Dromen zijn pas bedrog als we niet meer durven dromen!

We zijn allemaal jong geweest en in onze jonge jaren hebben we de grootste dromen gehad. Misschien wilde je piloot worden, arts of muzikant in een wereldberoemde band. Mijn droombaan? Landbouw technisch ingenieur… ik vond het gewoon spannend klinken. Is het jammer dat ik dit niet ben geworden? Nee, niet echt! Als kind is het goed om te dromen en jezelf bijvoorbeeld al te zien lopen op de maan. Want misschien doen we naarmate we ouder worden voor de verkeerde dingen wel veel te veel ons best en moeten we meer durven dromen. En af en toe eens afwachten wat er op ons pad komt.

Afwachten waarop dan? De juiste omstandigheden is het antwoord. En dat betekent niet dat je je kinderen op hun vierde jaar al op voetbal moet doen met de zekerheid dat ze goedbetaalde profs worden. Kinderen zijn kinderen en moeten dat ook kunnen zijn. “Jong geleerd, oud gedaan.” Een vreselijk spreekwoord om jezelf mee vast te zetten. Het zijn woorden die in je onderbewuste gaan zitten etteren, om je vervolgens op latere leeftijd ervan te weerhouden om nieuwe dromen te hebben. Af schaffen dus!

Natuurlijk, lijken sommige dingen echt voorbestemd te zijn. Kijk eens naar de foto van dit jongetje. Je denkt “ach schattig” of “moet je toch zien wat een vies smoeltje”. Tja, wat zou er van zo’n mannetje terecht zijn gekomen. Sommige dingen zijn voorbestemd. Dit kleine ventje, geboren in de hoogvlakten van Tibet, was voorbestemd de spirituele leider te worden van miljoenen mensen over de hele wereld. Lhamo Thondup, ofwel de Dalai Lama, de reïncarnatie van Chenrezig (Avalokiteshvara), de Boddhisatva van het mededogen. Tja, datzelfde kleine ventje met zijn boodschap over geweldloosheid en medeleven voor elkaar. Lees verder Dromen zijn pas bedrog als we niet meer durven dromen!

Het is best eng om je dromen uit te zien komen!

Enorm spannend is het; het laten uitkomen van een droom. Eng ook gewoon een beetje. Vele uren heb ik op zolder achter m’n iMac gezeten om te werken aan mijn allereerste meditatiecd. Lekker op mijn veilige zoldertje. Paar nootjes erbij, toch weer weg, een galm erover en weer verder tweaken. Akoestisch gitaar opnemen net zolang totdat ik tevreden was. De keren zijn niet te tellen dat mijn vriendin riep dat ze een kop thee had gezet en ik weer riep “jaha, ik kom zo, nog even dit… ”. Ze heeft nooit begrepen wat dat ‘dit’ dan was, wel wist ze dat mijn thee koud was tegen de tijd dat ik eens beneden kwam.

Vorige week was Colin Bates in Nederland en logeerde hij een paar dagen bij ons zodat we zijn begeleiding konden opnemen. Een behoorlijk intensieve klus, want we hadden maar anderhalve dag om alles goed op te nemen. En, hij had niets op papier staan, alles kwam uit inspiratie en afstemming met de ‘spirit world’. Een werkwijze die ik overigens erg bewonder en ook steeds vaker zelf toe pas. Het draait daarbij op vertrouwen, weten dat de inspiratie er is wanneer die nodig is.

En toen zaten we met zijn drieen beneden. Ik was ‘s ochtends heel vroeg opgestaan om alle opnames te editten en een eerste grove eindmix te maken. 1 uur, 4 minuten en 15 seconden en we gingen elke seconde met aandacht beluisteren om de laatste puntjes op de i te kunnen gaan zetten. De cd eindigt, net zoals hij begint, met gitaar die de akkoorden van het thema laat horen. De cirkel is zo rond en ik zat behoorlijk ontdaan en met tranen in mijn ogen naar de laatste klanken te luisteren. Die tranen waren deels omdat ik het zelf echt ongelooflijk mooi vond klinken, maar wellicht nog belangrijker, omdat het gelukt was. Een droom is uitgekomen, waanzinnig mooi en tegelijkertijd ook verschrikkelijk eng. Lees verder Het is best eng om je dromen uit te zien komen!