tot het bij je hand kan. Iedereen leert het op die manier, rustig blijven en geduldig zijn.

De kinderboerderij is een ideale school voor kinderen om enkele van de belangrijke levenslessen te leren, die we als volwassenen al weer vaak vergeten zijn. Want afwachten, rustig blijven, geduld opbrengen.. forget it! Alles moet snel, snel, snel en liever gisteren dan vandaag. Maar hoe zouden die kleine diertjes hebben gereageerd als we druk zouden doen, schelden dat ze NU moeten eten. Het zou niet echt werken. Wat de les is voor het kind? Afwachten is het antwoord! Lees verder De kinderboerderij