Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Als jij me iets wilt vertellen en ik luister niet met volledige aandacht, zou je dit horen?
Als jij me iets wilt laten zien en ik kijk niet met volledige aandacht, zou je dit zien?
Als jij me iets wilt laten voelen en ik voel niet met volledige aandacht, zou je dit voelen?
Als ik je negeer, zou je dit doorhebben?

Als ik het de laatste keer zo duidelijk zeg, klinkt het opeens heel vervelend. Negeren? Genegeerd worden of een ander negeren. Het woord zit in mijn gedachten als het Engelse ignorance omdat dit woord zo mooi tweeledig is. “To ignore” als werkwoord vertaald naar negeren of “ignorance” wat onwetendheid betekent. Weten we zelf wel dat we mensen zo vaak negeren? Dit houd me bezig nadat ik zondag de workshop Sensitivity works bezocht. Een workshop over het gebruiken van onze zintuigen.

Vanochtend in mijn dagelijkse meditatie kreeg ik inzicht in wat de workshop en de lessen voor me betekenen. Kunnen we echt voelen, echt kijken, echt ruiken, proeven en luisteren? Of doen we vaak net alsof, omdat het ons niet uitkomt, we eigenlijk niet geinteresseerd zijn of de schone schijn ophouden en alweer afgeleid zijn door de volgende gedachte. Als je eerlijk bent en er bij stil staat, dan kun je niet anders dan concluderen dat we de ander vaak niet onze volledige aandacht geven, ze dus deels negeren. Of kun je eigenlijk niet ‘een beetje’ negeren, want als de boodschap niet volledig aankomt, wat betekent het dan uberhaupt? Dan negeer je de ander dus gewoon. Lees verder Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Ik denk, dus ik ben.. maar wat doe ik hier?

Het is één van de meest elementaire vragen die je jezelf kunt stellen. Waarom ben ik geboren? Wat doe ik hier? Het is ook meestal een vraag die je jezelf stelt als alles even niet zo meezit als je zou willen. Zelf ben ik dan misschien een raar ei omdat ik het ook een leuke vraag vind, terwijl ik prima in mijn schil zit. Een deelneemster van mijn meditatieworkshop mailde het me vandaag en terwijl ik haar een reactie stuurde bedacht ik me dat het ook een leuk artikel voor m’n blog zou zijn.

Waarom zijn we hier op aarde?

Stel het universum eens voor als een prachtig mooi horloge. Als je er naar kijkt zie je mooie wijzers, een leren armband met afwerking, een gouden knopje om het horloge op te winden en de cijfers zijn ingelegd met parelmoer. Er zijn zelfs wat diamanten verwerkt in de gouden behuizing. Het is een horloge wat direct opvalt als je het voor het eerst ziet, zo mooi en bijzonder is het. En de prijs? Onbetaalbaar gewoon, de vele manuren die erin zitten maken het een uniek voorwerp.

We vergeten alleen te kijken naar wat er voor zorgt dat het horloge werkt. Tientallen, misschien wel honderden veertjes, radartjes, tandwielen, schroefjes… noem maar op. Zoveel kleine onderdeeltjes die ervoor zorgen dat het horloge de tijd kan aangeven. De ironie is; de prachtige leren armband van het horloge geeft de tijd niet aan en de wijzers geven de tijd wel weer, maar zijn niet noodzakelijk om het geheim van de tijd te realiseren. De werking wordt bepaald door al die kleine elementen die met elkaar het uurwerk vormen. Het uurwerk dat, als je er ook maar één elementje tussenuit zou halen, direct stuk is. Elk miniscuul onderdeel is even belangrijk als de ander, het kan niet gemist worden. Lees verder Ik denk, dus ik ben.. maar wat doe ik hier?