Geef je dierbaren het voordeel van de twijfel

Wat weerhoudt ons ervan om het ‘spirituele’ het voordeel van de twijfel te geven? Dit weekend ging ik met mijn vriendin eten bij vrienden en uiteindelijk ging het over ‘mijn gedoe’. Eén van onze vrienden, ik noem hem voor het gemak Robert, zei dat er na de dood niets is. Gewoon klaar, over en uit. Tja. Ik kan het hem natuurlijk niet kwalijk nemen zo te denken. Iedereen heeft het recht een mening te hebben of het nu wel of niet klopt. Maar wat mij zo fascineert is dat ze dan kiezen voor de meest kille en harde benadering. Er is niets, klaar uit. Tenzij je er over nadenkt. Het is dan vanuit logica bijna al te verklaren.

Stel je eens voor, er is leven na de dood en de enige scheiding is ons fysieke bestaan. Wat als het denken, het voelen en het ‘zijn’ gewoon doorgaan? Wat als herinneringen bewaard blijven na de dood en communicatie gewoon mogelijk is. Als je er al niet doodsbang voor bent, dan word je het bijna wel. Misschien kamp je met schuldgevoelens ten op zichte van de overledene, of heb je zelf nog boosheid die je niet uit hebt kunnen of willen praten. Is het dan niet makkelijker om de doden gewoon te laten voor wat ze zijn; dood, niets, weg, foetsie… Je stopt die schuldgevoelens gewoon ergens in een verhuisdoos met bestemming onderbewustzijn. Dierbare weg, schuldgevoelens weg. Maar ja, zo werkt het helaas niet!

Want boosheid, schuldgevoelens, twijfels of wat voor emoties dan ook, kun je niet wegstoppen. Het enige juiste wat je kunt doen met emoties is beleven, keer op keer op keer. Door de belevenis komt inzicht en met inzicht creëer je ruimte en krijgen je emoties ruimte. Alleen dan blijven ze niet aan je vastplakken en liggen ze niet meer voor je voeten zodat je erover struikelt. Door alle emoties te beleven, de leuke en minder leuke, krijgen ze de ruimte om weer weg te gaan. Beleven is loslaten. En dat voelde ik bij Robert, er zat pijn achter zijn standpunt, twijfel. Lees verder Geef je dierbaren het voordeel van de twijfel

In het gevecht om liefde mogen we allemaal winnaars zijn

Het was rond mijn zeventiende levensjaar. Ik was met een paar vrienden aan het stappen in de ‘Hoek’ en we besloten naar een andere kroeg te gaan. Lopend op straat kwamen er twee jonge mannen onze richting op die ik wilde laten passeren door opzij te stappen. Eén van die twee jongens had echter andere bedoelingen. Hij stootte me expres aan met zijn schouder en zag dat gelijk ook als aanleiding om mij in elkaar te schoppen. Letterlijk schoppen! Ik kreeg een paar harde trappen in mijn gezicht en stompen in mijn maag. Mijn vrienden keken stomverbaasd toe op het moment en ikzelf snapte evengoed niet wat er gebeurde. We konden wegkomen en liepen snel een café binnen. Het werd zwart voor mijn ogen en zag sterretjes, maar gelukkig ging ik niet knock-out. Zinloos geweld, waarom?

Precies die maandag na het weekend had ik mijn spreekbeurt Nederlands. Ik zat in het laatste jaar van de havo, had mijn spreekbeurt, maar kreeg door het voorval uitstel en dacht; is er tenminste nog iets positiefs aan deze situatie. Het was niet eens de gebeurtenis op zich die pijn deed, wonden genezen wel. Jarenlang met een beugel lopen en trots zijn op het eindresultaat wat opeens door een paar trappen in je gezicht kapot gemaakt was. Waarom? En we waren met z’n drieën, waarom ik? Ik wist wie het gedaan had, maar mijn vader kende hem en zijn ouders ook. Ik schaamde me diep en besloot het maar voor mezelf te houden. Ik wilde niemand meer in verlegenheid brengen. Het was allemaal al erg genoeg zo! Lees verder In het gevecht om liefde mogen we allemaal winnaars zijn

Wesak Festival – de feestdag van Gautama Siddharta

Het is vandaag volle maan in het teken van stier en deze dag wordt gevierd als de geboortedag, het moment van ontwaken en de sterfdag van Sakyamuni Boeddha, de oprichter van het boeddhisme zoals we dat vandaag de dag kennen. 2551 jaar geleden werd de boeddha geboren als prins Siddharta Gautama in India. Speciaal voor deze dag wil ik graag dit blog wijden aan het toelichten van de leer van de Boeddha. Het hart van de leer van de boeddha zijn de 4 nobele waarheden;

  1. de nobele waarheid dat er lijden (Dukkha) bestaat
  2. er is een oorzaak voor het lijden
  3. er is een mogelijkheid lijden te beeindigen
  4. het pad dat leidt tot het einde van lijden

De nobele waarheid dat er lijden (Dukkha) bestaat

Over het algemeen wordt er gesproken over lijden, maar beter is het te spreken over het sanskrit woord Dukkha wat een veel bredere filosofische betekenis kent en Boeddha’s kijk op het leven en de wereld vertegenwoordigt. De universele gebeurtenissen als geboorte, ouderdom, ziekte en dood vallen eronder. Maar ook scheiding van onze geliefden en goede omstandigheden of ruzie en ongewenste situaties vallen eronder. De Boeddha vat Dukkha samen in “dat waar we aan vast willen houden”. Waar willen we ons aan vasthouden? Lees verder Wesak Festival – de feestdag van Gautama Siddharta

Een ezel stoot zich geen tweede keer

Dat doen wij wel 😉 Maar waarom doen we dat eigenlijk, hoe vaak moeten we ons hoofd stoten voordat we een keer na gaan denken en beseffen dat we het eigenlijk anders willen. Wanneer ik hier met een Australische vriend over spreekt haalt hij vaak Dhukka aan als de emmer waar je als het ware al je ellende in mag storten. Alles is Dhukka. Het is een term uit het Boeddhisme wat zoiets betekend als ‘onbevredigend’ of ‘niet gewenst’. Dhukka vormt de wortel van alle lijden en sommige boeddhisten zullen zelfs zover gaan dat ze menen dat alles ‘onbevredigend’ is.

Alleen een verlicht persoon zal geen Dukkha ervaren”. Moet je ‘verlicht’ zijn – een betere term vind ik zelf ‘je realiseren’ – om geen last meer te hebben van lijden? Om geen lijden meer te ervaren? Per definitie is een ervaring geen lijden wanneer je deze voor het eerst ervaart. Je hebt altijd een eerdere ervaring nodig om een context te creeeren waarin je een mening kunt vormen. Een context waarbinnen een ervaring als onbevredigend bestempeld kan worden. Lees verder Een ezel stoot zich geen tweede keer

Onbegrensde onzekerheid

Het denken levert ons een aantal prachtige producten waarvan de boeiendste nog wel angst en onzekerheid zijn. Niet helemaal correct, angst wordt vaak gebruikt om onzekerheid gestalte te geven. Onzekerheid zelf is geen product van het denken, onzekerheid is eigenlijk niets, het bestaat niet in werkelijkheid!

Ik ben onzeker over iets” zegt alleen dat de uitkomst onbekend is. In die zin schuilt noch angst, noch blijdschap. Onzekerheid op zichzelf bevat geen emotie, geen waarde oordeel. Dit komt later, als het denken aan het werk gaat. Want het denken werkt in de voltooid verleden tijd! Het denken zoekt houvast en gaat allemaal illusies voorschotelen om je angst in te boezemen. Die angst moet ervoor zorgen dat je op de bekende paden blijft lopen. Maar nader bezien slaagt het denken hier totaal niet in. Want ook al gebruikt het angst als wapen, ben je in staat om die daadwerkelijke pijn te voelen? Nooit, nooit, nooit! Nooit stelt die angst je in staat om de pijn te voelen die samengaat met de voorgeschotelde illusies. Want je grootste angst is de confrontatie met angst. Angst voor angst heft zichzelf op! Dit is heel belangrijk om voor jezelf uit te zoeken! Lees verder Onbegrensde onzekerheid

Nu is alles anders

Dualiteit is een belangrijke bron van ons lijden. We zien onszelf als gescheiden van de ander, gescheiden van de natuur en haar dierenwereld. Ik en het ander. Ik en God. Los van alle instituten die er baat bij hebben dat we duaal denken, is het ook iets wat we fysiek lijken te hebben meegekregen. Twee oren, twee ogen, twee neusgaten, zelfs onze mond proeft links anders dan rechts. In onze multi-dimensionale wereld ontkomen we er bijna niet aan om alles te zien in een duaal karakter. In alles wat we ervaren worden we, al dan niet onbewust, geconfronteerd met dualiteit.

“Het gras is altijd groener bij de buurman!”

Als dualiteit een bron van lijden is, moet er ook iets tegenover staan wat het lijden opheft, of waarbij geen sprake is van lijden. Het logische antwoord is natuurlijk ‘ja’, er is een manier van ervaren waarbij dualiteit geen rol speelt, waarbij geen scheiding kan worden waargenomen. Maar hoe kun je waarnemen op een niet-duale manier, waarnemen dat er geen scheiding is en alles één is. Alles is Leegte. Het is meditatie wat de sleutel vormt tot Leegte.

Meditatie wordt gebruikt in elke religie om tot groter inzicht te komen. Mensen denken vaak dat het iets ‘oosters’ is maar dat is een misvatting. Meditatie is een eenvoudige manier om het denken tot rust te laten komen en slechts te focussen op bijvoorbeeld de ademhaling. Het denken is de aanjager van duale waarneming, de ademhaling daarentegen geeft je de ruimte om in contact te komen met het hogere zelf. Wanneer je net begint met meditatie lijkt het soms op een ping-pong wedstrijd: “wanneer je gaat nadenken over wat je waarneemt is het waargenome al weer weg”. Meditatie is leren loslaten, is zijn in het Nu. Het Nu kent geen ruimte en tijd, geen jij en ik. In het Nu is alles één!