Werkelijk besef is een rijkdom die in je zit

Niemand is in staat te oordelen of wat je ziet klopt. Maar diep in je eigen hart zult je weten of je kijkt naar de waarheid of slechts een illusie. 
Diverse sporen worden achtergelaten in de jungle van de gedachte. Alles wat we meemaken en ervaren. Het laten sporen achter terwijl we deze niet meer nodig hebben. Alles is altijd nieuw voor ons. Waarom terug willen kijken op het verleden als we niet in staat zijn om achteruit te lopen. Het is niet logisch. En tuurlijk kunnen we af en toe even stil staan om uit te hijgen en onszelf voor te doen of we vooruit kijken. Maar in een wereld waarin alles continue verandert heeft dit geen zin. Morgen is nog niet en gisteren is niet meer. Vandaag is het enige wat werkelijk telt en vandaag kent geen geschreven regels. We moeten het zelf ontdekken en er het beste van maken. Iedereen en ieder voor zich. Je kunt niet afwachten tot een ander je helpt want je bent prima in staat jezelf te helpen waar nodig. Hulp is een concept in onze gedachten van afscheiding maar we zijn dat niet. We zijn allemaal afkomstig van één en dezelfde bron en van daaruit is er altijd hulp. Je bent je eigen hulp. Maar de vraag is of je het wilt zien.

Ben je in staat om verantwoording te nemen voor je eigen kunnen en je eigen tekortkomingen zoals je deze in je eigen leven hebt geadopteerd. Het doet er uiteindelijk niet echt toe wat je gelooft. Het doet er toe wat je in je eigen leven manifesteert. Wat wil jij? Wat is het precies wat jij wilt ervaren en waar wilt maken in jouw leven? Stel je jezelf wel eens die vraag, of wacht je liever af op de resultaten van andermans acties en ga je dan bij de pakken neerzitten. Treurend om je eigen tekortkomingen en kijkend naar het succes van de ander. Je houdt daarbij slechts jezelf voor de gek. Want iedereen heeft dezelfde mogelijkheden. Lees verder Werkelijk besef is een rijkdom die in je zit

Kinderen weten wat ouderen zijn vergeten

Verschrikkelijk nieuws bereikte ons deze week: een bus verongelukt in een tunnel, 28 inzittenden waaronder 22 kinderen komen om het leven. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik hoef niet overtuigd te worden dat dit de ergste nachtmerrie van elke ouder is. Je kind meesturen op een vakantieweek en ze nooit meer in levende lijve terug mogen zien. Het zal je maar verteld worden, maar misschien nog moeilijker, hoe leg je het vervolgens zelf uit aan kinderen, de vriendjes en vriendinnetjes, broertjes en zusjes.

Het is vaak verrassend om te zien hoe makkelijk kinderen ermee omgaan. Ze hebben veel vragen, willen het graag begrijpen en staan dus eigenlijk open voor ‘het hoe’, ‘waarom’ en ‘wat daarna’. Als volwassene kunnen we vaak meer van kinderen leren in dit soort situaties dan andersom. Kinderen accepteren de situatie, tonen hun puurste gevoelens en zoeken elkaar op om hun verdriet te delen en te verwerken. Maar zou dit alles zijn? Weten ze misschien meer dan de meeste volwassenen? Zien of voelen ze wellicht iets meer?

Als kind begreep ik het concept van de dood nooit, ik was helderziend en –horend en mijn wereldje bestond uit meer dan alleen wat ik zag en hoorde met het fysieke. Totdat het eerste sterfgeval zich voordeed waar ik me bewust van was, en realiseerde dat er dus een duidelijk verschil was tussen beide werelden. De wereld van de overgegane zielen en de fysieke wereld. Het was een schok voor me en door de reacties om me heen besefte ik dat ik dingen wist, zag en hoorde die andere mensen niet waarnamen. “Was ik soms gek?” Hoeveel kinderen zullen er ook nu weer rondlopen met diezelfde gedachten, diezelfde sensitiviteit. Lees verder Kinderen weten wat ouderen zijn vergeten

Wat past je goed; small, medium of x-large?

Nee, ik heb het hier niet over kledingmaten. Wat past bij jou, hoe zie jij jezelf? Kleineer je jezelf regelmatig door te zeggen dat je dingen niet kunt. Vind je jezelf maar gewoontjes en middelmatig of overschat je jezelf misschien een beetje. Gewoon zijn wie je bent, dat zijn maar weinig mensen als het er echt op aan komt. De ene houding is niet persé makkelijker dan de ander. Jezelf niet durven, kunnen of willen zien zoals je werkelijk bent lijkt makkelijk, maar de rugzak met illusies gooien slechts weinig mensen af.

Afgelopen week was ik weer op het Arthur Findlay College voor een week met enkele van de beste mediums van de wereld. Wat een inspirerende bijeenkomsten en lezingen heb ik mogen ontvangen! Het terugkerende thema was telkens weer de vraag wie je bent. Jouw ontwikkeling als mens, als spiritueel wezen. We zijn allemaal ‘spirit’ en daarom onze uiting van emoties, gevoelens, denkbeelden en gedachten. Onze uiting, want we zijn onze emoties niet, we hebben emoties. We zijn niet ons denken, we denken. We hebben gedachten, maar zijn onze gedachten niet. Voelen, voelen en nog eens voelen. Voelen totdat je erbij neervalt en niet meer kan, en dan juist nog een beetje meer voelen.

Kun je jezelf werkelijk in de spiegel kijken en zeggen wie je bent, of is er dan altijd een ja maar, of ach, tja, mmm..? We zijn doorgaans heel selectief in ons zelfbeeld en kijken liefst een beetje af bij de ander. Zo vaak spreek ik mensen die voor keuzes staan en dan zeggen dat ze het niet zeker weten. Iets weten doe je nooit zeker. Het weten weet namelijk niets vooraf. Hoe voelt het? Als je durft te voelen dan kom je altijd het juiste antwoord tegen. Het voelen stuurt je namelijk nooit de verkeerde kant op. Iets wat vertrouwd voelt hoeft niet persé goed te voelen en vice versa. Lees verder Wat past je goed; small, medium of x-large?

Zeg eens eerlijk, wie ben jij eigenlijk?

Ik ben gek op het bestuderen van samenwerkingsverbanden. De dynamiek die ontstaat in groepen is enorm boeiend.. Wie is dominant? Wie is onderdanig en welke leden zijn faciliterend binnen een groep? Iedereen heeft zijn eigen rol in de groep en er zijn doorgaans weinig woorden voor nodig om deze verhoudingen tot stand te brengen. Of we het er nu wel of niet mee eens zijn binnen de groep.

Deze groepsdynamiek zien we ook terug bij de individuele mens, want iedereen heeft meerdere ‘lichamen’ die met elkaar interacteren. Als mens zijn we de expressie van deze verschillende fijnstoffelijke lichamen, net als een groep mensen zichzelf ook als één collectief uit. Ik stel ze graag voor, want weinig mensen is er zich bewust van, maar iedereen heeft ze!

Het fysieke lichaam en haar energie
Te beginnen natuurlijk met de meest voor de hand liggende stoffelijke verschijningsvorm, het fysieke lichaam. Veel mensen menen dat alles begint en ophoudt bij het fysieke lichaam. Sterven we, dan sterft het fysieke lichaam en houdt alles gewoon op. Dit klopt…. gedeeltelijk, want ons ontzielde lichaam vergaat, maar de ziel is onsterfelijk en leeft voort. Het fysieke lichaam is daarom een uitdrukking van onze ziel, niet andersom! Het fysieke lichaam kunnen we ook omschrijven als energie, het is het laagst trillende onderdeel van ons ‘zelf’. De conditie van ons fysieke lichaam kunnen we waarnemen via ons zogenaamde etherisch lichaam. Dit lichaam, wat zich binnen een paar centimeter om het lichaam begeeft, geeft het meest duidelijk weer hoe ons fysieke lichaam er – vanuit energetisch oogpunt – aan toe is. Lees verder Zeg eens eerlijk, wie ben jij eigenlijk?

Doe een stapje naar voren en een stapje terug..

Zijn de onderwerpen op? Nee hoor, de afgelopen twee weken heb ik een stapje terug gedaan en vooral even aandacht aan mezelf besteed. Daarom nu eens geen verhaaltje maar een “hoe gaat het met mij”-tje. Ik deel graag een bijzondere healing sessie die ik dit keer zelf onderging. En er gebeurde daarna iets wat ik al eerder meemaakte na een ‘heftige’ sessie, in plaats van een stap vooruit, voelde het alsof ik 2 stappen terug deed in mijn ontwikkeling. Dit gebeurde nadat ik een helende reis in mezelf had gemaakt, een methode opgesteld door Brandon Bays. Met een helende reis maak je op een heel eenvoudige manier contact met je emotionele en fysieke lichaam.

Veel mensen beseffen niet dat fysieke problemen veroorzaakt kunnen worden door emotionele gebeurtenissen uit je leven. Vaak gebeurtenissen die je als kind meemaakte. Dat was dit keer ook het geval bij mij. De helende reis bracht me terug naar een gebeurtenis uit mijn jeugd, toen ik een jaartje of 9 a 10 was, die een enorme impact bleek te hebben op mijn houding en gedrag. Het meest bijzondere was nog wel dat ik ‘het onderwerp’ in geen kilometers had aan zien komen en het daarom volkomen onverwacht was. Met veel aandacht en liefde was ik in staat contact te maken met verdriet uit het verre verleden en het eindelijk een rustplaats te geven en los te laten. Lees verder Doe een stapje naar voren en een stapje terug..

IK BEN.. één en al keuze

In een vorig blog (zie: geboorte op de ruimte/tijd matrix) schreef ik al over de mogelijkheid tot het maken van je eigen keuzes. Enerzijds zou je kunnen denken dat alles voorbestemd is. Toch bestaat er gelukkig de mogelijkheid om zelf sturing te geven aan je leven en wat je wilt ervaren. Het mag duidelijk zijn dat ieder mens vrij is te ervaren wat hij of zij zelf wil. Juist die keuze! Het is het goddelijke in ons wat ons alle vrijheid geeft onze eigen werkelijkheid te creeëren en ons zelf op die manier te ervaren. Ons te ervaren. Ik schreef al over hoe keuzes gemaakt worden, door de formulering IK BEN…. Ongetwijfeld krijg je de tegenvraag waarom er dan dingen gebeuren waar niet voor gekozen wordt. Maar wanneer je eerlijk kijkt ligt het antwoord daarvan in bijvoorbeeld zoiets als ‘klagen’. Ik ben moe – ik heb het zo zwaar – waarom luistert er niemand naar me – waarom heb ik nooit eens geld over. Allemaal vormen waarbij je je IK BEN.. definieert en vorm geeft.

“Ja, maar ik heb het toch ook moeilijk in mijn leven!” Ik heb het niet over wat je huidige conditie is, maar wat je wenst dat hij moet zijn. Je leven is nu niet per definitie moeilijk, je hebt eerder keuzes gemaakt waarvan je de uitkomst nu als moeilijk bestempeld. Maar is het leven echt moeilijk of gebruik je deze ervaring wellicht om te mekkeren en aandacht te krijgen. Lees verder IK BEN.. één en al keuze

Ik volg je in dit moment van stilte

Het is letterlijk en figuurlijk een prachtige dag vandaag, want naast het heerlijke weer vieren we ook nog eens bevrijdingsdag. Werden we gisteren gevraagd een moment stilte in acht te houden om de doden te herdenken, vandaag kunnen we luidruchtig zijn en feest vieren. Maar dat moment van stilte, het gevoel van liefde, respect en erkenning wat daarin te vinden is is voor mij vele malen krachtiger. Want in dat moment van stilte kom ik in contact met de strijders die voor ons gevochten hebben, de strijders waar we het nazaat van zijn. Een bijzonder feit is dat ik het nazaat ben van Duitse èn Nederlandse grootouders en daardoor opgevoed ben met een besef dat bruggen bouwen belangrijker is dan ze afbreken.

Gisteravond was ik bij een vriendin van me, ze is Duitse en haar grootouders hebben de oorlog meegemaakt vanuit het centrum van de oorlog. Ze vertelde hoe ze in haar jeugd op school gedrild werd dat deze oorlog nooit meer mag gebeuren.
Lees verder Ik volg je in dit moment van stilte

Geboorte op de ruimte/tijd matrix

We staan er nauwelijks bij stil, maar elke dag is eigenlijk een nieuwe geboorte waarbij we wakker worden in een nieuwe dimensie van ons bestaan. Wat brengt de dag voor nieuwe uitdagingen en welke ervaringen zullen we eraan kunnen ontlenen. Wat is er ‘s-nachts gebeurt in de wereld terwijl wij lagen te slapen. Continue verandert onze wereld en ontstaat er een nieuwe matrix waarop onze ruimte en tijd gevormd wordt. En onze rol daarin!

Een nog groter wonder dan ons dagelijks wakker worden is de geboorte van een kind op de ruimte/tijd matrix. Op een zeker moment (tijd) komt ergens (ruimte) een kind ter wereld. Op dat moment begint een prachtig nieuw avontuur waarin van alles ervaren zal worden. Maar waar begint de geboorte eigenlijk, want wie of wat bepaalt de plek van de ruimte/tijd matrix waarop de geboorte plaatsvindt, waarop de ziel zich weer verbindt met het fysieke domein. In de spirit world is namelijk geen besef van tijd en ruimte, alles IS op hetzelfde moment. Echter, vanuit dit ontbrekende besef kan een ziel iets niet, ervaren! Wanneer een ziel herboren wordt is dat vanuit de bewuste keuze om een deel van het goddelijke geheel te ervaren. Lees verder Geboorte op de ruimte/tijd matrix

Ik denk, dus ik ben.. of?

Of toch niet. Besta ik door te denken, of maakt het denken me wijs dat ik besta. En wat is bestaan eigenlijk? Je hoeft geen doorgewinterde filosoof te zijn om zo nog tientallen vragen te bedenken. Ik help graag een handje want die hersens van me knarsen aardig door en dus heb ik wat ervaringsfeiten op een rijtje gezet.

Stelling 1; alles is energie!

Die is gelukkig redelijk eenvoudig te verdedigen. (Meta-)Fysici zijn het daar al lange tijd over eens. Alles wat we waarnemen is energie, onze waarneming bepaalt zelfs de vorm van deze energie. We trillen ons wezenloos, de hele dag door.

Stelling 2; het verleden bestaat niet!

En

Stelling 3; het onderbewuste bestaat niet!

Deze twee stellingen zijn bijzonder verwant aan elkaar. Het menselijk lichaam is namelijk heel goed in het opslaan en vasthouden van energie door zich ermee te identificeren. Wat is het verleden? Niet veel meer dan een herinnering, trage energie, energie die zich vast heeft gezet in ons lichaam. Zo ook het onderbewuste, het is dat wat niet is. Het is als het ware het canvas waarop we kunnen schilderen. Het onderbewuste is een ideale plaats om energie op vast te zetten. En het onderbewuste is veranderlijk. Het past zich aan – aan datgene we in ons leven willen ervaren. Het onderbewuste heeft in zoverre dus geen bestaansrecht omdat het zichzelf in dat geval bewust maakt.

Stelling 4; het bewustzijn zoals we dat menen te ervaren bestaat niet!

Wanneer gesproken wordt over bewustzijn wordt dit doorgaans verward met denken. “Ik denk, dus ik ben.” Dat denken we inderdaad. Maar hoe weten we dat we denken. Hoe maken we dat onderscheidt in de keuzes die we maken. Wie is eigenlijk die waarnemer? En wat nemen we waar? Het is het bewustzijn dat we waarnemen. Of, beter gezegd, het is het denken dat we waarnemen. Mmmm, ook niet helemaal correct. Want dit is mede afhankelijk van de evolutie waar je als ziel bent. De ziel evoluteert namelijk van Doen, naar Ervaren en vervolgens naar Zijn. Maar terug naar ‘denken’ als datgeen we waarnemen. Evolutionair gezien valt dit onder Ervaren. Ik ervaar mezelf door te doen waarbij ik nadenk over dat wat ik wil doen. Een deel van de wereldbevolking is als ziel aan het ervaren, een deel Doet en een ander deel is zover geevolueerd dat het Is. We zeggen misschien wel eens gekscherend van iemand dat het een ‘simpele ziel’ is, eigenlijk is het een ziel die slechts Doet.

Terug naar de stelling; het bewustzijn bestaat niet.

Als je kijkt naar de evolutionaire stappen die de ziel maakt kun je stellen dat het bewustzijn geen vaste definitie heeft. Het is afhankelijk van het perspectief dat je inneemt. Ben je een ‘doener’ of ervaar je dat je doet, of ‘ben je’ doordat je waarneemt dat je ervaart wat je doet. Is er nog meer? Ja, die geweldige volgende stap waarbij ook het fysieke wegvalt en je kan waarnemen dat je Bent. Hier ligt je ware identiteit in verborgen. Hier ligt je realisatie, een nieuwe dimensie. Door meditatie kun je deze stap eenvoudig maken en beoefening ervan helpt je ziel zich te evolueren. Dit is de realisatie van de ziel, de verlichting. Bewustzijn is realisatie!

Ik denk, dus ik was.
Ik denk niet, want ik ben!