Sensitiviteit is jouw ticket naar een creatief leven

Onlangs had ik een bijzondere meditatie waarin me duidelijk werd hoe de verschillende dimensies, frequenties en onze gevoeligheid als mens werken. De aarde wordt gezien als de eerste dimensie en de diverse dieren die daarop leven in een groepsbewustzijn als de tweede. Intelligente dieren, waar onder de mens, leven in de zogenoemde derde dimensie. Maar hier houdt het niet op! Hoe hoger de dimensie, hoe hoger de frequentie. Onze wereld waarin we leven wordt gezien als een relatief lage frequentie. Denk daarbij aan de kleuren: infrarood en ultraviolet kunnen we niet waarnemen, maar we weten dat ze er zijn!

De volgende, vierde dimensie, is de dimensie waarbij we spreken over de geestenwereld. De dimensie waar onze overleden dierbaren wonen. Wanneer we ons afstemmen op deze hogere frequentie zijn we in staat te communiceren met deze wereld. Dit noemen we helderziendheid, helderhoren en -voelen. Dit doen we door letterlijk ons eigen vibratie te verhogen, maar we kunnen zelfs voorbij deze 4de dimensie gaan. Maar wat heb je eraan, en hoe kun je je dit nu voorstellen?

Ik wil graag een voorbeeld gebruiken om duidelijk te maken hoe dit te ervaren. Muziek! Ik ben gek op muziek en mijn gidsen gebruiken dit vaak om mij zaken duidelijk te maken. We zijn vast allemaal wel eens naar een concert of festival geweest. Verbeeld je dat je op het parkeerterrein van een festival bent, je hoort de vage en veelal lage tonen van de muziek. Welkom, je bent aanbeland in de ervaring van de derde dimensie van het leven. Het leven zoals we dat ervaren is als het horen van deze ongedefinieerde vage tonen, terwijl je weet dat er een kilometer verderop een band staat te spelen. Lees verder Sensitiviteit is jouw ticket naar een creatief leven

Kinderen weten wat ouderen zijn vergeten

Verschrikkelijk nieuws bereikte ons deze week: een bus verongelukt in een tunnel, 28 inzittenden waaronder 22 kinderen komen om het leven. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik hoef niet overtuigd te worden dat dit de ergste nachtmerrie van elke ouder is. Je kind meesturen op een vakantieweek en ze nooit meer in levende lijve terug mogen zien. Het zal je maar verteld worden, maar misschien nog moeilijker, hoe leg je het vervolgens zelf uit aan kinderen, de vriendjes en vriendinnetjes, broertjes en zusjes.

Het is vaak verrassend om te zien hoe makkelijk kinderen ermee omgaan. Ze hebben veel vragen, willen het graag begrijpen en staan dus eigenlijk open voor ‘het hoe’, ‘waarom’ en ‘wat daarna’. Als volwassene kunnen we vaak meer van kinderen leren in dit soort situaties dan andersom. Kinderen accepteren de situatie, tonen hun puurste gevoelens en zoeken elkaar op om hun verdriet te delen en te verwerken. Maar zou dit alles zijn? Weten ze misschien meer dan de meeste volwassenen? Zien of voelen ze wellicht iets meer?

Als kind begreep ik het concept van de dood nooit, ik was helderziend en –horend en mijn wereldje bestond uit meer dan alleen wat ik zag en hoorde met het fysieke. Totdat het eerste sterfgeval zich voordeed waar ik me bewust van was, en realiseerde dat er dus een duidelijk verschil was tussen beide werelden. De wereld van de overgegane zielen en de fysieke wereld. Het was een schok voor me en door de reacties om me heen besefte ik dat ik dingen wist, zag en hoorde die andere mensen niet waarnamen. “Was ik soms gek?” Hoeveel kinderen zullen er ook nu weer rondlopen met diezelfde gedachten, diezelfde sensitiviteit. Lees verder Kinderen weten wat ouderen zijn vergeten

Wat past je goed; small, medium of x-large?

Nee, ik heb het hier niet over kledingmaten. Wat past bij jou, hoe zie jij jezelf? Kleineer je jezelf regelmatig door te zeggen dat je dingen niet kunt. Vind je jezelf maar gewoontjes en middelmatig of overschat je jezelf misschien een beetje. Gewoon zijn wie je bent, dat zijn maar weinig mensen als het er echt op aan komt. De ene houding is niet persé makkelijker dan de ander. Jezelf niet durven, kunnen of willen zien zoals je werkelijk bent lijkt makkelijk, maar de rugzak met illusies gooien slechts weinig mensen af.

Afgelopen week was ik weer op het Arthur Findlay College voor een week met enkele van de beste mediums van de wereld. Wat een inspirerende bijeenkomsten en lezingen heb ik mogen ontvangen! Het terugkerende thema was telkens weer de vraag wie je bent. Jouw ontwikkeling als mens, als spiritueel wezen. We zijn allemaal ‘spirit’ en daarom onze uiting van emoties, gevoelens, denkbeelden en gedachten. Onze uiting, want we zijn onze emoties niet, we hebben emoties. We zijn niet ons denken, we denken. We hebben gedachten, maar zijn onze gedachten niet. Voelen, voelen en nog eens voelen. Voelen totdat je erbij neervalt en niet meer kan, en dan juist nog een beetje meer voelen.

Kun je jezelf werkelijk in de spiegel kijken en zeggen wie je bent, of is er dan altijd een ja maar, of ach, tja, mmm..? We zijn doorgaans heel selectief in ons zelfbeeld en kijken liefst een beetje af bij de ander. Zo vaak spreek ik mensen die voor keuzes staan en dan zeggen dat ze het niet zeker weten. Iets weten doe je nooit zeker. Het weten weet namelijk niets vooraf. Hoe voelt het? Als je durft te voelen dan kom je altijd het juiste antwoord tegen. Het voelen stuurt je namelijk nooit de verkeerde kant op. Iets wat vertrouwd voelt hoeft niet persé goed te voelen en vice versa. Lees verder Wat past je goed; small, medium of x-large?

Zeg eens eerlijk, wie ben jij eigenlijk?

Ik ben gek op het bestuderen van samenwerkingsverbanden. De dynamiek die ontstaat in groepen is enorm boeiend.. Wie is dominant? Wie is onderdanig en welke leden zijn faciliterend binnen een groep? Iedereen heeft zijn eigen rol in de groep en er zijn doorgaans weinig woorden voor nodig om deze verhoudingen tot stand te brengen. Of we het er nu wel of niet mee eens zijn binnen de groep.

Deze groepsdynamiek zien we ook terug bij de individuele mens, want iedereen heeft meerdere ‘lichamen’ die met elkaar interacteren. Als mens zijn we de expressie van deze verschillende fijnstoffelijke lichamen, net als een groep mensen zichzelf ook als één collectief uit. Ik stel ze graag voor, want weinig mensen is er zich bewust van, maar iedereen heeft ze!

Het fysieke lichaam en haar energie
Te beginnen natuurlijk met de meest voor de hand liggende stoffelijke verschijningsvorm, het fysieke lichaam. Veel mensen menen dat alles begint en ophoudt bij het fysieke lichaam. Sterven we, dan sterft het fysieke lichaam en houdt alles gewoon op. Dit klopt…. gedeeltelijk, want ons ontzielde lichaam vergaat, maar de ziel is onsterfelijk en leeft voort. Het fysieke lichaam is daarom een uitdrukking van onze ziel, niet andersom! Het fysieke lichaam kunnen we ook omschrijven als energie, het is het laagst trillende onderdeel van ons ‘zelf’. De conditie van ons fysieke lichaam kunnen we waarnemen via ons zogenaamde etherisch lichaam. Dit lichaam, wat zich binnen een paar centimeter om het lichaam begeeft, geeft het meest duidelijk weer hoe ons fysieke lichaam er – vanuit energetisch oogpunt – aan toe is. Lees verder Zeg eens eerlijk, wie ben jij eigenlijk?

Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Als jij me iets wilt vertellen en ik luister niet met volledige aandacht, zou je dit horen?
Als jij me iets wilt laten zien en ik kijk niet met volledige aandacht, zou je dit zien?
Als jij me iets wilt laten voelen en ik voel niet met volledige aandacht, zou je dit voelen?
Als ik je negeer, zou je dit doorhebben?

Als ik het de laatste keer zo duidelijk zeg, klinkt het opeens heel vervelend. Negeren? Genegeerd worden of een ander negeren. Het woord zit in mijn gedachten als het Engelse ignorance omdat dit woord zo mooi tweeledig is. “To ignore” als werkwoord vertaald naar negeren of “ignorance” wat onwetendheid betekent. Weten we zelf wel dat we mensen zo vaak negeren? Dit houd me bezig nadat ik zondag de workshop Sensitivity works bezocht. Een workshop over het gebruiken van onze zintuigen.

Vanochtend in mijn dagelijkse meditatie kreeg ik inzicht in wat de workshop en de lessen voor me betekenen. Kunnen we echt voelen, echt kijken, echt ruiken, proeven en luisteren? Of doen we vaak net alsof, omdat het ons niet uitkomt, we eigenlijk niet geinteresseerd zijn of de schone schijn ophouden en alweer afgeleid zijn door de volgende gedachte. Als je eerlijk bent en er bij stil staat, dan kun je niet anders dan concluderen dat we de ander vaak niet onze volledige aandacht geven, ze dus deels negeren. Of kun je eigenlijk niet ‘een beetje’ negeren, want als de boodschap niet volledig aankomt, wat betekent het dan uberhaupt? Dan negeer je de ander dus gewoon. Lees verder Ik hoor je, ik voel je en ik zie wie je bent!

Je kwetsbaarheid is je grootste kracht

Het is een boeiend onderwerp; kwetsbaarheid en sensitiviteit. (zie ook: Laat je sensitiviteit niet als kiespijn zijn). De reden daarvoor is dat er zoveel kracht in verscholen ligt. Denk alleen maar aan een kind wat je met zijn grote ogen aankijkt en om hulp vraagt. Geen haar op je hoofd die eraan zal denken dat te weigeren. Kinderen zijn kwetsbaar en sensitief. Ze spreken uit het hart en zijn veel meer in staat dan ouderen om direct tot het hart van de ander te spreken. Waarom leren ouderen zich dit af om zich vervolgens in allerlei moeilijke bochten te wringen als iets niet goed gaat.

Het gebeurt dikwijls dat je uitgedaagd wordt om een standpunt in te nemen, of je ‘kunnen’ te bewijzen en te verdedigen. Liever leggen we er een schepje bovenop dan dat we eerlijk en oprecht zijn tegenover onszelf en de ander. Durf je je eigen kwetsbaarheid te laten zien? Het grote voordeel van je kwetsbaar opstellen is de ontlading van eventuele spanning die zich opbouwt. Want eerlijkheid kent uiteindelijk geen spanning, het voelt alleen spannend omdat we niet gewend zijn authentiek te zijn. En door je kwetsbaarheid te tonen geef je anderen ruimte om dichterbij te komen. Je handelt dus niet alleen vanuit meer zelfkennis, door de ruimte die gecreëerd wordt laat je ook de ander dichterbij komen en kun je die beter leren kennen. Lees verder Je kwetsbaarheid is je grootste kracht

Laat je sensitiviteit niet als kiespijn zijn

Nu ik enkele workshops meditatie/trance healing heb gegeven zijn er ook de nodige vragen gekomen die ik graag in dit blog beantwoord en toelicht. Onlangs werd er mij een intrigerende vraag gesteld waar ik ook even de tijd voor moest nemen om een juist antwoord op te vinden. De vraag was: “Voel jij als sensitief persoon ook aan als je andere hoog sensitieve mensen ontmoet”. Vanuit mijn persoonlijke ervaring is mijn antwoord nee! In ieder geval niet direct. En ik ben van mening dat dat ook beter is. Vroeger was ik als een spons en pikte ik alle energie van andere mensen op, de positieve energie tot daar aan toe, maar al de negatieve energie van anderen.. daar zit je echt niet op te wachten! Gelukkig is me geleerd me af te sluiten en dat was de eerste stap en wellicht ook de belangrijkste stap om mijn sensitiviteit om te buigen naar iets waardevols.

Maar wat is sensitiviteit eigenlijk? Sensitiviteit kent veel dimensies, zo kun je het omschrijven als de manier waarop je met prikkels van buitenaf omgaat. Voel je je snel blij als je onder de mensen bent die ook blij zijn, of somber als je bij gedeprimeerde mensen bent. En kan je eigen stemming snel omslaan? Het kan een indicatie zijn dat je gevoelig bent voor de energie van anderen, maar het maakt je nog niet hoog sensitief. Er zijn vele oorzaken die ervoor kunnen zorgen dat je overgevoelig bent zoals onzekerheid, vermoeidheid en stress. Je hebt het gevoel dat je niet meer je eigen leven leeft, maar geleefd wordt door de energetische invloed van anderen. We moeten niet vergeten, we zijn allemaal wezens met gevoel, emoties en een fysieke verschijningsvorm die is opgebouwd uit energie en ook reageert op energie. Overgevoeligheid is niet hetzelfde als hoog-sensitiviteit. Lees verder Laat je sensitiviteit niet als kiespijn zijn

Eén liefde, één geliefde

“Hoe dichter je komt bij het universele ontwaken, hoe groter de liefde wordt voor alles en iedereen met wie je in aanraking komt; je houdt van alles en iedereen evenveel.” Een prachtige zinsnede die ik onlangs las en me toch wel bezig hield. Afgelopen week in Schoorl heb ik ervaren dat de nuance hiervan voor mij toch wel iets anders ligt. Want wanneer iedereen zichzelf kwetsbaar en ontvankelijk openstelt voor elkaar, dan kun je in aanraking komen met een liefde die zo groots is dat je jezelf erin kan verliezen. Maar voor alles en iedereen evenveel liefde? Hierbij mijn persoonlijke verslag van een week waarbij liefde een nieuwe dimensie toonde en ik mijn mediumschap verder mocht ontwikkelen. De week werd georganiseerd door Jitske Kuijer (Samsarah), met onderricht van Colin Bates en Matthew Smith, twee top mediums uit Engeland. Lees verder Eén liefde, één geliefde