Verander de wereld met besmettelijk overdraagbaar gedrag

Kunnen jij en ik de wereld veranderen? Het is een vraag die we al snel naast ons neerleggen, omdat we denken dat dit absoluut niet haalbaar is. Of toch wel? Er is voldoende wetenschappelijk bewijs dat stelt dat we slechts een klein deel van onze hersencapaciteit gebruiken, zelfs intelligente mensen. Wat zou er allemaal nog verborgen blijven achter de dagelijkse mist van gedachten? Waartoe zouden we in staat zijn als we de capaciteit van onze hersenen meer gaan gebruiken? Vragen stellen is niet moeilijk, maar toelaten dat er ook antwoorden op zijn, dat maakt deze materie pas echt spannend.

Er is een wetenschappelijk onderzoek gedaan naar een groep apen op een eiland bij Japan. Ze werden dagelijks gevoerd met zoete aardappelen en op een gegeven moment ging een jong aapje de zoete aardappel wassen zodat het zand eraf ging. Al snel volgden er steeds meer jonge apen. De oude apen, eigenwijs als ze waren, keken wantrouwend naar de actie van de jonge apen en bleven weg bij het water. Totdat! Totdat er een kritische massa was ontstaan en opeens alle apen op het eiland de zoete aardappelen gingen wassen. Nu denk je dit misschien niet zo bijzonder is, voorbeeld doet volgen. Maar het bijzondere was dat ook apen van de andere eilanden dit gedrag lieten zien. Apen die het jonge aapje niet als voorbeeld hadden gezien gingen plotseling allemaal hun zoete aardappels wassen. Wat was er aan de hand? Lees verder Verander de wereld met besmettelijk overdraagbaar gedrag

Wat je zegt, ben je zelf!!

Zo nu en dan lees ik mijn tweets nog eens door.. veel berichtjes komen door inspiratie en de échte boodschap laat zich dan soms pas later duiden. Zo kwam ik vandaag een tweet tegen van 13 februari toen ik een quote plaatste van Mildred Hinckley: “Je bent geboren met de scheppingskracht van het universum op het puntje van je tong“. Nu hoef je niet voor de spiegel je tong uit te steken [1] om met een vergrootglas te kijken, afvragend ‘waar dan?’ Waar Mildred naar verwijst is het gesproken woord.. en daarom wil ik het graag hebben over affirmaties.

Het is een populair onderwerp wat de massa in 2004 bereikte met de film What the Bleep do we know, en later met het boek The Secret. Je bent wat je denkt. Het uitspreken van affirmaties zijn de beste manier om hieraan gestalte te geven. Echter worden hier ook vaak fouten mee gemaakt, we willen het té concreet maken. Wat zijn (goede) affirmaties? Hoe vaak moet je ze zeggen en wat gebeurt er eigenlijk als je ze gebruikt? Lees verder Wat je zegt, ben je zelf!!

IK BEN.. één en al keuze

In een vorig blog (zie: geboorte op de ruimte/tijd matrix) schreef ik al over de mogelijkheid tot het maken van je eigen keuzes. Enerzijds zou je kunnen denken dat alles voorbestemd is. Toch bestaat er gelukkig de mogelijkheid om zelf sturing te geven aan je leven en wat je wilt ervaren. Het mag duidelijk zijn dat ieder mens vrij is te ervaren wat hij of zij zelf wil. Juist die keuze! Het is het goddelijke in ons wat ons alle vrijheid geeft onze eigen werkelijkheid te creeëren en ons zelf op die manier te ervaren. Ons te ervaren. Ik schreef al over hoe keuzes gemaakt worden, door de formulering IK BEN…. Ongetwijfeld krijg je de tegenvraag waarom er dan dingen gebeuren waar niet voor gekozen wordt. Maar wanneer je eerlijk kijkt ligt het antwoord daarvan in bijvoorbeeld zoiets als ‘klagen’. Ik ben moe – ik heb het zo zwaar – waarom luistert er niemand naar me – waarom heb ik nooit eens geld over. Allemaal vormen waarbij je je IK BEN.. definieert en vorm geeft.

“Ja, maar ik heb het toch ook moeilijk in mijn leven!” Ik heb het niet over wat je huidige conditie is, maar wat je wenst dat hij moet zijn. Je leven is nu niet per definitie moeilijk, je hebt eerder keuzes gemaakt waarvan je de uitkomst nu als moeilijk bestempeld. Maar is het leven echt moeilijk of gebruik je deze ervaring wellicht om te mekkeren en aandacht te krijgen. Lees verder IK BEN.. één en al keuze

Onbegrensde onzekerheid

Het denken levert ons een aantal prachtige producten waarvan de boeiendste nog wel angst en onzekerheid zijn. Niet helemaal correct, angst wordt vaak gebruikt om onzekerheid gestalte te geven. Onzekerheid zelf is geen product van het denken, onzekerheid is eigenlijk niets, het bestaat niet in werkelijkheid!

Ik ben onzeker over iets” zegt alleen dat de uitkomst onbekend is. In die zin schuilt noch angst, noch blijdschap. Onzekerheid op zichzelf bevat geen emotie, geen waarde oordeel. Dit komt later, als het denken aan het werk gaat. Want het denken werkt in de voltooid verleden tijd! Het denken zoekt houvast en gaat allemaal illusies voorschotelen om je angst in te boezemen. Die angst moet ervoor zorgen dat je op de bekende paden blijft lopen. Maar nader bezien slaagt het denken hier totaal niet in. Want ook al gebruikt het angst als wapen, ben je in staat om die daadwerkelijke pijn te voelen? Nooit, nooit, nooit! Nooit stelt die angst je in staat om de pijn te voelen die samengaat met de voorgeschotelde illusies. Want je grootste angst is de confrontatie met angst. Angst voor angst heft zichzelf op! Dit is heel belangrijk om voor jezelf uit te zoeken! Lees verder Onbegrensde onzekerheid

Ik wil.. uhh.. gewoon iets anders

Verandering is het meest boeiende in een mensenleven. Ik geloof dat het doel van het mensenleven is het loslaten van verandering. Daarmee bedoel ik niet dat je niet moet veranderen maar meer dat je een statisch ZIJN moet loslaten. Niet ik was, of ik wordt, maar ik ben. Zijn als water en meegaan in het moment van NU. Verandering bestaat alleen in het conceptuele ‘vroeger’ en ‘ooit’. Slechts weinigen onder ons leven werkelijk in het nu. We pikken er soms iets van op; kijken naar je kind die een eerste stapje doet, luisterend naar muziek of de prikkel van vers eten op je tong. Op zo’n moment denk je niet, sta je open voor een nieuwe sensatie en leef je dus in het moment dat nu heet.

We willen graag meer, willen het graag anders, net als vroeger of juist niet. We houden vast aan een idee van een perfecte waarheid terwijl die niet bestaat. De toekomst valt niet te voorspellen en het verleden bestaat evenmin. Want hoe wordt het verleden niet gevormd door hoe we het zelf willen zien. Maar wij zijn veranderd, misschien een beetje, maar genoeg om van ons verleden een geschiedenisboek te maken waarvan de feiten discutabel zijn. Lees verder Ik wil.. uhh.. gewoon iets anders