Je kwetsbaarheid is je grootste kracht

Het is een boeiend onderwerp; kwetsbaarheid en sensitiviteit. (zie ook: Laat je sensitiviteit niet als kiespijn zijn). De reden daarvoor is dat er zoveel kracht in verscholen ligt. Denk alleen maar aan een kind wat je met zijn grote ogen aankijkt en om hulp vraagt. Geen haar op je hoofd die eraan zal denken dat te weigeren. Kinderen zijn kwetsbaar en sensitief. Ze spreken uit het hart en zijn veel meer in staat dan ouderen om direct tot het hart van de ander te spreken. Waarom leren ouderen zich dit af om zich vervolgens in allerlei moeilijke bochten te wringen als iets niet goed gaat.

Het gebeurt dikwijls dat je uitgedaagd wordt om een standpunt in te nemen, of je ‘kunnen’ te bewijzen en te verdedigen. Liever leggen we er een schepje bovenop dan dat we eerlijk en oprecht zijn tegenover onszelf en de ander. Durf je je eigen kwetsbaarheid te laten zien? Het grote voordeel van je kwetsbaar opstellen is de ontlading van eventuele spanning die zich opbouwt. Want eerlijkheid kent uiteindelijk geen spanning, het voelt alleen spannend omdat we niet gewend zijn authentiek te zijn. En door je kwetsbaarheid te tonen geef je anderen ruimte om dichterbij te komen. Je handelt dus niet alleen vanuit meer zelfkennis, door de ruimte die gecreëerd wordt laat je ook de ander dichterbij komen en kun je die beter leren kennen. Lees verder Je kwetsbaarheid is je grootste kracht

Spiegeltje aan de wand, waarom komen problemen hand in hand?

Op een zaterdag ochtend stond ik in de rij bij de kassa, toen ik eenmaal aan de beurt was om af te rekenen wist ik mijn pincode niet meer. Mijn hoofd was leeg, ik kon me op geen enkele manier herinneren wat de viercijferige code was waarmee ik moest afrekenen. Uiteindelijk ben ik wel thuisgekomen met de boodschappen maar die maandag heb ik mijn werkgever gebeld. Ik vertelde hem dat ik me ziek melde, voordat ik me écht ziek zou moeten melden en legde uit wat er dat weekend gebeurt was. Nu heeft iedereen wel eens een ‘verstandsverbijstering’ maar dit lag toch iets anders. Ik werkte gemiddeld 60 a 70 uur per week en stuurde richting de muur die “burn-out” heet.

Het is al lang geleden en gelukkig was ik er op tijd bij. Belangrijk was dat ik daarna ook goede gesprekken met mijn werkgever had om het één en ander te veranderen. Sindsdien heb ik echter ook meerdere mensen gesproken die wél tegen de muur zijn aan geknald. Vervolgens rollen ze vaak van het ene probleem in het ander. Want, de burn-out is maar deels het probleem, doorgaans gerelateerd aan het werk. Een burn-out brengt je oog in oog met gedrag wat destructief is voor je persoonlijke ontwikkeling en dat gedrag komt veelal voort uit verwaarlozing in het verleden. Verwaarlozing klinkt wellicht zwaar, maar het zijn de onverwerkte emoties die onderhuids etteren en naar de oppervlakte komen als je je bijvoorbeeld fysiek aan het uitputten bent. Het is niet de laatste druppel, maar een waterstraal die de emmer doet overlopen. Lees verder Spiegeltje aan de wand, waarom komen problemen hand in hand?