Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Als jij me iets wilt vertellen en ik luister niet met volledige aandacht, zou je dit horen?
Als jij me iets wilt laten zien en ik kijk niet met volledige aandacht, zou je dit zien?
Als jij me iets wilt laten voelen en ik voel niet met volledige aandacht, zou je dit voelen?
Als ik je negeer, zou je dit doorhebben?

Als ik het de laatste keer zo duidelijk zeg, klinkt het opeens heel vervelend. Negeren? Genegeerd worden of een ander negeren. Het woord zit in mijn gedachten als het Engelse ignorance omdat dit woord zo mooi tweeledig is. “To ignore” als werkwoord vertaald naar negeren of “ignorance” wat onwetendheid betekent. Weten we zelf wel dat we mensen zo vaak negeren? Dit houd me bezig nadat ik zondag de workshop Sensitivity works bezocht. Een workshop over het gebruiken van onze zintuigen.

Vanochtend in mijn dagelijkse meditatie kreeg ik inzicht in wat de workshop en de lessen voor me betekenen. Kunnen we echt voelen, echt kijken, echt ruiken, proeven en luisteren? Of doen we vaak net alsof, omdat het ons niet uitkomt, we eigenlijk niet geinteresseerd zijn of de schone schijn ophouden en alweer afgeleid zijn door de volgende gedachte. Als je eerlijk bent en er bij stil staat, dan kun je niet anders dan concluderen dat we de ander vaak niet onze volledige aandacht geven, ze dus deels negeren. Of kun je eigenlijk niet ‘een beetje’ negeren, want als de boodschap niet volledig aankomt, wat betekent het dan uberhaupt? Dan negeer je de ander dus gewoon. Lees verder Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Jezelf verliezen in een scheiding

Iemand die ik zeer koester vroeg me onlangs of ik haar kon bijstaan in de scheiding die op handen was. Ik hoefde daar niet lang over na te denken. Waar ik echter niet over nagedacht had, of misschien niet verwacht had, is de impact die het op je heeft. Want ze vroeg me omdat ik altijd heel objectief naar situaties kijk, niet oordeel en open minded ben. Maar gaandeweg het proces viel ik toch bijna in de valkuil van de veroordeling. “Het gaat allemaal zo langzaam en de advocaten lijken soms ook niet echt mee te werken.” Ik begon me haar frustratie aan te trekken.

Ik ben tot inkeer gekomen toen ik zag dat de huidige situatie gelijk was aan het negatieve scenario zoals ze dat voor zichzelf eerder ingebeeld had. En nog erger, hoe ze met de situatie omging en erover dacht, zo wil ze niet eens zijn. Ze had zichzelf mee laten sleuren in de polonaise van frustratie, achterdocht en argwaan die haar ego voorgespiegeld had. En doordat ze niet handelde in overstemming met hoe ze wil zijn, ontstond er een situatie die ze niet wilde maar wellicht zelf deels gecreëerd had. Leuk inzicht, maar verandert dit iets aan de situatie? Nee, want als de tegenpartij niet van plan is mee te werken dan lijkt het ogenschijnlijk niets uit te maken. Maar wat als ze doorzet en wél bij haar eigen principes blijft. Wat als ze de situatie weer met mededogen bekijkt en daar naar handelt? Ik ben ervan overtuigd dat ze dan wel degelijk een positieve invloed kan uitoefenen. Lees verder Jezelf verliezen in een scheiding