Het is best eng om je dromen uit te zien komen!

Enorm spannend is het; het laten uitkomen van een droom. Eng ook gewoon een beetje. Vele uren heb ik op zolder achter m’n iMac gezeten om te werken aan mijn allereerste meditatiecd. Lekker op mijn veilige zoldertje. Paar nootjes erbij, toch weer weg, een galm erover en weer verder tweaken. Akoestisch gitaar opnemen net zolang totdat ik tevreden was. De keren zijn niet te tellen dat mijn vriendin riep dat ze een kop thee had gezet en ik weer riep “jaha, ik kom zo, nog even dit… ”. Ze heeft nooit begrepen wat dat ‘dit’ dan was, wel wist ze dat mijn thee koud was tegen de tijd dat ik eens beneden kwam.

Vorige week was Colin Bates in Nederland en logeerde hij een paar dagen bij ons zodat we zijn begeleiding konden opnemen. Een behoorlijk intensieve klus, want we hadden maar anderhalve dag om alles goed op te nemen. En, hij had niets op papier staan, alles kwam uit inspiratie en afstemming met de ‘spirit world’. Een werkwijze die ik overigens erg bewonder en ook steeds vaker zelf toe pas. Het draait daarbij op vertrouwen, weten dat de inspiratie er is wanneer die nodig is.

En toen zaten we met zijn drieen beneden. Ik was ‘s ochtends heel vroeg opgestaan om alle opnames te editten en een eerste grove eindmix te maken. 1 uur, 4 minuten en 15 seconden en we gingen elke seconde met aandacht beluisteren om de laatste puntjes op de i te kunnen gaan zetten. De cd eindigt, net zoals hij begint, met gitaar die de akkoorden van het thema laat horen. De cirkel is zo rond en ik zat behoorlijk ontdaan en met tranen in mijn ogen naar de laatste klanken te luisteren. Die tranen waren deels omdat ik het zelf echt ongelooflijk mooi vond klinken, maar wellicht nog belangrijker, omdat het gelukt was. Een droom is uitgekomen, waanzinnig mooi en tegelijkertijd ook verschrikkelijk eng. Lees verder Het is best eng om je dromen uit te zien komen!

“Mediumship and more” .. mijn verslag van een week AFC

Ik heb mijn eerste twee werkdagen er weer op zitten. Ik begin ondertussen langzaam maar zeker weer te ‘landen’ en het duurt ondertussen langer dan vorige keer toen ik naar het Arthur Findlay College was geweest. “Mediumship and More”, ik mailde Sandie Baker na afloop dat ze de volgende keer dat More in een corps 80, vetgedrukt, kapitalen en onderstreept mag zetten. Het was meer dan mediumschap, heel heel veel meer.

Het was geweldig om de tutors Sandie Baker, Colin Bates, Helen DaVita en Su Wood weer te zien bij het diner en ik was erg benieuwd bij wie ik ingedeeld zou worden. Het werd Colin Bates, met wie ik momenteel ook bezig ben met het produceren van een meditatie cd. We begonnen de eerste dag rustig aan met oefeningen om elkaars aura te lezen, met kleuren te werken en het ‘psychic’–stuk te verkennen. Ik zeg psychic omdat ik eigenlijk geen goed Nederlands woord weet, maar het betekent zoiets als je afstemmen op de ander en invoelen in wat de ander voelt en ervaart. Dit is wat Derek Ogilvie bijvoorbeeld doet wanneer hij spreekt namens baby’s en kleine kinderen die nog niet kunnen praten.

Gaandeweg de week gingen we verder met het mentale mediumschap, zover, dat ik twee keer op het podium stond in The Sanctuary. Een keer om bewijs aan te voeren in het contact met een overleden jonge man. De andere keer was om een inspiratielezing te geven: onvoorbereid het podium opgaan – uiteraard geheel vrijwillig, ahum 😉 – en dan een korte lezing geven. Mijn podiumbeest ervaring met mijn band kwam hierbij gelukkig goed van pas en ik kon de spanning ombuigen om er iets moois van te maken. Erg bijzonder, zeker als je bedenkt dat ik in mei tijdens een workshop bijna geen woord durfde uit te brengen en Sandie me even goed op mijn flikker gaf (op een liefdevolle manier!!). Wat is het snel gegaan sindsdien! Lees verder “Mediumship and more” .. mijn verslag van een week AFC

Door de bomen het bos niet meer zien

Zaterdag 4 juni was een heerlijk dagje in het Oosterpark te Amsterdam waar ook dit jaar weer het Change Your Mind Day (twitter: #cymd) werd gehouden. Het weer werkte gelukkig goed mee en net na twaalven kwamen we aan in het park. Het idee achter Change Your Mind Day is op een laagdrempelige manier mensen kennis te laten met meditatie, yoga en het boeddhisme. Er waren workshops, lezingen, stoelmassages en men kon zelf in het gras diverse yoga en energetische bewegingsleren beoefenen. Druk was het ook bij de vier meditatietenten waar middels de volgende tradities gemediteerd kon worden: Tibetaans, Westers, Zen en Vipassana.

Toch denk ik dat het fijn was geweest als er meer algemene achtergrond informatie zou zijn gegeven voor de bezoekers die nog nooit meditatie gedaan hadden. Waarom doe je het? Hoe doe je het? Kun je het goed of fout doen? Waar moet je op letten? Want doordat er diverse stromingen aanwezig waren gelden er ook meerdere ‘waarheden’. Bijvoorbeeld tijdens meditatie, hoe hou je nu eigenlijk je handen? “Wij gebruiken deze mudra” werd er verkondigd en gelijk zag je vragende gezichten ‘een wat?’
Lees verder Door de bomen het bos niet meer zien

Wesak Festival – de feestdag van Gautama Siddharta

Het is vandaag volle maan in het teken van stier en deze dag wordt gevierd als de geboortedag, het moment van ontwaken en de sterfdag van Sakyamuni Boeddha, de oprichter van het boeddhisme zoals we dat vandaag de dag kennen. 2551 jaar geleden werd de boeddha geboren als prins Siddharta Gautama in India. Speciaal voor deze dag wil ik graag dit blog wijden aan het toelichten van de leer van de Boeddha. Het hart van de leer van de boeddha zijn de 4 nobele waarheden;

  1. de nobele waarheid dat er lijden (Dukkha) bestaat
  2. er is een oorzaak voor het lijden
  3. er is een mogelijkheid lijden te beeindigen
  4. het pad dat leidt tot het einde van lijden

De nobele waarheid dat er lijden (Dukkha) bestaat

Over het algemeen wordt er gesproken over lijden, maar beter is het te spreken over het sanskrit woord Dukkha wat een veel bredere filosofische betekenis kent en Boeddha’s kijk op het leven en de wereld vertegenwoordigt. De universele gebeurtenissen als geboorte, ouderdom, ziekte en dood vallen eronder. Maar ook scheiding van onze geliefden en goede omstandigheden of ruzie en ongewenste situaties vallen eronder. De Boeddha vat Dukkha samen in “dat waar we aan vast willen houden”. Waar willen we ons aan vasthouden? Lees verder Wesak Festival – de feestdag van Gautama Siddharta

IK BEN.. één en al keuze

In een vorig blog (zie: geboorte op de ruimte/tijd matrix) schreef ik al over de mogelijkheid tot het maken van je eigen keuzes. Enerzijds zou je kunnen denken dat alles voorbestemd is. Toch bestaat er gelukkig de mogelijkheid om zelf sturing te geven aan je leven en wat je wilt ervaren. Het mag duidelijk zijn dat ieder mens vrij is te ervaren wat hij of zij zelf wil. Juist die keuze! Het is het goddelijke in ons wat ons alle vrijheid geeft onze eigen werkelijkheid te creeëren en ons zelf op die manier te ervaren. Ons te ervaren. Ik schreef al over hoe keuzes gemaakt worden, door de formulering IK BEN…. Ongetwijfeld krijg je de tegenvraag waarom er dan dingen gebeuren waar niet voor gekozen wordt. Maar wanneer je eerlijk kijkt ligt het antwoord daarvan in bijvoorbeeld zoiets als ‘klagen’. Ik ben moe – ik heb het zo zwaar – waarom luistert er niemand naar me – waarom heb ik nooit eens geld over. Allemaal vormen waarbij je je IK BEN.. definieert en vorm geeft.

“Ja, maar ik heb het toch ook moeilijk in mijn leven!” Ik heb het niet over wat je huidige conditie is, maar wat je wenst dat hij moet zijn. Je leven is nu niet per definitie moeilijk, je hebt eerder keuzes gemaakt waarvan je de uitkomst nu als moeilijk bestempeld. Maar is het leven echt moeilijk of gebruik je deze ervaring wellicht om te mekkeren en aandacht te krijgen. Lees verder IK BEN.. één en al keuze

Moet dat Nu?

Rekken vol met boeken zijn erover geschreven. Het NU. Maar waarom is het zo boeiend of belangrijk, het allerhoogste zelfs volgens sommigen. Waarom kan ik niet gewoon fantaseren over de toekomst, of met plezier of weemoed terugkijken naar het verleden. Wát is er nou zó belangrijk aan dat Nu?

Ik begin eerst maar eens met het verleden: het verleden werkt als een compas voor de toekomst. Als je nog eens kijkt naar de metafysische wet van aantrekkingskracht dan kun je stellen dat je nu leeft volgens de intentie van je eerdere ‘opdracht’. “Je bent wat je dacht“. We willen daarbij ook nog wel eens vaak in herhaling vallen, maken dezelfde fouten en vallen terug op vertrouwde patronen, of ze nu zogenaamd goed of slecht voor ons zijn. Lees verder Moet dat Nu?

Ik denk, dus ik ben.. of?

Of toch niet. Besta ik door te denken, of maakt het denken me wijs dat ik besta. En wat is bestaan eigenlijk? Je hoeft geen doorgewinterde filosoof te zijn om zo nog tientallen vragen te bedenken. Ik help graag een handje want die hersens van me knarsen aardig door en dus heb ik wat ervaringsfeiten op een rijtje gezet.

Stelling 1; alles is energie!

Die is gelukkig redelijk eenvoudig te verdedigen. (Meta-)Fysici zijn het daar al lange tijd over eens. Alles wat we waarnemen is energie, onze waarneming bepaalt zelfs de vorm van deze energie. We trillen ons wezenloos, de hele dag door.

Stelling 2; het verleden bestaat niet!

En

Stelling 3; het onderbewuste bestaat niet!

Deze twee stellingen zijn bijzonder verwant aan elkaar. Het menselijk lichaam is namelijk heel goed in het opslaan en vasthouden van energie door zich ermee te identificeren. Wat is het verleden? Niet veel meer dan een herinnering, trage energie, energie die zich vast heeft gezet in ons lichaam. Zo ook het onderbewuste, het is dat wat niet is. Het is als het ware het canvas waarop we kunnen schilderen. Het onderbewuste is een ideale plaats om energie op vast te zetten. En het onderbewuste is veranderlijk. Het past zich aan – aan datgene we in ons leven willen ervaren. Het onderbewuste heeft in zoverre dus geen bestaansrecht omdat het zichzelf in dat geval bewust maakt.

Stelling 4; het bewustzijn zoals we dat menen te ervaren bestaat niet!

Wanneer gesproken wordt over bewustzijn wordt dit doorgaans verward met denken. “Ik denk, dus ik ben.” Dat denken we inderdaad. Maar hoe weten we dat we denken. Hoe maken we dat onderscheidt in de keuzes die we maken. Wie is eigenlijk die waarnemer? En wat nemen we waar? Het is het bewustzijn dat we waarnemen. Of, beter gezegd, het is het denken dat we waarnemen. Mmmm, ook niet helemaal correct. Want dit is mede afhankelijk van de evolutie waar je als ziel bent. De ziel evoluteert namelijk van Doen, naar Ervaren en vervolgens naar Zijn. Maar terug naar ‘denken’ als datgeen we waarnemen. Evolutionair gezien valt dit onder Ervaren. Ik ervaar mezelf door te doen waarbij ik nadenk over dat wat ik wil doen. Een deel van de wereldbevolking is als ziel aan het ervaren, een deel Doet en een ander deel is zover geevolueerd dat het Is. We zeggen misschien wel eens gekscherend van iemand dat het een ‘simpele ziel’ is, eigenlijk is het een ziel die slechts Doet.

Terug naar de stelling; het bewustzijn bestaat niet.

Als je kijkt naar de evolutionaire stappen die de ziel maakt kun je stellen dat het bewustzijn geen vaste definitie heeft. Het is afhankelijk van het perspectief dat je inneemt. Ben je een ‘doener’ of ervaar je dat je doet, of ‘ben je’ doordat je waarneemt dat je ervaart wat je doet. Is er nog meer? Ja, die geweldige volgende stap waarbij ook het fysieke wegvalt en je kan waarnemen dat je Bent. Hier ligt je ware identiteit in verborgen. Hier ligt je realisatie, een nieuwe dimensie. Door meditatie kun je deze stap eenvoudig maken en beoefening ervan helpt je ziel zich te evolueren. Dit is de realisatie van de ziel, de verlichting. Bewustzijn is realisatie!

Ik denk, dus ik was.
Ik denk niet, want ik ben!