Investeren in de toekomst, maar welke?

De één zegt dat het stinkt, de ander zou zich erin kunnen wassen, het liefst elke dag. Iedereen heeft er een relatie mee; geld. Het is niet boeiend om te stellen dat geld een ruilmiddel is, wat veel interessanter is om te kijken hoe jij met jouw geld omgaat, want dat zegt heel veel over jouw persoonlijkheid. Gooi je het over de balk, ben je een meester in sparen of heb je een goede balans tussen genieten en zekerheid. En wáár geef jij je geld aan uit?

Ik heb mezelf op de volgende situatie betrapt: Ik besloot te gaan sparen voor een nieuwe gitaar. Ik trok er een jaar voor uit zodat ik na dat jaar voldoende zou hebben gespaard. Dit lukte, maar na dat jaar bekroop me het gevoel dat ik toch eigenlijk geen gitaar erbij nodig had en het geld op mijn rekening.. mmm.. dat was toch ook wel lekker!

Wat gebeurt hier? Ik wil iets hebben, ik werk hard om dat doel te bereiken en als ik het doel heb behaald, vier ik mijn succes niet. Ben ik zo’n wiebelkont of is er iets anders aan de hand. De gitaar vind ik nog steeds mooi, daar is niets aan veranderd. Is het de relatie met mijn geld? Misschien wel! Maar er kan ook nog iets anders aan de hand zijn: gun ik het mezelf wel mijn succes te vieren? En uit dit gedrag zich ook in andere situaties waarbij ik hard werk aan mijn doelstelling, maar op het moment suprême niet doorpak? Lees verder Investeren in de toekomst, maar welke?

Sensitiviteit is jouw ticket naar een creatief leven

Onlangs had ik een bijzondere meditatie waarin me duidelijk werd hoe de verschillende dimensies, frequenties en onze gevoeligheid als mens werken. De aarde wordt gezien als de eerste dimensie en de diverse dieren die daarop leven in een groepsbewustzijn als de tweede. Intelligente dieren, waar onder de mens, leven in de zogenoemde derde dimensie. Maar hier houdt het niet op! Hoe hoger de dimensie, hoe hoger de frequentie. Onze wereld waarin we leven wordt gezien als een relatief lage frequentie. Denk daarbij aan de kleuren: infrarood en ultraviolet kunnen we niet waarnemen, maar we weten dat ze er zijn!

De volgende, vierde dimensie, is de dimensie waarbij we spreken over de geestenwereld. De dimensie waar onze overleden dierbaren wonen. Wanneer we ons afstemmen op deze hogere frequentie zijn we in staat te communiceren met deze wereld. Dit noemen we helderziendheid, helderhoren en -voelen. Dit doen we door letterlijk ons eigen vibratie te verhogen, maar we kunnen zelfs voorbij deze 4de dimensie gaan. Maar wat heb je eraan, en hoe kun je je dit nu voorstellen?

Ik wil graag een voorbeeld gebruiken om duidelijk te maken hoe dit te ervaren. Muziek! Ik ben gek op muziek en mijn gidsen gebruiken dit vaak om mij zaken duidelijk te maken. We zijn vast allemaal wel eens naar een concert of festival geweest. Verbeeld je dat je op het parkeerterrein van een festival bent, je hoort de vage en veelal lage tonen van de muziek. Welkom, je bent aanbeland in de ervaring van de derde dimensie van het leven. Het leven zoals we dat ervaren is als het horen van deze ongedefinieerde vage tonen, terwijl je weet dat er een kilometer verderop een band staat te spelen. Lees verder Sensitiviteit is jouw ticket naar een creatief leven

Dromen zijn pas bedrog als we niet meer durven dromen!

We zijn allemaal jong geweest en in onze jonge jaren hebben we de grootste dromen gehad. Misschien wilde je piloot worden, arts of muzikant in een wereldberoemde band. Mijn droombaan? Landbouw technisch ingenieur… ik vond het gewoon spannend klinken. Is het jammer dat ik dit niet ben geworden? Nee, niet echt! Als kind is het goed om te dromen en jezelf bijvoorbeeld al te zien lopen op de maan. Want misschien doen we naarmate we ouder worden voor de verkeerde dingen wel veel te veel ons best en moeten we meer durven dromen. En af en toe eens afwachten wat er op ons pad komt.

Afwachten waarop dan? De juiste omstandigheden is het antwoord. En dat betekent niet dat je je kinderen op hun vierde jaar al op voetbal moet doen met de zekerheid dat ze goedbetaalde profs worden. Kinderen zijn kinderen en moeten dat ook kunnen zijn. “Jong geleerd, oud gedaan.” Een vreselijk spreekwoord om jezelf mee vast te zetten. Het zijn woorden die in je onderbewuste gaan zitten etteren, om je vervolgens op latere leeftijd ervan te weerhouden om nieuwe dromen te hebben. Af schaffen dus!

Natuurlijk, lijken sommige dingen echt voorbestemd te zijn. Kijk eens naar de foto van dit jongetje. Je denkt “ach schattig” of “moet je toch zien wat een vies smoeltje”. Tja, wat zou er van zo’n mannetje terecht zijn gekomen. Sommige dingen zijn voorbestemd. Dit kleine ventje, geboren in de hoogvlakten van Tibet, was voorbestemd de spirituele leider te worden van miljoenen mensen over de hele wereld. Lhamo Thondup, ofwel de Dalai Lama, de reïncarnatie van Chenrezig (Avalokiteshvara), de Boddhisatva van het mededogen. Tja, datzelfde kleine ventje met zijn boodschap over geweldloosheid en medeleven voor elkaar. Lees verder Dromen zijn pas bedrog als we niet meer durven dromen!

India, het land van de saddhu’s, swami’s en guru’s

Ik ben al weer twee weken thuis en het heeft lang geduurd voordat er weer een blog verscheen. Het moest allemaal een beetje bezinken, de reis naar India. Een blog schrijven over India, tja, waarover? Het land is zó bijzonder dat je wel over van alles en nog wat kunt schrijven. Ervaar het nu. Terug naar de basis dus, wat heb ik ervaren? Dat alle zintuigen tot in het extreem geprikkeld worden.. mmm.. beetje moeilijk onder woorden te brengen. Maar bij India denk je ook direct aan spiritualiteit, vele religies, vooral het hindoeïsme en natuurlijk de vele saddhu’s die streven naar verlichting. Op het vliegveld verwende ik mezelf met het boek “Autobiography of a Yogi” van Paramahansa Yogananda. Hij was één van de eerste Oosterse leraren die in 1920 naar het Westen trok om de kennis uit India door te geven.

Het is een enorm boeiend boek met een schat aan kennis over spiritualiteit en het dagelijks leven in India wat nu nog steeds herkenbaar is. Wat natuurlijk het eerst opvalt zijn de verschillen tussen onze Westerse manier van denken en leren en de Indiaase manier. Zo ook in de traditionele manier waarop tussen leraar en leerling wordt omgegaan. Ik heb lange tijd gezocht naar een spirituele richting die me aansprak en me ook echt verder helpt in het leven. Mede ook doordat het in het Westen allemaal niet zo voor het oprapen ligt. Natuurlijk hebben we de kerken in Nederland.. maar de indoctrinatie van de kerk heb ik in mijn tienerjaren afgeschud. God vind je in jezelf en hoort je geen angst of schuldgevoelens te geven, was mijn voornaamste beweegreden. Enkele jaren later vond ik mijn heil in het Boeddhisme en Krishnamurti. Ook dat heeft me niet een volledig antwoord gegeven op de vragen die ik heb. Het zelf uitzoeken en ondervinden, dat lijkt de enige manier voor mij. Lees verder India, het land van de saddhu’s, swami’s en guru’s

Ouder van, maar ook ouder dan?

Wie voedt wie nu op? De ouder het kind of het kind de ouder. Ik had er onlangs een mailwisseling over met een vriend. Hij ziet gedrag bij zijn zoontje wat als een schoolvoorbeeld mag gelden van goedheid, zuiverheid en een eerbied voor mens en natuur. Maar, zo zegt hij, “die grote boze wereld.. hoe kan hij zich hierin staande houden?”. Tja, ik vroeg hem of zijn angst voor deze boze wereld haar ook niet in stand houdt. Je kunt je kind nu eenmaal niet opzadelen met de lessen die jij zelf in je leven hebt moeten leren.

Ik geloof dat kinderen hun ouders kiezen, de mensen bij wie ze ter aarde willen terugkeren. Maar op basis waarvan maken ze die keuze? Ze kiezen daarbij niet persee voor de ouders, maar wellicht ook voor de randvoorwaarden waarin ze terecht willen komen. Wil de ziel leren of tonen wat vergeving is, dan zal ze terecht komen in een situatie waarin vergeving noodzakelijk is. Of de manifestatie van onvoorwaardelijke liefde, in wat voor huishouden moet je dan terecht komen? Al snel een familie waarin liefde aan regels gebonden is. Maar een stelregel is dat je weerstand zult tegenkomen zodat je kunt uitdragen waar je voor gekomen bent. Voor vrede heb je oorlog nodig, voor liefde een zekere vorm van geweld en voor vertrouwen in de mensheid wellicht een teleurstelling erin. De reden van deze weerstand is dat het je als mens de mogelijkheid geeft om het zuivere te manifesteren. Je kunt ‘denken’ dat je zuivere liefde kent, maar het is niets waard als je er geen blijk van geeft in je eigen handelen. Lees verder Ouder van, maar ook ouder dan?

Wat je zegt, ben je zelf!!

Zo nu en dan lees ik mijn tweets nog eens door.. veel berichtjes komen door inspiratie en de échte boodschap laat zich dan soms pas later duiden. Zo kwam ik vandaag een tweet tegen van 13 februari toen ik een quote plaatste van Mildred Hinckley: “Je bent geboren met de scheppingskracht van het universum op het puntje van je tong“. Nu hoef je niet voor de spiegel je tong uit te steken [1] om met een vergrootglas te kijken, afvragend ‘waar dan?’ Waar Mildred naar verwijst is het gesproken woord.. en daarom wil ik het graag hebben over affirmaties.

Het is een populair onderwerp wat de massa in 2004 bereikte met de film What the Bleep do we know, en later met het boek The Secret. Je bent wat je denkt. Het uitspreken van affirmaties zijn de beste manier om hieraan gestalte te geven. Echter worden hier ook vaak fouten mee gemaakt, we willen het té concreet maken. Wat zijn (goede) affirmaties? Hoe vaak moet je ze zeggen en wat gebeurt er eigenlijk als je ze gebruikt? Lees verder Wat je zegt, ben je zelf!!

IK BEN.. één en al keuze

In een vorig blog (zie: geboorte op de ruimte/tijd matrix) schreef ik al over de mogelijkheid tot het maken van je eigen keuzes. Enerzijds zou je kunnen denken dat alles voorbestemd is. Toch bestaat er gelukkig de mogelijkheid om zelf sturing te geven aan je leven en wat je wilt ervaren. Het mag duidelijk zijn dat ieder mens vrij is te ervaren wat hij of zij zelf wil. Juist die keuze! Het is het goddelijke in ons wat ons alle vrijheid geeft onze eigen werkelijkheid te creeëren en ons zelf op die manier te ervaren. Ons te ervaren. Ik schreef al over hoe keuzes gemaakt worden, door de formulering IK BEN…. Ongetwijfeld krijg je de tegenvraag waarom er dan dingen gebeuren waar niet voor gekozen wordt. Maar wanneer je eerlijk kijkt ligt het antwoord daarvan in bijvoorbeeld zoiets als ‘klagen’. Ik ben moe – ik heb het zo zwaar – waarom luistert er niemand naar me – waarom heb ik nooit eens geld over. Allemaal vormen waarbij je je IK BEN.. definieert en vorm geeft.

“Ja, maar ik heb het toch ook moeilijk in mijn leven!” Ik heb het niet over wat je huidige conditie is, maar wat je wenst dat hij moet zijn. Je leven is nu niet per definitie moeilijk, je hebt eerder keuzes gemaakt waarvan je de uitkomst nu als moeilijk bestempeld. Maar is het leven echt moeilijk of gebruik je deze ervaring wellicht om te mekkeren en aandacht te krijgen. Lees verder IK BEN.. één en al keuze

Een ezel stoot zich geen tweede keer

Dat doen wij wel 😉 Maar waarom doen we dat eigenlijk, hoe vaak moeten we ons hoofd stoten voordat we een keer na gaan denken en beseffen dat we het eigenlijk anders willen. Wanneer ik hier met een Australische vriend over spreekt haalt hij vaak Dhukka aan als de emmer waar je als het ware al je ellende in mag storten. Alles is Dhukka. Het is een term uit het Boeddhisme wat zoiets betekend als ‘onbevredigend’ of ‘niet gewenst’. Dhukka vormt de wortel van alle lijden en sommige boeddhisten zullen zelfs zover gaan dat ze menen dat alles ‘onbevredigend’ is.

Alleen een verlicht persoon zal geen Dukkha ervaren”. Moet je ‘verlicht’ zijn – een betere term vind ik zelf ‘je realiseren’ – om geen last meer te hebben van lijden? Om geen lijden meer te ervaren? Per definitie is een ervaring geen lijden wanneer je deze voor het eerst ervaart. Je hebt altijd een eerdere ervaring nodig om een context te creeeren waarin je een mening kunt vormen. Een context waarbinnen een ervaring als onbevredigend bestempeld kan worden. Lees verder Een ezel stoot zich geen tweede keer

Aan jou de keuze

Ik kwam onlangs weer een oud-collega tegen waaraan ik goede herinneringen ontleen. Hij was de enige toentertijd die me vroeg waarom ik bij die werkgever wilde werken. Zijn motief was zeer idealistisch van aard en ingegeven door zijn gevoel. Ik kwam helaas niet veel verder dan wat materialistische en praktische zaken; ik ging meer verdienen, het was dicht bij huis en de baan ‘leek me wel leuk’. Mijn keuze was dus voor een groot deel ingegeven door het verstand.

Nu, een paar jaar verder, ben ik ervan overtuigd dat nagenoeg elke keuze met ‘het verstand’ gemaakt, een foute is… of, op zijn minst twijfelachtig! Hierbij heb ik het vooral over persoonlijke keuzes, zakelijke keuzes dien je vanuit meerdere invalshoeken te bekijken. Maar op die belangrijke knooppunten in je leven moet je NOOIT een keuze maken met je hoofd.

Het verstand staat nooit toe dat je nieuwe wegen inslaat,
het houdt niet van onbekend terrein.

De hersenen zijn als een grote bibliotheek met allerlei verwijzingen en associaties. Dit alles gebaseerd op wat is geweest. Het reageert supersnel op al je opdrachten om informatie op te hoesten zolang de informatie maar bekend is. Het is als een databank, geen beslisorgaan! Hoe moet je dán keuzes maken? Er zijn grofweg twee manieren te noemen; op basis van gevoel óf op basis van intuïtie. Intuïtief ingestelde mensen zullen, wanneer ze zichzelf de juiste vraag stellen, intuïtief en vrijwel direct weten wat het beste antwoord is.

Emotioneel ingestelde mensen dienen echter wat meer tijd te nemen, ze zeggen wel 3 dagen. Dag 1 is je antwoord linksom, dag 2 rechtsom en dag 3 twijfel je misschien aan alles. Hierdoor leer je de leegte inzien van keuzes, er is geen absoluut goed of fout! Het denken zal zeker zijn rol proberen op te eisen bij de keuzes en gaat je bestoken met alles wat er wel niet fout kan gaan als je niet luistert naar het denken. Vooral bij intuïtief ingestelde mensen is het belangrijk goed te onderscheiden wat het denken doet en wat de intuïtie zegt. Voor emotionele mensen ligt dit iets genuanceerder, want zij kunnen het denken gebruiken om tot de beste keuze te komen.

De keuze maken die voor jou het best is lijkt ineens niet meer zo gemakkelijk. De eerste vraag die je jezelf echter moet stellen is: wil ik vooruit in het leven of blijven hangen in het verleden? Aan jou de keuze!

Ik wil.. uhh.. gewoon iets anders

Verandering is het meest boeiende in een mensenleven. Ik geloof dat het doel van het mensenleven is het loslaten van verandering. Daarmee bedoel ik niet dat je niet moet veranderen maar meer dat je een statisch ZIJN moet loslaten. Niet ik was, of ik wordt, maar ik ben. Zijn als water en meegaan in het moment van NU. Verandering bestaat alleen in het conceptuele ‘vroeger’ en ‘ooit’. Slechts weinigen onder ons leven werkelijk in het nu. We pikken er soms iets van op; kijken naar je kind die een eerste stapje doet, luisterend naar muziek of de prikkel van vers eten op je tong. Op zo’n moment denk je niet, sta je open voor een nieuwe sensatie en leef je dus in het moment dat nu heet.

We willen graag meer, willen het graag anders, net als vroeger of juist niet. We houden vast aan een idee van een perfecte waarheid terwijl die niet bestaat. De toekomst valt niet te voorspellen en het verleden bestaat evenmin. Want hoe wordt het verleden niet gevormd door hoe we het zelf willen zien. Maar wij zijn veranderd, misschien een beetje, maar genoeg om van ons verleden een geschiedenisboek te maken waarvan de feiten discutabel zijn. Lees verder Ik wil.. uhh.. gewoon iets anders