Hoe ben jij boos?

We zijn allemaal wel eens boos, op anderen, maar vaker nog op onszelf. Ons lichaam kookt van woede en de stoom kan onze oren uitkomen. Je lijf voelt als een krachtcentrale waar het hele huishouden op aangesloten zou kunnen worden. Ben je iemand die zich dan gelijk kan uiten of krop je het lekker op? Ik ben zelf meer van de laatste orde – mede omdat ik denk dat gelijk terug ‘hakken’ niets oplost en alleen maar olie op het vuur gooit. Maar ja, dan zit je dus nog wel zelf met die negatieve energie opgescheept.

Onlangs heb ik daar echter wel een mooie manier in gevonden om toch met die energie om te gaan. Want ik weet dat vasthouden in je lijf écht slecht voor je is, ik ben van mening dat kanker daar één van de gevolgen van kan zijn. Dus oplossen en loslaten is hoe dan ook gewenst. Maar hoe? En is het niet slecht voor je om opnieuw die energie op te zoeken en ‘weer boos te worden’? Integendeel! De herinnering ophalen via meditatie is uitermate geschikt om opnieuw in verbinding te komen met die energie en te ontladen van zijn negatieve structuur. Lees verder Hoe ben jij boos?

Wat de boer niet kent.. dat vreet ‘ie niet

En dat zouden meer mensen moeten doen.. want wat stoppen we toch een hoop voedsel per dag in ons mond waarvan we eigenlijk niets weten. Nu ben ik geen voedingsdeskundige dus ga ik het niet hebben over voedingswaarde (al zullen daar best wel interessante en vooral zorgwekkende feitjes over geschreven kunnen worden). Wat me vooral boeit is het voedsel leren kennen. Hoe komt het op mijn bord, wat is er allemaal voor nodig…. gewoon, een aantal simpele vragen die je kunt stellen. Onwetendheid is één van de grootste kwaden van de wereld en het aanpakken hiervan zou de basis moeten zijn van opvoeding.

Vanuit wetenschap komt waardering en hieruit volgt in veel gevallen ook dankbaarheid. Stel je gaat eten in een restaurant en bestelt een lekker bord biologische spagetti met vegetarische gehaktballetjes, verse tomatensaus en kruiden en een goed glas wijn. Ik krijg er spontaan trek van. Zo’n simpel gerecht waarvan de basisingrediënten vanuit de gehele wereld komen. Lees verder Wat de boer niet kent.. dat vreet ‘ie niet

Kleur bekennen

Als reiziger had ik af en toe de neiging te denken het ‘zoveel beter’ te hebben dan anderen. In bijvoorbeeld Midden Amerikaanse landen zag ik veel armoede, of ging het te langzaam naar mijn zin.

“Die mensen zullen het ook nooit leren!”
“Kijk nou, dat kind heeft niet eens schoenen aan z’n voeten!”

Ik betrapte mezelf er ook op naar een oordeel te grijpen als ik weer verbaasd was over iets. Toch is het niet eerlijk, niet eens reëel om die mensen te beoordelen naar de manier waarop zij hún leven leven. Lees verder Kleur bekennen