Draag niet langer de sluier van je verdriet in deze wereld

Draag niet langer de sluier van je verdriet in deze wereld. Maak plaats in je hart en ruim op wat niet meer van nut is. Laat het mee stromen in de rivier van waarachtig zijn. Sta jezelf toe weer terug te keren naar de bron. Het heilige water waaruit je geboren bent en waarin je weer terug zult keren als de geest zo rustig is dat je je weerspiegeling kunt zien erin.

Veelal is je geest onrustig, stormen de gedachten als een woeste hand door het water van je innerlijke rust. Dan zie je niet langer meer wat je werkelijk bent en laat je jezelf in de waan van het moment. Niet levend in het nu, maar levend in de illusie die zich op dat moment aan je voorstelt. Je gedachten worden zo een stroom die je meevoert naar gevoelens die je niets te bieden hebben.

Elke rivier kent vele zijtakken maar de enige koers die je thuisbrengt is die naar de bron. Wees niet nieuwsgierig naar wat je kunt vinden aan de oevers van je geest, want het zijn slechts de weerspiegelingen van het licht die je aandacht trekken. Laat ze zijn voor wat ze zijn, slechts reflecties van het verleden. Stof je innerlijke kompas af en vaar koers op de bron.

Laat je niet afschrikken door het woeste water van de emoties waar doorheen gevaren moet worden. Laat ze los en ontdek dat ook je emoties slechts van tijdelijk aard zijn. Liefde kent geen voorkeur, getroost je erin dat liefde altijd in je hart aanwezig is. Laat het dit licht zijn wat je de richting wijst op de rivier van het leven, zodat je weer snel thuiskomt en de warme nectar kunt drinken uit de borst van God.

Wees daarom alleen,
Wees daarom stil,
Sluit je ogen en laat alles los.