Wat je zegt, ben je zelf!!

Zo nu en dan lees ik mijn tweets nog eens door.. veel berichtjes komen door inspiratie en de échte boodschap laat zich dan soms pas later duiden. Zo kwam ik vandaag een tweet tegen van 13 februari toen ik een quote plaatste van Mildred Hinckley: “Je bent geboren met de scheppingskracht van het universum op het puntje van je tong“. Nu hoef je niet voor de spiegel je tong uit te steken [1] om met een vergrootglas te kijken, afvragend ‘waar dan?’ Waar Mildred naar verwijst is het gesproken woord.. en daarom wil ik het graag hebben over affirmaties.

Het is een populair onderwerp wat de massa in 2004 bereikte met de film What the Bleep do we know, en later met het boek The Secret. Je bent wat je denkt. Het uitspreken van affirmaties zijn de beste manier om hieraan gestalte te geven. Echter worden hier ook vaak fouten mee gemaakt, we willen het té concreet maken. Wat zijn (goede) affirmaties? Hoe vaak moet je ze zeggen en wat gebeurt er eigenlijk als je ze gebruikt? Lees verder Wat je zegt, ben je zelf!!

Moet dat Nu?

Rekken vol met boeken zijn erover geschreven. Het NU. Maar waarom is het zo boeiend of belangrijk, het allerhoogste zelfs volgens sommigen. Waarom kan ik niet gewoon fantaseren over de toekomst, of met plezier of weemoed terugkijken naar het verleden. Wát is er nou zó belangrijk aan dat Nu?

Ik begin eerst maar eens met het verleden: het verleden werkt als een compas voor de toekomst. Als je nog eens kijkt naar de metafysische wet van aantrekkingskracht dan kun je stellen dat je nu leeft volgens de intentie van je eerdere ‘opdracht’. “Je bent wat je dacht“. We willen daarbij ook nog wel eens vaak in herhaling vallen, maken dezelfde fouten en vallen terug op vertrouwde patronen, of ze nu zogenaamd goed of slecht voor ons zijn. Lees verder Moet dat Nu?

Het beste advies ooit…

Je leest het wel eens in de Carp of de Intermediair, wat is het beste advies dat je ooit gekregen heb? Op deze vraag kan ik nog steeds moeilijk antwoord geven, de beste antwoorden komen nog steeds in mezelf op. Maar ik hoorde wel laatst een opmerking die me flink aan het denken heeft gezet die ik graag in een breder kader wil plaatsen. De opmerking was als volgt:

Bepalend voor een geslaagd project is goed opdrachtgeverschap.

Ik werkte ooit als projectleider waarbij ik te kampen had met een wispelturige organisatie. Ze maakten hun doelstellingen niet concreet, begonnen al met deadlines te gooien terwijl de specificaties niet opgesteld waren en wensen en eisen werden met het grootste gemak tussentijds verandert. Niet te managen dus!

Er stond een gigantisch project voor de deur en wederom was de organisatie niet te overtuigen van de noodzaak tot duidelijkheid en het maken van keuzes. Maar gelukkig werd er een externe Quality Manager aangetrokken die met de eerdere opmerking kwam. YESSSSSS!!! Eindelijk voelde ik me begrepen want de organisatie luisterde nu opeens wel naar me. Lees verder Het beste advies ooit…